بریتانیا ممنوعیت گسترده شبکه‌های اجتماعی برای زیر ۱۶ سال را اعلام کرد

بریتانیا در حال ترسیم یک خط قرمز سخت در دنیای دیجیتال است. تا بهار ۲۰۲۷، کودکان زیر سن ۱۶ سال از نظر قانونی از استفاده از پلتفرم‌های اصلی شبکه‌های اجتماعی، از جمله تیک‌تاک (TikTok)، اینستاگرام (Instagram)، اسنپ‌چت (Snapchat) و یوتیوب (YouTube) منع خواهند شد. کایر استارمر، نخست‌وزیر، این قانون گسترده را به عنوان یک مداخله ضروری برای محافظت از مغزهای در حال رشد در برابر فیدهای الگوریتمی اعلام کرد و اظهار داشت که دولت دیگر حاضر نیست بر سر شادی کودکان مصالحه کند.[1][2]

این سیاست عملاً نبرد طاقت‌فرسای روزمره بر سر زمان استفاده از صفحه نمایش را از اتاق نشیمن به اتاق هیئت مدیره منتقل می‌کند. به جای اینکه والدین در سر میز شام گوشی‌ها را از دست فرزندان بگیرند، غول‌های فناوری از نظر قانونی ملزم خواهند بود که افراد زیر سن قانونی را از شبکه‌های خود دور نگه دارند، در غیر این صورت با جریمه‌های چند میلیون دلاری مواجه خواهند شد. برنامه‌های پیام‌رسان مانند واتس‌اپ (WhatsApp) و سیگنال (Signal) معاف هستند و به کودکان اجازه می‌دهند تماس مستقیم با خانواده و دوستان خود داشته باشند، اما میدان‌های عمومی الگوریتمی کاملاً ممنوع هستند.[1][2]

در حالی که استرالیا در اواخر سال ۲۰۲۵ پیشگام ممنوعیت ملی شبکه‌های اجتماعی شد، بریتانیا مرزهای ممنوعیت دیجیتال را به طور قابل توجهی فراتر می‌برد. قانون بریتانیا به دنیای بازی نیز گسترش می‌یابد و افراد زیر ۱۶ سال را از پخش زنده یا برقراری ارتباط با غریبه‌ها در پلتفرم‌هایی مانند روبلوکس (Roblox) و دیسکورد (Discord) منع می‌کند—فضاهایی که برای میلیون‌ها نوجوان به پاتوق‌های غیررسمی پس از مدرسه تبدیل شده‌اند.[6]

در توجه به فناوری‌های در حال تحول سریع، بریتانیا همچنین اولین کشوری است که صراحتاً چت‌بات‌های هوش مصنوعی طراحی شده برای شبیه‌سازی همراهی عاشقانه یا جنسی را برای هر فرد زیر ۱۸ سال ممنوع می‌کند. این تلاشی جامع برای پاکسازی اینترنت برای خردسالان است و با طراحی‌های متقاعدکننده و صمیمیت مصنوعی با همان سخت‌گیری نظارتی برخورد می‌کند که از لحاظ تاریخی برای الکل یا قمار در نظر گرفته شده است.[1][6]

شتاب سیاسی پشت این ممنوعیت غیرقابل انکار است. یک نظرسنجی اخیر دولتی بیش از ۱۱۶,۰۰۰ پاسخ دریافت کرد که نه از هر ده والدین از این محدودیت حمایت کردند. برای بسیاری از خانواده‌ها، این قانون شبیه یک مأموریت نجات است که مدت‌ها به تأخیر افتاده بود. فعالان سال‌هاست استدلال می‌کنند که درخواست از یک نوجوان ۱۳ ساله برای مقاومت در برابر برنامه‌ای که توسط هزاران دانشمند علوم رفتاری مهندسی شده، اساساً یک نبرد ناعادلانه است و دولت سرانجام برای یکسان‌سازی زمین بازی وارد عمل شده است.[2][4]

با این حال، مکانیسم‌های اجرای یک دیوار مرزی دیجیتال به شدت مورد بحث است. برای دور نگه داشتن نوجوانان، پلتفرم‌ها نمی‌توانند صرفاً به سال تولد خوداظهاری تکیه کنند—مانعی که اکثر دوازده‌ساله‌ها در حدود سه ثانیه از آن عبور می‌کنند. آنها باید فناوری‌های دقیق تأیید سن را به کار گیرند، که در عمل به معنای درخواست گذرنامه، کارت اعتباری یا اسکن چهره از هر کاربر بزرگسالی است که می‌خواهد یک حساب کاربری باز کند.[3][5]

این واقعیت سازمان‌های حقوق بشری را نگران کرده است. عفو بین‌الملل (Amnesty International) این ممنوعیت را به عنوان «تشخیص درست، نسخه غلط» مورد انتقاد قرار داد و استدلال کرد که این امر کل جمعیت را مجبور می‌کند تا حریم خصوصی و گمنامی خود را فقط برای مشارکت در زندگی دیجیتال مدرن تسلیم کنند. منتقدان استدلال می‌کنند که دولت با تمرکز بر ممنوعیت دسترسی، شرکت‌های فناوری را از مسئولیت ساخت پلتفرم‌هایی که ذاتاً ناامن هستند، رها می‌کند.[3]

در همین حال، صنعت فناوری نسبت به پیامدهای ناخواسته هشدار داده است. نمایندگان متا (Meta) و یوتیوب (YouTube) هشدار دادند که ممنوعیت کلی صرفاً نوجوانان را به زیر زمین می‌راند و آنها را به سمت خدمات نامنظم و کمتر ایمن سوق می‌دهد که در آنجا کنترل‌های والدین وجود ندارد. انتظار می‌رود نوجوانان، که از لحاظ تاریخی در دور زدن موانع دیجیتال ماهر بوده‌اند، برای حفظ زندگی اجتماعی دیجیتال خود به شبکه‌های خصوصی مجازی (VPN) یا اعتبارنامه‌های قرض گرفته شده روی آورند.[1][5]

با وجود موانع لجستیکی و نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی، اقدام بریتانیا نشان‌دهنده یک تغییر فرهنگی عمیق در نحوه نگرش دموکراسی‌های غربی به اینترنت است. دوران برخورد با شبکه‌های اجتماعی به عنوان یک ابزار خنثی و بدون نظارت در حال پایان است. با نزدیک شدن به تاریخ اجرای ۲۰۲۷، جهان نظاره‌گر خواهد بود تا ببیند آیا یک دولت می‌تواند با موفقیت کودکی عاری از الگوریتم را قانون‌گذاری کند—یا اینکه آیا جن دیجیتال از قبل بیش از حد از بطری خارج شده است.[2][6]