نورا نیاسری، سینماگر ایرانی-استرالیایی، برنده بورسیه طلایی آکادمی اسکار برای زنان فیلم‌ساز شد

نورا نیاسری، نویسنده و کارگردان متولد تهران و بزرگ‌شده استرالیا، به عنوان یکی از دو برنده بورسیه طلایی آکادمی اسکار برای زنان فیلم‌ساز در سال ۲۰۲۶ انتخاب شد. آکادمی علوم و هنرهای سینما روز سیزدهم اکتبر اعلام کرد که این جایزه معتبر به نیاسری و تاتی ریبیرو، فیلم‌ساز مستقر در ایالات متحده، تعلق گرفته است.[1][2]

این برنامه یک‌ساله که با مشارکت برند مد «شنل» (CHANEL) برگزار می‌شود، با هدف توسعه استعدادهای جهانی و آموزش فیلم‌سازان زن نوظهور طراحی شده است. برندگان این بورسیه علاوه بر حمایت‌های مالی، از منتورشیپ اختصاصی و فرصت‌های شبکه‌سازی بی‌نظیر برای پیشبرد مسیر حرفه‌ای خود در صنعت سینما بهره‌مند می‌شوند.[1][3]

مسیر موفقیت با شیدا

نیاسری با اولین فیلم بلند داستانی خود به نام «شیدا» توانست توجه جهانی را به خود جلب کند. این فیلم که در بخش مسابقه دراماتیک سینمای جهان در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۳ به نمایش درآمد، موفق شد جایزه منتخب تماشاگران را از آن خود کند.[1][3]

«شیدا» پس از موفقیت در ساندنس، توسط شرکت «سونی پیکچرز کلاسیکس» خریداری شد و به عنوان نماینده رسمی استرالیا در بخش بهترین فیلم بین‌المللی به نود و ششمین دوره جوایز اسکار معرفی گردید. این درام تحسین‌شده، داستان یک مادر ایرانی و دختر خردسالش را روایت می‌کند که به یک پناهگاه زنان در استرالیا پناه می‌برند.[2][3]

حضور چهره‌های سرشناس در تیم تولید «شیدا» نیز به دیده شدن این اثر مستقل کمک شایانی کرد. کیت بلانشت، بازیگر برنده اسکار استرالیایی، به عنوان تهیه‌کننده اجرایی در این پروژه حضور داشت و زر امیرابراهیمی، برنده جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره کن، نقش اصلی این فیلم را ایفا کرد.[3]

نیاسری برای کارگردانی این اثر جوایز متعددی دریافت کرده است. او برنده جایزه بهترین کارگردانی فیلم بلند در جوایز انجمن کارگردانان استرالیا در سال ۲۰۲۳ شد و همچنین نامزدی دستاورد برجسته کارگردانی را در هفتاد و ششمین دوره جوایز انجمن کارگردانان آمریکا (DGA) به دست آورد.[1][3]

حمایت نهادی از سینماگران زن

کیم تیلور-کولمن، رئیس هیئت مدیره بنیاد آکادمی اسکار، در بیانیه‌ای بر اهمیت این بورسیه تاکید کرد. او گفت: «ارتقای نسل بعدی فیلم‌سازان در سراسر جهان یک اولویت برای آکادمی است و ما بسیار مفتخریم که این تعهد را از طریق بورسیه طلایی برای زنان پیش می‌بریم.»[1][2]

تیلور-کولمن همچنین از همکاری مستمر برند شنل در این مسیر قدردانی کرد. به گفته او، تعهد مشترک این دو نهاد به حمایت از زنان فیلم‌ساز مستعد، به ایجاد فرصت‌های معنادار در صنعت سینما و هموار کردن مسیرهای رشد حرفه‌ای برای آنان کمک شایانی می‌کند.[1]

برندگان سال ۲۰۲۶ از میان گروهی متشکل از ده فینالیست نهایی انتخاب شدند. در بخش بین‌الملل، نیاسری با فیلم‌سازانی چون مائورا دلپرو، رنا افندی، سوزانا میرغنی و زامو مکھوانازی رقابت می‌کرد و در نهایت توانست نظر هیئت داوران آکادمی را برای دریافت این بورسیه جلب کند.[2][3]

همتای آمریکایی و آینده حرفه‌ای

تاتی ریبیرو، دیگر برنده این بورسیه، روزنامه‌نگار و فیلم‌سازی است که در منطقه خلیج سانفرانسیسکو بزرگ شده و فارغ‌التحصیل دانشکده هنرهای سینمایی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC) است. اولین فیلم بلند او با نام «والنتینا» جوایز متعددی از جمله جایزه «کسی که باید تماشا کرد» را در جوایز ایندیپندنت اسپریت ۲۰۲۶ کسب کرده است.[1][3]

فراتر از این برنامه یک‌ساله، دریافت‌کنندگان بورسیه از حمایت‌های مستمر برای پیشرفت شغلی خود برخوردار خواهند شد. این حمایت‌ها از طریق شبکه فارغ‌التحصیلان طلایی آکادمی و برنامه منتورشیپ ارائه می‌شود که دسترسی مداوم به منابع توسعه حرفه‌ای و آموزشی را برای آنان تضمین می‌کند.[1][2]

برای واجد شرایط بودن در بخش بین‌المللی این بورسیه، متقاضیان باید توسط یک سازمان کلیدی فیلم، شرکت تولید یا یک جشنواره بین‌المللی معتبر توصیه شوند. این ساختار سخت‌گیرانه نشان‌دهنده اعتبار بالای این جایزه و جایگاه تثبیت‌شده نیاسری در جامعه سینمایی جهانی پس از اکران موفق فیلم اولش است.[1]

طرح «آکادمی گلد» (Academy GOLD) یک ابتکار جهانی برای توسعه استعدادها و ترویج شمول و تنوع در سینما است. این برنامه به افراد خلاق از پیشینه‌های مختلف، منابع و دسترسی‌های لازم را می‌دهد تا بتوانند مسیرهای شغلی خود را در فیلم‌سازی، چه در مقابل و چه در پشت دوربین، با موفقیت طی کنند.[1]

گامی بلند برای سینمای دیاسپورا

موفقیت نورا نیاسری نشان‌دهنده حضور پررنگ‌تر سینماگران دیاسپورای ایرانی در بالاترین سطوح صنعت سرگرمی جهان است. دریافت این بورسیه از سوی نهادی چون آکادمی اسکار، می‌تواند مسیر را برای تولید پروژه‌های بزرگ‌تر و جاه‌طلبانه‌تر توسط این کارگردان جوان در سال‌های آینده هموار سازد.[2]

در نهایت، انتخاب نیاسری برای این بورسیه معتبر، فراتر از یک دستاورد شخصی، پیامی روشن برای صنعت سینما دارد. این اتفاق نشان می‌دهد که داستان‌های بومی و تجربیات زیسته مهاجران، زمانی که با مهارت و اصالت روایت شوند، می‌توانند حمایت بزرگ‌ترین نهادهای سینمایی جهان را برای خلق آثار بعدی به همراه داشته باشند.[1][2]