نهایی شدن رده‌بندی جام جهانی چالش ژیمناستیک ریتمیک: لوینسکا قهرمان مجموع شد؛ سلطه اسرائیل و آلمان بر بخش گروهی

سری مسابقات جام جهانی چالش ژیمناستیک ریتمیک فدراسیون جهانی (FIG) در سال ۲۰۲۶ رسماً به پایان رسید و یک دوره طاقت‌فرسای سه رویدادی را که بهترین ژیمناست‌های ریتمیک جهان را در پورتیمائو، پکن و کلوژ-ناپوکا آزمایش کرد، نهایی ساخت. با شمارش امتیازات نهایی، لیلیانا لوینسکا از لهستان به عنوان قهرمان مجموع سری مسابقات ظاهر شد و این عنوان را پس از فصلی که با ثبات و ارتقاء برنامه‌های حساب‌شده تعریف شد، کسب کرد.[1][3]

لوینسکا، ستاره‌ای نوظهور که با انتظارات فراوان وارد رده بزرگسالان شد، با مجموع ۷۵ امتیاز، تاج قهرمانی مجموع را به دست آورد. مسیر او به سوی اوج با کسب یک مدال برنز حیاتی در پکن و یک نتیجه ثابت (مقام چهارم) در فینال رومانی تثبیت شد.[3][4]

لوینسکا پس از مرحله آسیایی تور اظهار داشت: «واقعاً خوشحالم که توانستم یک مدال برنز [در پکن] کسب کنم، زیرا این فصل برای من بسیار سخت بود. ما مطمئن شدیم که تغییراتی که ایجاد کردیم خوب هستند، بنابراین اکنون فقط باید روی آن کار کنم و سعی کنم بهتر شوم.»[3]

ورا توگولوکووا از قبرس، که ۶۵ امتیاز کسب کرد، درست پشت سر لوینسکا در رده‌بندی مجموع قرار گرفت. اگرچه توگولوکووا در مجموع کلی به مقام دوم رضایت داد، اما در فینال‌های ابزار انفرادی کاملاً کشنده ظاهر شد و تنها ژیمناستی بود که در رده‌بندی سری مسابقات در دو رشته مجزا صدرنشین شد.[1][5]

توگولوکووا عناوین سری مسابقات را برای رشته‌های توپ و کلابز (میل) تضمین کرد و در رشته دوم ۹۰ امتیاز خیره‌کننده کسب نمود. برنامه‌های پویا او، که با چرخش‌های سریع فوئته (fouettés) و کنترل پیچیده ابزار مشخص می‌شوند، شهرت او را به عنوان یکی از جاه‌طلبانه‌ترین ژیمناست‌های فنی در این دوره، پیش از شروع پاییز، تثبیت کرده است.[2][6]

سکوی مجموع با داریا وارفولومیف از آلمان تکمیل شد که با ۶۰ امتیاز سوم شد. قهرمان فعلی المپیک در اوایل سری مسابقات با مشکلاتی غیرمعمول روبرو شد و به طور تکان‌دهنده‌ای در افتتاحیه پورتیمائو در مجموع نهم شد. با این حال، وارفولومیف در رویدادهای بعدی به اندازه کافی جبران کرد تا عنوان سری مسابقات در رشته حلقه را کسب کند و ثابت کند که همچنان یک تهدید جدی در قوی‌ترین ابزار خود باقی مانده است.[1][4]

در رشته روبان، دانیلا مونیتس از اسرائیل افتخارات برتر را کسب کرد. مونیتس، قهرمان کلابز اروپا در سال ۲۰۲۴، به گسترش کارنامه خود ادامه داده و از چرخش‌های سریع و هنرنمایی بیانگر خود استفاده کرده تا از میدان شلوغ متخصصان روبان پیشی بگیرد.[2][3]

در حالی که رده‌بندی انفرادی طیف متنوعی از استعدادها را به نمایش گذاشت، رقابت گروهی به یک مسابقه شدید دو اسبه بین تیم‌های ملی اسرائیل و آلمان تبدیل شد. در طول سه رویداد جام جهانی چالش، این دو کشور تقریباً به طور انحصاری دو جایگاه برتر را به اشتراک گذاشتند و زمینه را برای یک رویارویی بزرگ در مسابقات قهرمانی جهان آینده فراهم کردند.[1][5]

تساوی بین این دو گروه چنان مطلق بود که آنها در رتبه برتر مجموع گروهی به تساوی رسیدند و هر کدام سری مسابقات را با ۹۰ امتیاز به پایان رساندند. آنها همچنین برای عنوان ۵ توپ به بن‌بست رسیدند و برنامه‌هایی را با سطوح یکسان دشواری و دقت اجرا کردند که داوران را قادر به جداسازی آنها در مجموع نهایی نساخت.[1][6]

تنها ابزاری که در آن یک برنده واضح ظاهر شد، برنامه ترکیبی بود که شامل ۳ حلقه و ۲ کلابز می‌شد. در این رشته، اسرائیل موفق شد پیشی بگیرد و عنوان سری مسابقات را با ۹۵ امتیاز، بالاتر از ۸۵ امتیاز آلمان، کسب کند. برتری اندک در نمرات اجرا در فینال کلوژ-ناپوکا عامل تعیین‌کننده بود.[1][4]

این رده‌بندی‌های نهایی پیامدهای بزرگی دارد، زیرا دنیای ژیمناستیک توجه خود را به چهل و دومین دوره مسابقات قهرمانی جهان ژیمناستیک ریتمیک معطوف می‌کند که قرار است از ۱۲ تا ۱۶ آگوست در فرانکفورت آم ماین آلمان برگزار شود. برای تیم گروهی آلمان و وارفولومیف، فشار زیادی وجود خواهد داشت تا شتاب جام چالش خود را در خاک خانه به مدال طلا تبدیل کنند.[1][5]

برای لوینسکا، توگولوکووا و مونیتس، مسابقات قهرمانی جهان فرصتی است تا به طور قطعی عنوان قهرمان بزرگ بعدی این ورزش را به دست آورند. با صفر شدن امتیازات و در خطر بودن بزرگترین جایزه این ورزش، حاشیه‌های بسیار باریکی که در طول سری مسابقات جام جهانی چالش ایجاد شد، یکی از رقابتی‌ترین مسابقات قهرمانی جهان در حافظه اخیر را تضمین می‌کند.[4][6]