هیئت آموزش ایالتی تگزاس گنجاندن بخش‌هایی از انجیل در برنامه درسی مدارس را اجباری کرد

برای والدین ٥.٥ میلیون دانش‌آموز مدارس دولتی تگزاس، تعریف آموزش استاندارد در آستانه تغییر است. از سال ۲۰۳۰، کودکان از مهدکودک تا دبیرستان ملزم خواهند بود که بخش‌های خاصی از انجیل و داستان‌های مسیحی را به عنوان بخشی از برنامه درسی اجباری خود بخوانند. هیئت آموزش ایالتی تگزاس (SBOE) این بازنگری گسترده را در تاریخ ٢٦ ژوئن ٢٠٢٦ با رأی ٩ به ٥ (بر اساس خطوط حزبی) تصویب کرد و تگزاس را به اولین ایالت در کشور تبدیل کرد که متون مذهبی را به طور رسمی در مجموعه ادبیات سراسری خود ادغام می‌کند.[1][5]

این حکم نشان‌دهنده یک تغییر ساختاری عظیم در نحوه تدریس خواندن، تاریخ و فرهنگ در کلاس درس است. ایالت با الزام صریح به گنجاندن گزیده‌های انجیلی در کنار ادبیات کلاسیک، یک چارچوب آموزشی محافظه‌کارانه را تثبیت می‌کند؛ چارچوبی که طرفداران آن را برای سواد فرهنگی ضروری می‌دانند، اما منتقدان هشدار می‌دهند که این اقدام از مرز آموزش مذهبی با حمایت دولت عبور می‌کند.[1][2]

سازوکار محرک این تغییر، لایحه مجلس ١٦٠٥ است؛ قانونی ایالتی مصوب سال ٢٠٢٣ که به آژانس آموزشی تگزاس (TEA) دستور داد حداقل یک اثر ادبی اجباری برای هر سطح تحصیلی توصیه کند. هیئت آموزش ایالتی (SBOE) این دستورالعمل قانونی را به طور قابل توجهی گسترش داد و در نهایت فهرستی جامع شامل تقریباً ٢٠٠ متن مورد نیاز را تصویب کرد که به شدت بر روایت‌های انجیلی تأکید دارد.[3][4]

بر اساس فهرست خواندنی‌های تازه تصویب شده، آشنایی با متون انجیلی از اوایل دبستان آغاز می‌شود. دانش‌آموزان کلاس اول ملزم به خواندن داستان کشتی نوح خواهند بود، و پس از آن داوود و جالوت در کلاس دوم، و دانیال در لانه شیران در کلاس سوم. تا کلاس پنجم، برنامه درسی داستان موسی، خروج (از مصر) و شکافته شدن دریای سرخ را اجباری می‌کند.[1][5]

با پیشرفت دانش‌آموزان به دوره راهنمایی و دبیرستان، متون از داستان‌های روایی به بخش‌های الهیاتی و فلسفی تغییر می‌کنند. دانش‌آموزان کلاس هفتم گزیده‌هایی از کتاب مزامیر و داستان یونس را خواهند خواند، در حالی که دانش‌آموزان دبیرستانی مَثَل پسر گمشده، کتاب ایوب و مراثی را مطالعه خواهند کرد. این گزیده‌های انجیلی به صراحت با آثار کلاسیک سکولار جفت شده‌اند؛ به عنوان مثال، دانش‌آموزان دبیرستانی آیات کتاب مقدس را در کنار آثاری مانند «آرزوهای بزرگ» چارلز دیکنز و «غرور و تعصب» جین آستن تحلیل خواهند کرد.[1][5]

بازنگری برنامه درسی فراتر از فهرست خواندنی‌ها، به استانداردهای مطالعات اجتماعی ایالت نیز گسترش می‌یابد. چارچوب اصلاح‌شده، بر جنبه‌های خاصی از فرهنگ‌های جهانی و دیدگاه‌های گروه‌های به حاشیه رانده شده تأکید کمتری دارد و در عوض، تمرکز گسترده‌تری بر تاریخ تگزاس و آمریکا دارد. در یک تغییر قابل توجه، این استانداردها شخصیت انجیلی موسی را در درس‌هایی درباره راه‌آهن زیرزمینی (Underground Railroad) معرفی می‌کنند و آن را با هریت تابمن (Harriet Tubman)، که به دلیل هدایت بردگان به سوی آزادی به طور تاریخی «موسی» لقب گرفته بود، مقایسه می‌کنند.[5]

طرفداران برنامه درسی جدید استدلال می‌کنند که سنت‌های یهودی-مسیحی اساس تشکیل ملت و زندگی مدنی آمریکا هستند و بنابراین برای یک آموزش کامل ضروری‌اند. حامیان تأکید می‌کنند که دانش‌آموزان بدون داشتن دانش کاری از انجیل، نمی‌توانند ادبیات غربی، سخنرانی‌های تاریخی یا مبانی فلسفی ایالات متحده را به طور کامل درک کنند.[1][5]

از این دیدگاه، گنجاندن متون انجیلی نه به عنوان تلقین مذهبی، بلکه به عنوان سواد فرهنگی لازم تلقی می‌شود. حامیان تأکید می‌کنند که هدف این است که متون در یک بافت ادبی و تاریخی تدریس شوند و دانش پیش‌زمینه‌ای لازم را برای درک قرن‌ها اشارات ادبی و بلاغت تاریخی در اختیار دانش‌آموزان قرار دهند.[5]

با این حال، منتقدان این حکم را نقض آشکار جدایی قانون اساسی دین از دولت می‌دانند. سازمان‌های آزادی‌های مدنی و محققان مذهبی هشدار می‌دهند که این برنامه درسی به شدت به نفع مسیحیت است و عملاً کلاس‌های مدارس دولتی را به فضاهایی برای آموزش مذهبی تحت حمایت دولت تبدیل می‌کند.[1][2]

مخالفان همچنین واقعیت جمعیتی تگزاس را برجسته می‌کنند، ایالتی که محل زندگی جمعیت‌های بزرگ و رو به رشد مسلمان، هندو، بودایی و یهودی است. منتقدان استدلال می‌کنند که اجباری کردن متون مسیحی بدون در نظر گرفتن وزن مساوی برای متون بنیادی سایر ادیان بزرگ جهان، دانش‌آموزان غیرمسیحی را بیگانه می‌کند و تنوع واقعی ایالت را منعکس نمی‌سازد.[1][5]

اجرای این استانداردها عدم قطعیت حرفه‌ای قابل توجهی را برای مربیان تگزاس به وجود می‌آورد. معلمان مجبورند در منطقه خاکستری و پرخطر تدریس متون مقدس صرفاً به عنوان ادبیات حرکت کنند و با مسئولیت حقوقی بالقوه یا واکنش شدید والدین روبرو شوند؛ اگر درسی به عنوان عبور از مرز به سمت تبلیغ مذهبی تلقی شود، یا برعکس، اگر با یک متن مقدس با احترام ناکافی برخورد شود.[2][5]

در حالی که مناطق آموزشی از نظر فنی مقداری کنترل محلی را حفظ می‌کنند، ایالت یک سازوکار مالی قدرتمند برای تشویق به انطباق به آن متصل کرده است. مناطقی که تصمیم به پذیرش مواد آموزشی تهیه‌شده توسط ایالت و همسو با این استانداردهای جدید بگیرند، ٦٠ دلار اضافی به ازای هر دانش‌آموز در بودجه ایالتی دریافت خواهند کرد—این یک مشوق حیاتی برای سیستم‌های مدرسه‌ای است که در حال حاضر با کسری بودجه شدید دست و پنجه نرم می‌کنند.[2][4]

اجرای برنامه درسی جدید به صورت مرحله‌ای خواهد بود و قرار است در سال تحصیلی ٢٠٣١-٢٠٣٠ آغاز شود. این جدول زمانی طولانی‌تر فرصتی را برای ناشران کتاب‌های درسی فراهم می‌کند تا مواد جدیدی را توسعه دهند، برای مناطق آموزشی تا برنامه‌های درسی محلی خود را تنظیم کنند، و برای گروه‌های آزادی‌های مدنی تا چالش‌های حقوقی اجتناب‌ناپذیری را که انتظار می‌رود این حکم را هدف قرار دهند، آماده سازند.[1][5]

تأثیر نهایی حکم تگزاس احتمالاً بسیار فراتر از مرزهای این ایالت خواهد بود. از آنجایی که تگزاس کتاب‌های درسی را در مقیاس بسیار وسیعی خریداری می‌کند، ناشران آموزشی اغلب نسخه‌های ملی خود را برای مطابقت با استانداردهای تگزاس تنظیم می‌کنند. در نتیجه، ادغام متون انجیلی در برنامه درسی تگزاس می‌تواند به طور نامحسوسی مواد آموزشی مورد استفاده در مدارس دولتی سراسر کشور را تغییر شکل دهد.[1]