لی هان-سول، بال چپ تیم دوسان، پس از مصدومیت شدید زانو، عنوان «بهترین ۷» را پس گرفت

پست بال چپ در هندبال حرفه‌ای پستی بی‌رحم است. این پست نیازمند شتاب انفجاری، زوایای برش تیز، و توانایی پرتاب شدن به هوا در حین جذب تماس فیزیکی از مدافعان بلندقامت است. هنگامی که لی هان-سول، بال کهنه‌کار باشگاه هندبال دوسان، کمی پس از فصل ۲۰۲۳-۲۰۲۲ دچار پارگی رباط صلیبی شد، بسیاری از ناظران بی‌سروصدا فرض کردند که دوران حرفه‌ای نخبه او به پایان رسیده است.[1][4]

در عوض، این بازیکن ۳۴ ساله یکی از قابل توجه‌ترین داستان‌های بازگشت در این ورزش را رقم زده است. در پایان فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ لیگ هندبال اچ (Shinhan SOL Bank Handball H League) در این ماه، لی رسماً به عنوان «بهترین ۷ بال چپ» لیگ معرفی شد و عنوانی را که سه سال پیش به دلیل مصدومیت از دست داده بود، کاملاً پس گرفت.[1]

آمار عملکرد لی در این فصل، منحنی معمول پیری برای یک بال پس از جراحی را به چالش کشید. او در طول فصل مجموعاً ۸۷ گل به ثمر رساند که نشان‌دهنده بازگشت کامل توانایی‌های تهاجمی اوست. آمار او شامل ۱۵ گل از بال، ۱۹ گل در ضدحملات سریع، ۲۷ پرتاب پنالتی ۷ متری موفق و ۱۵ پاس گل بود.[1][4]

مسیر بازگشت به سکوی افتخار با توانبخشی طاقت‌فرسا هموار شد. پس از انتخاب اولیه او در تیم بهترین ۷ در سال ۲۰۲۳، لی برای پارگی رباط صلیبی زیر تیغ جراحی رفت و یک سال ریکاوری دردناک را تحمل کرد. این اولین مانع بزرگ پزشکی او نبود؛ در سال ۲۰۱۹، یک مصدومیت شدید آشیل او را تا آستانه بازنشستگی پیش برد، قبل از اینکه هم‌تیمی‌هایش او را متقاعد کنند که تلاش برای بازگشت را انجام دهد.[1]

بازگشت او به زمین در طول فصل ۲۰۲۵-۲۰۲۴ آغاز شد، جایی که او با ۸۶ گل درخشید و به دوسان کمک کرد تا دهمین قهرمانی متوالی تاریخی خود در لیگ را کسب کند. او در آن سال به عنوان ارزشمندترین بازیکن (MVP) مسابقه قهرمانی انتخاب شد، اما جایزه بهترین ۷ پستی به دلیل عملکرد خیره‌کننده اوه هوانگ-جه از تیم دولتی چونگنام از دست او خارج شد.[1][5]

با این حال، امسال روایت تغییر کرد. فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ برای دوسان، یک قدرت سنتی که توسط مربی افسانه‌ای یون کیونگ-شین هدایت می‌شود، به طور منحصر به فردی چالش‌برانگیز بود. تیم به دلیل یک سری مصدومیت‌های بازیکنان کلیدی، از هم پاشید و آنها را مجبور کرد تا برای کسب رتبه چهارم در جدول رده‌بندی لیگ عادی، نبردی سخت را پشت سر بگذارند.[1][2][6]

در حالی که شرکت شهرداری اینچئون در نهایت قهرمانی کلی را به دست آورد و انحصار ده‌ساله دوسان را شکست، لی هان-سول به عنوان نیروی ثبات‌بخش برای تیم ضعیف‌شده خود ظاهر شد. با وجود کمبودهای فهرست بازیکنان، دوسان ۱۰۵ گل در ضدحملات سریع به ثمر رساند که دومین آمار بالا در لیگ، پس از قهرمانان، بود.[1][6]

لی پیشتاز بی‌چون و چرای آن حمله انتقالی پرسرعت بود. او سریع‌تر از بازیکنانی که یک دهه از او جوان‌تر بودند، از زمین می‌دوید و مدافعان را در طول زمین شکست می‌داد. آرامش کهنه‌کارانه او همچنین حملات نیمه‌زمین دوسان را تثبیت کرد، جایی که او با دقت بالینی مسئولیت پرتاب‌های پنالتی ۷ متری تیم را بر عهده گرفت.[1][4]

رقابت برای کسب افتخار بال چپ شدید بود. با مصدومیت اوه هوانگ-جه، برنده سال گذشته، در این فصل، یک خلاء قدرت ایجاد شد. لی مجبور بود رقبای جوان‌تر و بسیار پربازدهی از جمله جانگ دونگ-هیون از تیم اس‌کی هاوکس که ۶۷ گل به ثمر رساند، و کیم جی-هون از شهرداری هانام که آمار چشمگیر ۸۵ گل را ثبت کرد، را کنار بزند.[1][3]

در نهایت، کمیته انتخاب، ترکیبی از گلزنی بالا، کارایی در ضدحملات سریع و رهبری تحت فشار لی را پاداش داد. تحلیلگران خاطرنشان کردند که توانایی او در خواندن بازی و پیش‌بینی چرخش‌های دفاعی به او اجازه داد تا هرگونه کاهش جزئی در سرعت خام پس از بازسازی زانویش را جبران کند.[1][4]

برای جامعه هندبال کره‌جنوبی، پیروزی لی به عنوان یک موفقیت برای پزشکی ورزشی مدرن و سرسختی محض روانی جشن گرفته می‌شود. در لیگی که به طور فزاینده‌ای با قدرت بدنی و جوانی تعریف می‌شود، این بازیکن حرفه‌ای ۱۱ ساله ثابت کرد که هوش تاکتیکی و توانبخشی دقیق همچنان می‌تواند بر زمین مسلط باشد.[1][6]