تشخیص سرطان ریه پاپ لئوی چهاردهم پس از جراحی موفقیت‌آمیز لوب ریه راست

به‌دنبال یک عمل جراحی موفق برای برداشتن لوب تحتانی ریه راست پاپ لئوی چهاردهم، ابتلای او به سرطان ریه رسماً اعلام شد. شامگاه سه‌شنبه، پس از بررسی نتایج بافت‌شناسی حین عمل در بیمارستان جِمِلی رم، واتیکان ابتلای او به آدنوکارسینوم ریه را تأیید کرد؛ رویدادی که نخستین بحران جدی سلامت در دوران ۱۷ ماهه پاپی او به‌شمار می‌رود.[1][4]

این رهبر ۷۱ ساله کلیسای کاتولیک که نخستین پاپ آمریکایی تاریخ محسوب می‌شود، در مجموع نزدیک به سه ساعت در اتاق عمل حضور داشت. خود فرایند جراحی حدود ۹۰ دقیقه به طول انجامید و بدون هیچ‌گونه عارضه‌ای پایان یافت. پزشکان پیش‌تر و بر پایه آزمایش‌های قبل از عمل در اوایل هفته، به وجود این توده بدخیم مشکوک شده بودند.[1][2]

تیم پزشکی برای رزکسیون رادیکال و کامل تومور، از روش جراحی توراکوسکوپی با کمک ویدیو استفاده کرد. تیم جراحی به سرپرستی دکتر استفانو مارگاریتورا، جراح ارشد قفسه سینه در بیمارستان جِمِلی، کل لوب تحتانی ریه راست را خارج کرد تا اطمینان یابد بافت بدخیم به‌طور کامل از حفره قفسه سینه زدوده شده است.[3][4]

دفتر مطبوعاتی سریر مقدس در بیانیه تفصیلی پزشکی خود که شامگاه سه‌شنبه انتشار یافت، اعلام کرد: «عمل جراحی موفقیت‌آمیز بود و هیچ عارضه‌ای رخ نداد. پس از عمل، پاپ هوشیاری خود را به‌طور طبیعی بازیافت و پس از دوره کوتاهی مراقبت و پایش، به اتاق خود در طبقه دهم بازگردانده شد.»[4]

این بولتن جامع پزشکی به‌طور مشترک از سوی تیم جراحی و پزشک اختصاصی پاپ، دکتر لوئیجی کاربونه، تنظیم شد. افزون بر مارگاریتورا، پروفسور الیزا مئاچی و چند متخصص دیگر در تیم جراحی حضور داشتند و سرپرستی تیم بیهوشی را نیز پروفسور ماسیمو آنتونلی بر عهده داشت.[4]

چرخش به‌سوی شفافیت

افشاگری فوری و ارائه جزئیات دقیق درباره تشخیص سرطان، نشان‌دهنده چرخشی چشمگیر در رویکرد واتیکان نسبت به وضعیت سلامت رهبران خود است. از نظر تاریخی، این نهاد همواره چالش‌های جسمی پاپ را از انظار عمومی پنهان می‌کرد و در سال‌های پایانی پاپی‌های پیشین، از جمله دوران پاپ ژان پل دوم، محرمانگی شدیدی برقرار بود.[1][2]

پاپ لئوی چهاردهم شخصاً در جریان دعای ظهر یکشنبه در تاریخ ۱۱ اکتبر، از کشف یک ندول کوچک و موضعی در ریه خود خبر داده بود. او در جمع هزاران نفر از مؤمنان در میدان سن پیترو اعلام کرد که به توصیه تیم پزشکی خود تحت عمل جراحی قرار خواهد گرفت و از آنها طلب دعای خیر کرد.[1][2]

این اعلامیه شوک بزرگی به جامعه مؤمنان کاتولیک وارد ساخت و تصور عمومی از پاپی نسبتاً جوان و ورزشکار را که هیچ سابقه‌ای از مصرف دخانیات نداشت، دگرگون کرد. او با شفافیت ویژه‌اش، صبح سه‌شنبه از در اصلی وارد بیمارستان شد و با دست تکان دادن به ابراز احساسات ده‌ها تن از هواداران پاسخ داد.[1][2]

آدنوکارسینوم شایع‌ترین نوع سرطان ریه است که نزدیک به ۴۰ درصد از تمام موارد تشخیصی سرطان ریه در ایالات متحده را شامل می‌شود. متخصصان انکولوژی تأکید می‌کنند در صورتی که این بیماری در مراحل نخستین و به‌شکل موضعی تشخیص داده شده و با جراحی برداشته شود، پیش‌آگهی و چشم‌انداز درمانی بسیار مطلوبی دارد.[1]

مراقبت‌های پس از عمل و آزمایش‌ها

در پی این عمل جراحی، واتیکان بی‌درنگ تمام دیدارهای برنامه‌ریزی‌شده پاپ را تا ۲۰ اکتبر لغو کرد تا فرصت کافی برای بهبود اولیه فراهم شود. او هم‌اکنون در یک اتاق بیمارستانی عادی دوران نقاهت را می‌گذراند، زیرا سوئیت سنتی پاپ در طبقه دهم بیمارستان جِمِلی در حال بازسازی است.[1][4]

کادر درمان اکنون در انتظار نتایج آزمایش‌های بافت‌شناسی تکمیلی پس از عمل هستند که انتظار می‌رود طی روزهای آتی مشخص شود. این آزمایش‌های آزمایشگاهی دقیق، مرحله دقیق بیماری را تعیین و مشخص خواهند کرد که آیا سلول‌های بدخیم به غدد لنفاوی یا فراتر از لوب برداشته‌شده دست‌اندازی کرده‌اند یا خیر.[4]

در این مرحله، پزشکان درباره لزوم شیمی‌درمانی، پرتودرمانی یا سایر درمان‌های کمکی سخنی نگفته‌اند. دفتر مطبوعاتی واتیکان تصریح کرد هدف از جراحی رادیکال و برداشتن کامل لوب، پاکسازی تمام بقایای بیماری بوده تا نیازی به درمان‌های ثانویه فوری نباشد.[4]

در بیانیه واتیکان آمده است: «به‌منظور اطمینان از پاکسازی رادیکال تومور، لوب تحتانی ریه راست برداشته شد. بررسی پاتولوژی حین عمل، تشخیص آدنوکارسینوم ریه را که پیش از عمل نیز مورد ظن بود، تأیید کرد.»[4]

پیامدهای بیماری بر نهاد پاپی

اکنون سرنوشت سفر بین‌المللی فشرده پاپ که از اولویت‌های مهم دیپلماتیک سریر مقدس به‌شمار می‌رود، در هاله‌ای از ابهام قرار دارد. طبق برنامه، او باید از ۶ نوامبر سفری ۱۱ روزه را به اروگوئه، آرژانتین و پرو آغاز کند؛ سفری طاقت‌فرسا که شامل دوازده پرواز جداگانه است.[1][2]

ناظران بر این باورند که تأییدیه پزشکی برای چنین برنامه فشرده‌ای کاملاً به روند بهبودی او طی دو هفته آینده وابسته خواهد بود. یک منبع در واتیکان اشاره کرد که تصمیم‌گیری قطعی درباره امکان انجام این تور آمریکای لاتین، دست‌کم به یک هفته پایش و مراقبت دقیق پزشکی نیاز دارد.[1][2]

پاپ در حال حاضر در بیمارستان توسط پزشک شخصی، دو منشی ویژه و خواهران راهبه‌ای که در امور روزمره به او یاری می‌رسانند، همراهی می‌شود. پیام‌های همبستگی و دعا از سوی رهبران سیاسی جهان، کنفرانس‌های اسقف‌های بین‌المللی و مؤمنان کاتولیک در سراسر دنیا سرازیر شده است.[4]

این بیماری چالشی جسمانی و غیرمنتظره را بر دوران ۱۷ ماهه پاپی لئوی چهاردهم تحمیل کرده است؛ پاپی که با مأموریتی روشن برای مدرن‌سازی اداره کلیسا برگزیده شد. رویکرد شفاف او در قبال بیماری‌اش، از دید تحلیل‌گران کلیسا تداوم همان اراده اصلاح‌طلبانه تلقی می‌شود.[1][2]

هفته‌های پیش رو برای ارزیابی مسیر بهبود او و توانایی‌اش در بازگشت به مسئولیت‌های تمام‌وقت مقام پاپی تعیین‌کننده خواهد بود. واتیکان وعده داده است با ادامه ارزیابی‌های پس از عمل در بیمارستان جِمِلی، گزارش‌های جدیدی از وضعیت سلامت او منتشر کند.[4]