چین با ادعای مالکیت ۶۰ درصد پتنت‌های جهانی هوش مصنوعی، بزرگترین دارنده جهان شد

چین رسماً ۶۰ درصد از پتنت‌های فعال هوش مصنوعی جهان را به خود اختصاص داده است، که نشان‌دهنده یک تغییر تاریخی در چشم‌انداز فناوری جهانی است. بر اساس داده‌های جدید منتشر شده توسط سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) و تأیید شده توسط ردیاب‌های جهانی مالکیت فکری، غول‌های فناوری، دانشگاه‌ها و مؤسسات تحقیقاتی چینی اکنون اکثریت بی‌سابقه‌ای از مالکیت فکری زیربنایی سیستم‌های مدرن هوش مصنوعی را در اختیار دارند.[1][3]

حجم عظیم ثبت اختراعات نشان‌دهنده شتاب چشمگیر در خروجی فناوری آسیا است. طی دهه گذشته، نهادهای چینی بیش از ۳۸,۰۰۰ پتنت به طور خاص مرتبط با هوش مصنوعی مولد ثبت کرده‌اند—تقریباً چهار برابر تعداد ثبت شده توسط مخترعان در ایالات متحده، که دومین سهم بزرگ را دارد. این پتنت‌ها طیف گسترده‌ای از کاربردها، از پردازش زبان طبیعی و بینایی کامپیوتری گرفته تا رانندگی خودران و کشف دارو با کمک هوش مصنوعی را پوشش می‌دهند.[2][3]

رهبری این جریان را شرکت‌های بزرگ فناوری چینی مانند تنسنت (Tencent)، بایدو (Baidu)، علی‌بابا (Alibaba) و بایت‌دنس (ByteDance)، در کنار مؤسسات تحقیقاتی تحت حمایت دولت مانند آکادمی علوم چین بر عهده دارند. تنها تنسنت هزاران پتنت مرتبط با بهینه‌سازی یادگیری ماشین و هوش مصنوعی چندوجهی (Multimodal AI) جمع‌آوری کرده است، در حالی که بایدو همچنان بر ثبت اختراعات در سیستم‌های وسایل نقلیه خودران و زیرساخت‌های شهر هوشمند تسلط دارد. این اکوسیستم ترکیبی از شرکت‌های خصوصی و تحقیقات با بودجه دولتی، یک خط لوله بسیار کارآمد برای تولید مالکیت فکری ایجاد کرده است.

از لحاظ تاریخی، تحلیلگران غربی گاهی اوقات حجم بالای پتنت‌های چین را محصول سهمیه‌های دولتی می‌دانستند تا نوآوری واقعی. با این حال، کارشناسان مالکیت فکری اشاره می‌کنند که کیفیت و نرخ استناد به پتنت‌های اخیر هوش مصنوعی چین به شدت افزایش یافته است. بسیاری از این پتنت‌های جدید به طور فعال توسط محققان بین‌المللی مورد استناد قرار می‌گیرند، که نشان می‌دهد آن‌ها نه تنها اصلاحات جزئی بر روی نرم‌افزارهای موجود، بلکه پیشرفت‌های فناورانه بنیادی هستند.[2][4]

این نقطه عطف واکنش‌های فوری را در سراسر بخش فناوری جهانی برانگیخته است. در سیلیکون ولی، رهبران صنعت هشدار می‌دهند که ایالات متحده در تجاری‌سازی هوش مصنوعی در خطر عقب ماندن قرار دارد، حتی اگر آزمایشگاه‌های آمریکایی مانند OpenAI و Google DeepMind همچنان در توسعه مدل‌های مرزی نظری پیشرو باشند. این شکاف نشان‌دهنده واگرایی در استراتژی است: در حالی که شرکت‌های آمریکایی به شدت بر مدل‌های بنیادی عظیم و تعمیم‌یافته تمرکز دارند، نهادهای چینی به طور تهاجمی در حال ثبت پتنت برای کاربردهای تجاری خاص و بسیار سودآور هستند.[4]

پیامدهای اقتصادی این تمرکز پتنت عمیق است. از آنجایی که هوش مصنوعی به شدت در تولید، مراقبت‌های بهداشتی و لوازم الکترونیکی مصرفی ادغام می‌شود، شرکت‌های غربی ممکن است خود را مجبور به عبور از یک "بیشه انبوه" از مالکیت فکری چینی ببینند. این وضعیت می‌تواند منجر به افزایش شدید قراردادهای مجوزدهی فرامرزی شود و عملاً شرکت‌های فناوری چینی را به عوارض‌گیران ضروری برای اقتصاد جهانی هوش مصنوعی تبدیل کند.[1][2]

برای پکن، آستانه ۶۰ درصد نشان‌دهنده اوج موفقیت یک استراتژی صنعتی یک دهه‌ای است. پس از راه‌اندازی «برنامه توسعه هوش مصنوعی نسل بعدی» در سال ۲۰۱۷، دولت چین به شدت تحقیقات هوش مصنوعی را یارانه‌دهی کرد و فرآیند تأیید پتنت را برای شرکت‌های داخلی ساده‌سازی نمود. رسانه‌های دولتی این داده‌های جدید را به عنوان اثباتی بر گذار چین از یک قطب تولیدی به یک پیشگام نوآوری جهانی جشن گرفته‌اند.

در آینده، انتظار می‌رود تمرکز از انباشت پتنت به سمت اجرای تهاجمی و تعیین استانداردهای بین‌المللی تغییر یابد. شرکت‌های چینی به طور فزاینده‌ای در کنسرسیوم‌های جهانی شرکت می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که فناوری‌های ثبت شده آن‌ها به استانداردهای پایه برای چارچوب‌های نوظهور هوش مصنوعی تبدیل می‌شوند. با تشدید رقابت ژئوپلیتیکی برای برتری هوش مصنوعی، میدان نبرد از آزمایشگاه تحقیقاتی به دادگاه‌های مالکیت فکری منتقل می‌شود، جایی که چین در حال حاضر قوی‌ترین دست را دارد.[3][4]