اعتراضات معیشتی بازنشستگان در ایران

روند رویداد تا امروز

روند این اعتراضات در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۶ با تجمع بازنشستگان مخابرات، فولاد و تامین اجتماعی در چندین شهر ایران آغاز شد. این تجمعات که به صورت هفتگی برگزار می‌شوند و به «دوشنبه‌های اعتراضی» معروف شده‌اند، با محوریت اعتراض به وضعیت معیشتی، عدم پرداخت مطالبات و مشکلات بیمه تکمیلی شکل گرفتند.

معترضان در این تجمعات به عدم اجرای قوانین همسان‌سازی حقوق و مسدود شدن بیمه‌های تکمیلی اعتراض کردند. این شرایط نشان‌دهنده تعمیق شکاف میان هزینه‌های زندگی و درآمدهای ثابت بازنشستگان است.

در اواخر سپتامبر ۲۰۲۶، هزاران بازنشسته و کارگر در شهرهایی چون تهران، اهواز، شوش و اصفهان به خیابان‌ها آمدند. این تجمعات با شعارهایی علیه وعده‌های بی‌عمل همراه بود و معترضان به حقوق‌های زیر خط فقر، تورم لجام‌گسیخته و بحران خدمات درمانی اعتراض کردند.

از دیگر محورهای اصلی این اعتراضات، انتقاد شدید از عملکرد بیمه‌های تکمیلی و عدم پرداخت هزینه‌های درمانی بازنشستگان بود. معترضان همچنین به عدم اجرای کامل متناسب‌سازی حقوق، تورم فزاینده و تاخیر در پرداخت معوقات اعتراض داشتند.

در جریان این تجمعات، بازنشستگان درخواست‌هایی مبنی بر استقلال سازمان تامین اجتماعی از دولت مطرح کردند. آن‌ها همچنین خواستار پرداخت بدهی‌های کلان دولتی به این صندوق شدند.

آنچه باید زیر نظر داشت

• تکمیل روند متناسب‌سازی حقوق بازنشستگان کشوری که دولت وعده انجام آن را داده است.
• اقدام برای اصلاح حقوق کارکنان و بازنشستگان متناسب با نرخ تورم که مورد تاکید نمایندگان مجلس قرار گرفته است.