رده‌بندی جهانی کشتی: روسیه، آمریکا و ایران در آستانه مسابقات جهانی ۲۰۲۶ در رقابتی تاریخی برای قهرمانی تیمی

رقابت برای کسب عنوان قهرمانی تیمی کشتی آزاد مردان در سال ۲۰۲۶، در حال تبدیل شدن به یکی از شدیدترین نبردهای تاریخ مدرن کشتی بین‌المللی است. در حالی که مسابقات جهانی در پاییز نزدیک است، سه ابرقدرت جهانی یعنی روسیه، ایالات متحده و ایران از بقیه جدا شده‌اند و صحنه را برای یک رویارویی تاریخی سه جانبه آماده کرده‌اند.[1][5]

بر اساس آخرین پیش‌بینی‌های بین‌المللی که در اواخر ماه ژوئن منتشر شد، حاشیه‌های اختلاف در صدر این ورزش بسیار ناچیز است. روسیه در حال حاضر با ۱۷۵ امتیاز تیمی پیش‌بینی شده، پیشتاز است و ایالات متحده با ۱۶۶ امتیاز از نزدیک آن را دنبال می‌کند. ایران نیز با ۱۵۰ امتیاز، در فاصله قابل دسترسی قرار دارد و یک پنجره ۲۵ امتیازی را بین سه کشور مسلط کشتی جهان ایجاد کرده است.[1]

بقیه جهان در حال حاضر برای کسب عنوان «بهترینِ بقیه» می‌جنگند. مغولستان با ۶۰ امتیاز در جایگاه چهارم و آذربایجان با ۵۴ امتیاز در جمع پنج تیم برتر قرار دارند. این شکاف عظیم بین سه تیم برتر و بقیه، تمرکز استعدادهای نخبه در سیستم‌های توسعه‌ای روسیه، آمریکا و ایران را برجسته می‌کند و رقابت قهرمانی تیمی را به یک نبرد سنگین وزن انحصاری تبدیل کرده است.[1]

این رده‌بندی‌ها در یک مقطع حساس از تقویم بین‌المللی منتشر شده‌اند. این هفته، دنیای کشتی برای حضور در یادواره «پولیاک ایمره، وارگا یانوش و کوزما ایستوان» در بوداپست مجارستان گرد هم می‌آید. بوداپست به عنوان آخرین رویداد سری رنکینگ اتحادیه جهانی کشتی (UWW) در تابستان، آخرین فرصت برای ورزشکاران است تا امتیازات حیاتی رده‌بندی را پیش از مسابقات جهانی کسب کنند.[2][4]

کسب رتبه برتر در بوداپست برای رقابت قهرمانی تیمی بسیار حیاتی است. رتبه بالا تضمین می‌کند که کشتی‌گیران برتر یک کشور از رویارویی با حریفان نخبه روسی، آمریکایی یا ایرانی خود در دورهای اولیه مسابقات جهانی اجتناب کنند و ورزشکاران خود را برای مسابقات مدال که سنگین‌ترین امتیازات تیمی در آنجا اعطا می‌شود، حفظ نمایند.[4]

صعود ایالات متحده در رده‌بندی با یک تابستان داخلی قدرتمند تقویت شده است. در وزن ۵۷ کیلوگرم، اسپنسر لی، ستاره آمریکایی، اخیراً پس از شکست لوک لیلدال در دو مسابقه متوالی در رویداد «فاینال ایکس» آمریکا، جایگاه شماره ۱ رنکینگ بین‌المللی را به دست آورد. پیشرفت لی، تقویت بزرگی برای پیش‌بینی‌های تیم آمریکا فراهم می‌کند.[1][3]

فهرست تیم آمریکا با رهبری کهنه‌کاران در سراسر اوزان تثبیت شد. کایل دِیک پس از یک پیروزی سخت در برابر زاهد والنسیا، در رنکینگ وزن ۸۶ کیلوگرم صعود کرد، در حالی که ترنت هیدلی و میسون پاریس همچنان اوزان سنگین‌تر را تثبیت می‌کنند. ایالات متحده همچنین از شتاب عملکرد تاریخی در رده‌های سنی بهره می‌برد و اخیراً در مسابقات قهرمانی زیر ۲۰ سال پان‌آمریکن در ریودوژانیرو تسلط یافته است.[2][3]

حفظ جایگاه برتر توسط روسیه، با عمق بی‌نظیر و حضور پادشاه پوند-برای-پوند، عبدالرشید سعدالله‌اف در وزن ۹۷ کیلوگرم، تضمین شده است. تیم روسیه اخیراً مجموع امتیازات پیش‌بینی شده خود را در اوپن اولان‌باتور مغولستان افزایش داد، جایی که موسی مِختیخانوف طلای وزن ۵۷ کیلوگرم را کسب کرد و چونگسونگ هان از کره شمالی را در رنکینگ پایین آورد و امتیازات حیاتی را برای فدراسیون روسیه تضمین کرد.[1][5]

در همین حال، ایران به لطف بازگشت یک اسطوره ملی، همچنان کارت برنده نهایی در رقابت سه جانبه است. حسن یزدانی، قهرمان چهار دوره جهان و المپیک، اخیراً پس از شکست دادن امیرعلی آذرپیرا برای کسب جایگاه خود در تیم ملی ایران در وزن ۹۷ کیلوگرم، دوباره به رنکینگ پوند-برای-پوند بازگشت.[5]

بازگشت یزدانی، همراه با تسلط سنگین‌وزن‌های برتر مانند امیر زارع در ۱۲۵ کیلوگرم و رحمان عموزاد در ۶۵ کیلوگرم، تضمین می‌کند که ایران در دورهای بعدی مسابقات جهانی یک تهدید جدی خواهد بود. تیم ایران به طور سنتی در اوزان بالا عملکرد درخشانی داشته است و مجموعه‌ای از مسابقات رودررو بسیار مورد انتظار را در برابر ستارگان آمریکایی و روسی رقم خواهد زد.[5]

با آغاز سری رنکینگ بوداپست در این هفته، مانورهای تاکتیکی بین این سه فدراسیون به طور کامل به نمایش گذاشته خواهد شد. سنگین‌وزن‌های آمریکایی مانند میسون پاریس و جیکوب کاردناس در حال حاضر در حال عبور از جدول‌های شلوغ در مجارستان هستند و به دنبال کسب امتیازات نهایی مورد نیاز برای پیشی گرفتن از روسیه در رده‌بندی پیش‌بینی شده می‌باشند.[2]

برای طرفداران کشتی در سراسر جهان، فصل ۲۰۲۶ در حال ارائه یک دوران طلایی از برابری در بالاترین سطح این ورزش است. به جای اینکه یک کشور به تنهایی قهرمانی تیمی را از آن خود کند، همگرایی مهارت فنی روسیه، سرعت بی‌امان آمریکا و قدرت سنگین‌وزن ایران، یک رقابت قهرمانی ایجاد کرده است که در آن هر مسابقه، هر قدم به بیرون و هر زیرگیری، وزن ژئوپلیتیکی عظیمی خواهد داشت.[1][5]