آموزش مبتنی بر شایستگی: جایگزینی واحد درسی و نتایج آن در سرعت تکمیل مدرک

هیئت‌های آموزش عالی ایالتی و مدیران دانشگاه‌ها به طور فزاینده‌ای در حال پذیرش آموزش مبتنی بر شایستگی (CBE) هستند تا بحران تکمیل تحصیلات بزرگسالان را حل کنند. با کنار گذاشتن واحد درسی سنتی، مؤسسات اکنون می‌توانند به دانشجویان اجازه دهند زمان اجباری حضور در کلاس را دور بزنند، تسلط خود بر یک موضوع را از طریق ارزیابی‌ها اثبات کنند و بلافاصله به دوره بعدی بروند. این مدل معیار اصلی آموزش عالی را از مدت زمانی که دانشجو در کلاس می‌نشیند، به آنچه واقعاً می‌تواند نشان دهد که می‌داند، تغییر می‌دهد.[6]

تفاوت ساختاری بسیار واضح است. در مدل دانشگاهی سنتی، دانشجو به ازای هر واحد درسی هزینه می‌پردازد و باید ۱۵ هفته منتظر بماند تا ترم به پایان برسد و آن واحدها را کسب کند، صرف نظر از دانش قبلی‌اش. در مدل CBE، دانشجویان معمولاً یک نرخ اشتراک ثابت برای یک دوره شش‌ماهه پرداخت می‌کنند. در طول این بازه زمانی، آنها می‌توانند هر تعداد ارزیابی را که قادر به قبولی در آن هستند، تکمیل کنند. اگر یک یادگیرنده بزرگسال اصول حسابداری را از یک دهه سابقه کار می‌داند، می‌تواند در روز اول در ارزیابی نهایی قبول شود و بلافاصله ماژول بعدی را شروع کند.[7]

داده‌های اولیه نشان می‌دهد که این شتاب برای جمعیت هدف مناسب کار می‌کند. مطالعه‌ای توسط مؤسسات تحقیقاتی آمریکا (AIR) نشان داد که دانشجویان در برنامه‌های مبتنی بر شایستگی، ۴۲٪ واحد درسی بیشتری در هر ترم نسبت به دانشجویان در برنامه‌های سنتی مشابه تکمیل کردند. محققان AIR خاطرنشان کردند که نرخ‌های تکمیل در این برنامه‌ها بین ۲ تا ۱۰ واحد درصد بالاتر از همتایان سنتی آنها بود. با این حال، این مطالعه همچنین نشان داد که دقیقاً چه کسانی از این ساختار سود می‌برند: بزرگسالان شاغل بین ۶۸٪ تا ۹۹٪ از جمعیت CBE را تشکیل می‌دهند و حداقل ۷۰٪ از ثبت‌نام‌کنندگان با سابقه تحصیلات دانشگاهی قبلی اما بدون مدرک وارد می‌شوند.[1]

پیامدهای مالی این سرعت قابل توجه است. دانشگاه وسترن گاورنرز (WGU)، یکی از بزرگترین مؤسسات CBE در ایالات متحده با بیش از ۱۳۶,۰۰۰ دانشجو، گزارش می‌دهد که میانگین هزینه کل برای کسب مدرک لیسانس از طریق پلتفرم آن ۲۰,۰۲۵ دلار است. از آنجا که شهریه به صورت نرخ ثابت برای هر ترم دریافت می‌شود، دانشجویانی که سرعت خود را افزایش می‌دهند، مستقیماً بار مالی شهریه کل خود را کاهش می‌دهند. طبق داده‌های ۲۰۲۴ WGU، ۸۷٪ از فارغ‌التحصیلان آن گزارش دادند که در رشته تحصیلی خود مشغول به کار هستند و ۹۴٪ از کارفرمایان مورد بررسی اظهار داشتند که فارغ‌التحصیلان انتظارات را برآورده کرده یا از آن فراتر رفته‌اند.[4]

برنامه‌های هدفمند نیروی کار نیز نتایج مشابهی را مشاهده می‌کنند. مؤسسه تحقیقات سیاست ماتماتیکا (Mathematica Policy Research) یک طرح چندساله با بودجه وزارت کار ایالات متحده را ارزیابی کرد که از CBE برای آموزش کارگران جابجا شده اقتصادی در فناوری اطلاعات استفاده می‌کرد. این مطالعه نشان داد که ۳۵٪ از شرکت‌کنندگان برنامه تحصیلی خود را تکمیل کردند و دستمزد آنها پس از ثبت‌نام با نرخی بالاتر از میانگین ملی افزایش یافت. آن پرسون، محقق ارشد در ماتماتیکا، گفت: «یافتن راه‌هایی برای بهبود مسیر زندگی بزرگسالان جابجا شده اقتصادی و کم‌مهارت، یک چالش فزاینده سیاستی است. رویکردهای مبتنی بر شایستگی پتانسیل کمک به این افراد را دارند تا آموزش و مدارک مورد نیاز برای موفقیت در بازار کار را کسب کنند.»[2]

با وجود مزایا، این مدل به طور جهانی قابل اجرا نیست. تحقیقاتی که توسط FullScale درباره دیدگاه دانشجویان انجام شد، نشان داد که در حالی که انعطاف‌پذیری مزیت اصلی CBE است، محیط بدون ساختار نیازمند انگیزه درونی شدید است. دانشجویان در گروه‌های کانونی، توانایی ایجاد تعادل بین دروس، خانواده و مشاغل تمام‌وقت را ستودند، اما همچنین هشدار دادند که دانشجویان جوان‌تر و کم‌تجربه‌تر اغلب بدون ضرب‌الاجل‌های سخت‌گیرانه برنامه‌های درسی سنتی دچار مشکل می‌شوند. علاوه بر این، ماهیت انفرادی ارزیابی‌های آنلاین با سرعت شخصی، پرورش مهارت‌های نرم، کار تیمی و شبکه‌سازی همسالان را که محیط‌های سنتی دانشگاه به طور طبیعی تقویت می‌کنند، دشوار می‌سازد.[5]

پیگیری موفقیت بلندمدت نیز چالش‌های اندازه‌گیری را به همراه دارد. از آنجا که CBE به دانشجویان غیرسنتی خدمات می‌دهد، پایگاه‌های داده فدرال مانند نظرسنجی معیارهای نتایج IPEDS در طول تاریخ برای ثبت دقیق پیشرفت آنها دچار مشکل بوده‌اند. یک رساله دکترا در سال ۲۰۲۴ که از طریق ScholarWorks در دانشگاه آرکانزاس منتشر شد، نرخ‌های تکمیل مدرک لیسانس هشت‌ساله را بررسی کرد و تلاش نمود تا مشخص کند آیا مؤسسات CBE با در نظر گرفتن دانشجویان پاره‌وقت و انتقالی، عملکرد بهتری نسبت به مدارس سنتی مشابه داشته‌اند یا خیر. اجماع آکادمیک در حال حاضر نشان می‌دهد که CBE به عنوان ابزاری برای تکمیل مدرک برای بزرگسالان شاغل بسیار مؤثر است، اما جایگزینی کامل برای تجربه دانشگاهی سنتی نیست.[3][7]

عامل تعیین‌کننده برای دانشجویان آینده، عملکرد اجرایی خودشان است. دانشجویی که به ضرب‌الاجل‌های بیرونی، تعامل منظم با اساتید و گروه‌های همسالان ساختاریافته نیاز دارد، احتمالاً در محیط مبتنی بر شایستگی موفق نخواهد بود. در مقابل، یک متخصص شاغل با دانش صنعتی موجود و انضباط لازم برای مطالعه مستقل می‌تواند از CBE استفاده کند تا سال‌ها دروس تکراری را دور بزند و ده‌ها هزار دلار در شهریه صرفه‌جویی کند.[5][7]