کادیلاک پس از شش ساعت طاقت‌فرسای «گلن»، صدرنشینی خود در مسابقات IMSA را تثبیت کرد

مسابقه طاقت‌فرسای شش ساعته «ساهلنِ گلن» اساساً چهره مسابقات اتومبیل‌رانی اسپرت IMSA WeatherTech سال ۲۰۲۶ را تغییر داد و محدودیت‌های استقامت، استراتژی و بقا را به چالش کشید. در مسابقه‌ای که با فرسایش بالا و ۹ دوره کامل پرچم احتیاط تعریف شد، بهترین‌های کلاس‌های پروتوتایپ و GT خود را نشان دادند، صدرنشینی‌های قهرمانی را تثبیت کردند و صحنه را برای نیمه دوم فصل آماده ساختند.[1][2]

در اوج کلاس پروتوتایپ گرند تورینگ (GTP)، خودروی شماره ۳۱ «ویلن کادیلاک وی-سری V-Series.R» یک شاهکار در زمینه تهاجم کنترل‌شده ارائه داد. رانندگان جک آیتکن، ارل بمبر و فردریک وستی مسابقه‌ای تقریباً بی‌نقص را از موقعیت پول پوزیشن اجرا کردند و دومین پیروزی متوالی خود در مسابقات IMSA سال ۲۰۲۶ را به دست آوردند. این برد موقعیت کادیلاک را در صدر جدول رده‌بندی سازندگان به شدت تقویت می‌کند.[3][4]

تسلط تیم شماره ۳۱ مطلق بود. از ۱۸۲ دور طی شده در پیست تاریخی ۵.۵ کیلومتری «واتکینز گلن اینترنشنال»، این سه راننده کادیلاک به طرز شگفت‌انگیزی ۱۴۳ دور را پیشتاز بودند. آیتکن با شروع مسابقه بلافاصله فاصله راحتی ایجاد کرد، ریتمی که بمبر و وستی در طول ساعات میانی پر هرج و مرج این مسابقه استقامتی حفظ کردند.[1][5]

با این پیروزی، کادیلاک برتری خود در جدول رده‌بندی سازندگان GTP را به ۲,۱۸۲ امتیاز افزایش داد. پورشه با ۲,۱۰۲ امتیاز در فاصله قابل توجهی باقی مانده است، در حالی که آکورا با ۲,۰۲۸ امتیاز در جایگاه سوم قرار دارد. تیم شماره ۳۱ «اکشن اکسپرس ریسینگ» نیز برتری خود در قهرمانی تیم‌ها و رانندگان را گسترش داد و ثابت کرد که خودروی هیبریدی V-Series.R آن‌ها در حال حاضر معیار سنجش در مسابقات اتومبیل‌رانی اسپرت آمریکای شمالی است.[5][6]

با این حال، مسیر پیروزی به هیچ وجه یک رژه ساده نبود. خودروی شماره ۹۳ «مایر شنک ریسینگ آکورا ARX-06» که توسط نیک یلولی، رنجر ون در زنده و کاکونوشین اوهتا هدایت می‌شد، یک چالش استراتژیک شدید را مطرح کرد. تیم آکورا با پیت استاپ درست قبل از هشتمین پرچم احتیاط کامل، موفق شد از کادیلاک سبقت بگیرد و در ساعت پایانی پیشتاز شود.[1][3]

این ریسک استراتژیک آیتکن را مجبور کرد تا در آخرین دوره رانندگی خود تلاش زیادی کند. آیتکن که به تایرهای تازه میشلن و سرعت خام مجهز بود، آکورا را تعقیب کرد، یک سبقت قاطعانه انجام داد و برتری خود را به بیش از چهار ثانیه افزایش داد تا اینکه یک پرچم احتیاط در دور پایانی، میدان مسابقه را منجمد کرد. خودروی شماره ۹۳ آکورا در جایگاه دوم از خط پایان عبور کرد، نتیجه‌ای حیاتی که «مایر شنک ریسینگ» را محکم در رقابت قهرمانی نگه می‌دارد.[3][4]

پورشه نیز در یک روز دشوار، حداکثر امتیازات خود را به دست آورد. پورشه ۹۶۳ شماره ۵ «جی‌دی‌سی-میلر موتوراسپرت» که توسط لورین هاینریش، تیجمن ون در هلم و کایلن فردریک رانده می‌شد، در طول چرخه نهایی پیت استاپ از جایگاه هفتم به بالا بازگشت. هاینریش تنها با ۱۳ دقیقه باقی‌مانده یک سبقت حیاتی انجام داد تا جایگاه نهایی روی سکوی GTP را تضمین کند و اطمینان دهد که پورشه همچنان یک تهدید قدرتمند در جدول رده‌بندی است.[2][4]

مسابقه شش ساعته یک جنگ فرسایشی بود که با ۹ دوره پرچم احتیاط کامل قطع شد و بارها میدان مسابقه را به هم فشرده و فاصله‌های به سختی به دست آمده را از بین برد. دراماتیک‌ترین حادثه در پیچ‌های «اسز» (Esses) رخ داد، جایی که یک تصادف زنجیره‌ای عجیب چندین مدعی برتر GT دیتونا (GTD) از جمله استون مارتین شماره ۲۳ و آکورا شماره ۶۰ را حذف کرد و جدول رده‌بندی این کلاس را کاملاً به هم ریخت.[2][4]

در کلاس به شدت رقابتی GTD Pro، «واسر سالیوان ریسینگ» سرانجام اولین پیروزی خود را از فصل ۲۰۲۴ به دست آورد. جک هاوکسورث و بن بارنیکوت در لکسوس RC F GT3 شماره ۱۴ یک مسابقه بی‌نقص را پشت سر گذاشتند، ترافیک چند کلاسه را مدیریت کردند و از شروع‌های مجدد اواخر مسابقه جان سالم به در بردند تا به بالاترین پله سکو برسند.[1][4]

سکوی GTD Pro با ب‌ام‌و M4 GT3 EVO شماره ۱ «پاول میلر ریسینگ» در جایگاه دوم و فورد موستانگ GT3 شماره ۶۴ «فورد ریسینگ» در جایگاه سوم تکمیل شد. این نتیجه یک جهش امتیازی بزرگ برای لکسوس و ب‌ام‌و فراهم می‌کند و نبرد سازندگان در رده‌های مبتنی بر خودروهای تولیدی را تنگ‌تر می‌سازد.[1][6]

رهبران قهرمانی GTD Pro، «کوروت ریسینگ»، یک بعدازظهر پر تلاطم را تحمل کردند. کوروت Z06 GT3.R شماره ۴ با رانندگی نیکی کاتسبورگ و تامی میلنر در میان پنج تیم برتر بود تا اینکه در دور پایانی با فورد موستانگ شماره ۶۵ برخورد شدیدی داشت. این حادثه باعث پرچم احتیاط پایان‌دهنده مسابقه شد و منجر به پنالتی عبور از پیت لین برای کاتسبورگ گردید.[2][4]

با وجود سقوط به جایگاه هشتم در کلاس به دلیل پنالتی، تیم کوروت شماره ۴ موفق شد صدرنشینی کلی خود در جدول رده‌بندی رانندگان و تیم‌های GTD Pro را حفظ کند. با این حال، این شکست حاشیه خطای آن‌ها را به شدت کاهش می‌دهد، زیرا این سری مسابقات به سمت مسابقات سرعتی اواخر تابستان می‌رود.[2][6]

در کلاس استاندارد GTD، «مانتی فرست فورم» با پورشه ۹۱۱ GT3 R شماره ۹۱۲ خود به یک پیروزی چشمگیر دست یافت. رانندگان رایان هاردویک، ریکاردو پرا و ریچارد لیتز، پورشه را به مقام اول و دوم رساندند و سازنده آلمانی را در جدول رده‌بندی کلاس بالا بردند و اصالت استقامتی شاسی نسل ۹۹۲ را ثابت کردند.[1][4]

در حالی که مسابقات اتومبیل‌رانی اسپرت IMSA WeatherTech از نیویورک شمالی خارج می‌شود، توجه پادوک به سمت گرند پری استقامتی اتومبیل‌های اسپرت موتول در «رود آمریکا» در ماه آگوست معطوف می‌شود. با اوج‌گیری کادیلاک، بقای کوروت و یافتن سرعت جدید توسط مدعیان در هر کلاس، نبردهای قهرمانی ۲۰۲۶ آماده یک نتیجه‌گیری تماشایی هستند.[5]