سود ۵ درصدی آکادمی‌ها: سنجش بده‌بستان‌های مالی در سازوکار همبستگی فیفا

مدیران آکادمی‌های رده‌های پایه استدلال می‌کنند که کشف و پرورش یک بازیکن ۱۲ ساله سنگین‌ترین بار توسعه را به دوش می‌کشد و باید سهم اصلی را از درآمدهای آتی نقل و انتقالات داشته باشد. در مقابل، آکادمی‌های تکمیل‌کننده نخبه ادعا می‌کنند که تبدیل یک بازیکن خام ۱۷ ساله به یک حرفه‌ای تیم اصلی، جایی است که ارزش واقعی شکل می‌گیرد و سزاوار سهم بیشتری است. در مرکز این برخورد، سازوکار همبستگی فیفا قرار دارد: یک مالیات اجباری ۵ درصدی که بر هر هزینه نقل و انتقال بین‌المللی وضع می‌شود و به باشگاه‌هایی که بازیکن را بین ۱۲ تا ۲۳ سالگی در خود جای داده‌اند، بازگردانده می‌شود.[1][5]

برای باشگاه‌های لیگ‌های پایین‌تر، این موضوع حیاتی است. وقتی مویسس کایسدو با مبلغ ۱۱۵ میلیون پوند به چلسی پیوست، ۵ درصد از آن مبلغ – یعنی ۵.۷۵ میلیون پوند – به طور قانونی به باشگاه‌های اکوادوری که او را ساخته بودند، تعلق گرفت. اما توزیع این ۵ درصد به صورت مساوی نیست. فرمول فیفا به شدت به سال‌های پایانی توسعه یک بازیکن وزن می‌دهد و یک شکاف مالی آشکار بین باشگاه‌هایی که برنامه‌های جوانان برای کودکان اجرا می‌کنند و باشگاه‌هایی که تیم‌های ذخیره برای بزرگسالان جوان دارند، ایجاد می‌کند.[2][5]

ریاضیات، استراتژی را دیکته می‌کند. طبق مقررات فعلی، سهم ۵ درصدی به ۱۰۰ سهم مساوی تقسیم می‌شود. سال‌های ۱۲، ۱۳، ۱۴ و ۱۵ سالگی بازیکن هر کدام ۵ درصد از این سهم را ارزش دارند – به این معنی که ۰.۲۵ درصد از کل مبلغ نقل و انتقال در هر سال است. سال‌های ۱۶ تا ۲۳ سالگی هر کدام ۱۰ درصد از سهم را ارزش دارند، یا ۰.۵۰ درصد از کل مبلغ در هر سال.[1]