کارلوس یولو با صید طلای حرکات زمینی در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶، گرند اسلم تاریخی‌اش را کامل کرد

پس از کسب مقام نهم در مسابقات قهرمان قهرمانان انفرادی و عنوان ششمی تیمی در اوایل این هفته، سایه تردید بر سر این موضوع سنگینی می‌کرد که آیا کارلوس یولو می‌تواند تنها عنوان مهم غایب در کارنامه‌اش را در بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ تصاحب کند یا خیر. اما روز پنجشنبه، قهرمان دو دوره المپیک روی تشک سالن عمومی ناگویا، تمام این معادلات را بر هم زد.

ژیمناست ۲۶ ساله فیلیپینی که به عنوان چهارمین ورزشکار در فینال هشت‌نفره پا به تشک گذاشت، با اجرای یک روتین خیره‌کننده امتیاز ۱۴.۶۶۶ را دشت کرد. این عملکرد که بر پایه درجه سختی ۵.۷ و نمره اجرای بی‌نقص ۸.۹۶۶ بنا شده بود، او را به صدر سکو پرتاب کرد و اولین مدال طلای فیلیپین در بازی‌های آیچی-ناگویا را به ارمغان آورد.[1][2]

حاشیه خطا عملاً صفر بود. میلاد کریمی از قزاقستان که آخرین نفر در چرخش بود، با ثبت امتیاز فوق‌العاده ۱۴.۶۰۰ مدال نقره را از آن خود کرد و تنها ۰.۰۶۶ امتیاز تا رکورد یولو کم آورد. شوما تسوکیاما، ستاره محبوب ژاپنی‌ها نیز در حضور تماشاگران خودی با امتیاز ۱۴.۵۶۶ به مدال برنز بسنده کرد.[1][4]

برای یولو، این پیروزی نقطه اوج یک تلاش مادام‌العمر است. طلای بازی‌های آسیایی تنها جای خالی در ویترینی بود که پیش از این دو طلای المپیک ۲۰۲۴ پاریس، سه عنوان قهرمانی جهان و ۱۱ تاج قاره‌ای را در خود جای داده بود.[2]

یولو پس از مراسم اهدای مدال گفت: «با اضافه شدن این مدال به کلکسیونم... حالا همه‌چیز کامل است. در حال حاضر غرق در احساساتم و هنوز نمی‌توانم آن را هضم کنم.»[2]

حساسیت‌های این بعدازظهر با خود سالن مسابقه نیز دوچندان شده بود. یولو سال‌ها در ژاپن تمرینات فشرده‌ای داشته و سالن «رینبو هال» در ناگویا برایش قلمرویی آشناست. او به خبرنگاران گفت: «مسابقه دادن در اینجا حس خانه را به من می‌دهد. من اینجا هنگام انجام ژیمناستیک واقعاً راحتم. شاید به این دلیل که مدت خیلی خیلی طولانی اینجا ماندم و با آن‌ها تمرین کردم.»[2]

این فینال همچنین شاهد یک تقابل خانوادگی نادر بود؛ جایی که یولو مستقیماً با برادر کوچکترش، الدرو، رقابت کرد. یولوی کوچکتر در اولین حضور خود در فینال تک‌وسیله بازی‌های آسیایی، با امتیاز ۱۲.۲۳۳ در میان هشت نفر، هفتم شد.[1]

این موفقیت بزرگ در روز پنجشنبه، تلخی مسابقات تیمی روز چهارشنبه را پاک کرد؛ جایی که تیم فیلیپین با پرچمداری برادران یولو و خوانچو بسانا، با مجموع امتیاز ۲۲۷.۳۵۹ ششم شد. چین با امتیاز ۲۵۵.۰۹۵ طلای تیمی را به خانه برد و ژاپن و چین‌تایپه سکوهای بعدی را پر کردند.[3]

با وجود ناکامی‌های قبلی، یولو به عظمت پیروزی انفرادی خود واقف بود. او گفت: «این برای من حکم المپیک را دارد. این اولین بار است که در بازی‌های آسیایی قهرمان می‌شوم و واقعاً خوشحالم و هیجان‌زده‌ام که به خانه برگردم و این موهبت را با مردم فیلیپین شریک شوم.»[2]

اما کارزار یولو در ناگویا هنوز تمام نشده است. قهرمان تازه‌نفس حرکات زمینی بازی‌های آسیایی، روز جمعه به فینال تک‌وسیله‌ها بازمی‌گردد تا برای کسب مدال‌های بیشتر در پرش خرک و پارالل بجنگد.[1][4]

یولو با نگاهی به فینال‌های باقی‌مانده گفت: «حالا می‌توانیم کمی استراحت کنیم و برای فردا امیدوار به بهترین‌ها باشیم. مطمئن باشید که از رقابت فردا لذت خواهم برد.»[2]