سرمایه‌گذاری ۲.۲ میلیارد دلاری جف بزوس و ادواردو سورین در لیورپول

خلاصه ماجرا تکان‌دهنده است: جف بزوس و ادواردو سورین رسماً بخشی از مالکان باشگاه فوتبال لیورپول هستند. گروه ورزشی فنوی (FSG) موافقت کرده است که حدود ۳۰ درصد از سهام اقلیت خود را به کنسرسیومی به نام «هلدینگ ۱۸۹۲» (1892 Holdings) به مبلغ ۱.۶۵ میلیارد پوند (۲.۲ میلیارد دلار) بفروشد. این معامله ارزش غول لیگ برتر را به رقم بی‌سابقه ۵.۵ میلیارد پوند (۷.۱ میلیارد دلار) می‌رساند.[1][2]

این یک تصاحب کامل نیست، اما یک جابجایی عظیم در چشم‌انداز مالی لیگ برتر محسوب می‌شود. FSG کنترل عملیاتی باشگاه را حفظ می‌کند، اما ورود سومین مرد ثروتمند جهان و یکی از بنیانگذاران فیس‌بوک، نشان‌دهنده یک ارتقای تجاری عظیم برای نهادی است که در حال حاضر هم درآمدهای بی‌سابقه‌ای کسب می‌کند.[2]

کنسرسیوم هلدینگ ۱۸۹۲ توسط آمیت باتیا، تاجر بریتانیایی-هندی و مالک سابق کوئینز پارک رنجرز، رهبری می‌شود. باتیا مذاکرات با FSG را آغاز کرد و علاوه بر دو میلیاردر فناوری، حمایت مالی قابل توجهی از پدر همسرش، لاکشی میتال، غول فولاد هند، به همراه دارد.[1][2]

بزوس از طریق «کی ۵ اسپورتس» (K5 Sports)، صندوقی که بنیانگذار آمازون به عنوان سرمایه‌گذار اصلی در آن فعالیت می‌کند، وارد عرصه مالکیت ورزشی می‌شود. او یک سرمایه‌گذار منفعل باقی خواهد ماند و هیچ کرسی در هیئت مدیره نخواهد داشت، و در حالی که جاذبه مالی او در پس‌زمینه سایه افکنده، اداره روزمره را به دیگران واگذار می‌کند.[2][3]

سورین، در همین حال، از طریق «ای‌ای کپیتال» (EE Capital)، دفتر خانوادگی خود، سرمایه‌گذاری می‌کند. همسر او، الین سورین، در کنار برایان باوم، یکی از بنیانگذاران و شرکای مدیریتی K5 Global، در هیئت مدیره گسترش‌یافته لیورپول کرسی خواهد داشت.[2][3]

خود باتیا به عنوان نایب رئیس جدید باشگاه فعالیت خواهد کرد. او در مورد احترام خود به تاریخ باشگاه صریح بوده و این سرمایه‌گذاری را یک «امتیاز بزرگ» خوانده و تأکید کرده است که دیدگاه او به عنوان یک «هوادار درجه یک» این است که در کنار FSG بنشیند نه اینکه عملیات آنها را مختل کند.[4]

برای گروه ورزشی فنوی، این معامله یک شاهکار در حوزه سهام ورزشی است. این گروه مستقر در بوستون، لیورپول را در سال ۲۰۱۰ تنها با ۳۰۰ میلیون پوند خریداری کرد، زمانی که باشگاه در آستانه ورشکستگی بود. شانزده سال بعد، آنها کمتر از یک سوم باشگاه را با بیش از پنج برابر کل قیمت خرید اولیه خود نقد کرده‌اند.[1][2]

مایک گوردون، رئیس FSG، اشاره کرد که این کنسرسیوم در «فلسفه بلندمدت» با مالکان فعلی سهیم است. این معامله تزریق سرمایه عظیمی را فراهم می‌کند بدون اینکه FSG مجبور شود کنترل باشگاهی را که آن را به اوج فوتبال انگلیس و اروپا رساند، واگذار کند.[1][3]

با این حال، هوادارانی که رویای یک خرید شبانه بازیکنان گران‌قیمت جهان با بودجه بزوس را در سر می‌پرورانند، باید انتظارات خود را تعدیل کنند. ۱.۶۵ میلیارد پوند یک خرید سهام از FSG است، نه یک سپرده مستقیم در صندوق جنگی نقل و انتقالات آندونی ایرائولا، سرمربی تیم.[2]

هم قوانین سودآوری و پایداری لیگ برتر (PSR) و هم مقررات هزینه تیم یوفا، هزینه‌کرد یک باشگاه را به شدت به گردش مالی مرتبط با فوتبال آن گره می‌زنند. یک مالک میلیاردر نمی‌تواند به سادگی یک چک سفید امضا کند تا این موانع را دور بزند، بدون اینکه با تحریم‌های ورزشی جدی روبرو شود.[2]

جایی که بزوس و سورین معادلات را تغییر می‌دهند، در بخش تجاری است. درآمد سالانه لیورپول اخیراً به رکورد ۷۰۳ میلیون پوند رسیده است. با استفاده از شبکه‌های جهانی، زیرساخت‌های فناوری و دسترسی بازاریابی شرکای جدید، لیورپول می‌تواند درآمد تجاری خود را به شدت افزایش دهد، که به نوبه خود سقف مجاز هزینه‌کرد تیم را بالا می‌برد.[2]

در حالی که FSG اصرار دارد این شروع یک استراتژی خروج نیست، گزارش‌ها حاکی از آن است که این توافق شامل چارچوبی است که به هلدینگ ۱۸۹۲ این امکان را می‌دهد که در آینده سهام بیشتری خریداری کند. اگر FSG روزی تصمیم به فروش سهام اکثریت خود بگیرد، اکنون گروه باتیا در مسیر داخلی قرار دارد.[2][5]

این معامله بر جذابیت پایدار فرنچایزهای ورزشی نخبه به عنوان دارایی‌های ارزشمند برای افراد فوق‌ثروتمند تأکید می‌کند. با افزایش سرسام‌آور ارزش‌گذاری‌ها در NFL، NBA و لیگ برتر، میلیاردرهای فناوری به طور فزاینده‌ای برندهای ورزشی قدیمی را به عنوان سرمایه‌گذاری‌های درجه یک می‌بینند.[1]

این تراکنش در حال حاضر در حال گذراندن فرآیند تأیید نظارتی است که ممکن است تا ۹۰ روز طول بکشد. در این مدت، انتظار می‌رود باتیا حضوری محسوس در آنفیلد داشته باشد، که با بازی آتی مقابل ناتینگهام فارست آغاز می‌شود.[2][4]

در نهایت، لیورپول یک دژ مالی مستحکم را تضمین کرده است. FSG با همسو شدن با بزوس، سورین و میتال، باشگاه را در برابر رقبای تحت حمایت دولتی بیمه کرده و تضمین می‌کند که قرمزها برای دهه آینده یک غول تجاری و رقابتی باقی بمانند.[2]