ثبت «شدیدترین رویداد گرمایی تاریخ» در اروپا؛ دماهای سپتامبر بیش از هزار رکورد را شکست

در یک ایستگاه هواشناسی در شهرداری «ال گرانادو» واقع در جنوب غربی اسپانیا، دماسنج‌ها در ۳ سپتامبر ۲۰۲۶ به عدد شگفت‌انگیز ۴۵٫۷ درجه سانتی‌گراد رسیدند که با بالاترین دمای ثبت‌شده در ماه سپتامبر در تاریخ این کشور برابری می‌کند. این رقم که توسط آژانس ملی هواشناسی اسپانیا (AEMET) تأیید شده است، در طول هفته‌ای طاقت‌فرسا به ثبت رسید که گرمای تابستانیِ بالای ۴۰ درجه سانتی‌گراد، بخش‌های وسیعی از جنوب و غرب این کشور را سوزاند.

این دما با رکوردی که پیش‌تر در سال ۲۰۱۶ در شهر آندلسی «مونتورو» ثبت شده بود برابری می‌کند و نشان‌دهنده تداوم آشکار آب‌وهوای افراطی تا مدت‌ها پس از پایان سنتی فصل تابستان است. برای ساکنان این منطقه، گرمای نابهنگام به معنای پنجره‌های بسته، خیابان‌های خالی در طول روز و اتکای شدید به زیرساخت‌های سرمایشیِ تحت فشار بود، در حالی که شبه‌جزیره ایبری زیر سلطه یک سیستم پرفشار بی‌امان در حال پختن بود.[1][2]

دماهای شدید در آندلس یک ناهنجاری منفرد نیست، بلکه لبه انتهایی پدیده‌ای است که هواشناسان آن را یکی از شدیدترین رویدادهای گرمایی در تاریخ اروپا طبقه‌بندی می‌کنند. در سراسر این قاره، موج گرمای سپتامبر به‌طور سیستماتیک رکوردهای پیشین را در هم شکسته و پیش‌بینان هواشناسی را از گستردگی جغرافیایی و شدت این گرمایش شگفت‌زده کرده است.

تنها در فرانسه، بیش از هزار رکورد دمایی مجزا در یک هفته شکسته شد، چرا که این گرمای غیرعادی به‌طور پیوسته به سمت قلب اروپا حرکت کرد. ایستگاه‌های هواشناسی که دهه‌ها پابرجا بودند، اوج‌های بی‌سابقه‌ای را ثبت کردند و دولت‌های محلی را وادار ساختند تا پروتکل‌های اضطراری تابستانی را تمدید کنند، مراکز خنک‌کننده را باز نگه دارند و در زمانی از سال که معمولاً دما روند نزولی پاییزی خود را آغاز می‌کند، هشدارهای بهداشت عمومی صادر کنند.[4]

با حرکت سیستم پرفشار به سمت شرق، گرما تا اوایل سپتامبر به سمت کوه‌های آلپ و اروپای مرکزی تغییر مسیر داد و شرایط اواسط تابستان را به مناطقی آورد که به چنین شرایط افراطی دیرهنگامی عادت نداشتند. دماسنج در شهر گرونوبل فرانسه به ۳۷٫۲ درجه سانتی‌گراد رسید، در حالی که چندین ایستگاه در شمال ایتالیا به مرز ۴۰ درجه نزدیک شدند.

در چک نیز تأثیرات به همان اندازه تاریخی بود؛ نزدیک به سه چهارم ایستگاه‌های هواشناسی این کشور رکوردهای دمایی پیشین خود را برای روز ۸ سپتامبر شکستند. دما در شهرداری‌هایی مانند دوکسانی، برود ناد دیی و دیاکوویتسه به ۳۳٫۵ درجه سانتی‌گراد رسید و هواشناسان چک را بر آن داشت تا به ماهیت بسیار ناهنجار این رویداد اشاره کنند. گستردگی این رکوردهای شکسته شده، بر یک تغییر جوی در سطح قاره تأکید می‌کند که تقریباً هیچ منطقه‌ای را از گرمای دیرهنگام در امان نگذاشته است.[4]

این گرمای نابهنگام سپتامبر به دنبال تابستانی طاقت‌فرسا و چندماهه رخ می‌دهد که اقتصاد، کشاورزی و بهداشت عمومی را در سراسر این قاره به شدت مختل کرده است. بر اساس گزارش AEMET، سرزمین اصلی اسپانیا گرم‌ترین دوره ژانویه تا اوت خود را در تاریخ ثبت کرد و رقم بی‌سابقه ۶۱ روز موج گرما را در ماه‌های اصلی تابستان به ثبت رساند.

این رقم خیره‌کننده، رکورد قبلی ۴۱ روزه در سال ۲۰۲۲ را از بین برد؛ به این معنی که این کشور تقریباً در دو روز از هر سه روز، گرمای شدید و خطرناکی را تجربه کرده است. میانگین دما در طول تابستان به ۲۴٫۵ درجه سانتی‌گراد رسید که ۲٫۴ درجه بالاتر از دوره مرجع ۱۹۹۱-۲۰۲۰ بود. طول مدت این گرما، تاب‌آوری شبکه‌های برق را آزموده، مخازن آب را تخلیه کرده و بخش‌های کشاورزی را وادار ساخته است تا خود را با یک فصل رشد که اساساً تغییر یافته، سازگار کنند.[1][3]

قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض این دماهای شدید، تلفات انسانی سنگین و قابل‌سنجشی را به همراه داشته است، به‌ویژه در میان جمعیت‌های آسیب‌پذیر و سالمند. مؤسسه بهداشت کارلوس سوم اسپانیا برآورد کرده است که تنها بین ماه‌های ژوئن و اوت، بیش از ۵۰۰۰ مرگ مرتبط با گرما رخ داده است که از زمان آغاز ردیابی جامع این آمار توسط این آژانس در سال ۲۰۱۵، یک رکورد تلخ جدید محسوب می‌شود.

این مرگ‌ومیر مازاد، ماهیت پنهان امواج گرمای طولانی‌مدت را برجسته می‌کند؛ امواجی که اغلب در پشت درهای بسته و زمانی که دما در شب به اندازه کافی کاهش نمی‌یابد تا بدن انسان فرصت بازیابی پیدا کند، بی‌صدا جان می‌گیرند. مقامات بهداشتی در سراسر اروپا خاطرنشان کرده‌اند که اثر ترکیبی روزهای متوالی موج گرما، جمعیت‌ها را به شدت در معرض گرمازدگی، فشار قلبی-عروقی و کم‌آبی شدید قرار می‌دهد.[2][3]

فراتر از بحران فوری بهداشت عمومی، پیامدهای زیست‌محیطی ناشی از این گرمای بی‌امان فاجعه‌بار بوده است. سیستم اطلاعات آتش‌سوزی جنگل‌های اروپا گزارش داد که تا اوایل سپتامبر نزدیک به ۲۹۶ هزار هکتار از اراضی اسپانیا در آتش سوخته است، چرا که گرمای مداوم و شرایط به شدت خشک، محیطی ایده‌آل برای آتش‌سوزی‌های گسترده و غیرقابل کنترل فراهم کرده است.

جنگل‌ها و بوته‌زارها که بر اثر ماه‌ها دمای بالا و بارندگی کم خشک شده بودند، به سرعت شعله‌ور شدند و تخلیه دسته‌جمعی و تخریب زیستگاه‌های حیاتی را به دنبال داشتند. گستردگی این آتش‌سوزی‌ها کیفیت هوا را در سراسر منطقه بیش از پیش کاهش داده، خطرات تنفسی را به شرایط حرارتیِ از پیش خطرناک افزوده و منابع ملی اطفای حریق را تا مرز نهایی ظرفیت خود تحت فشار قرار داده است.[3]

شدت شرایط سپتامبر، مقامات AEMET را مجبور کرد تا در هفته اول این ماه، برای مدت کوتاهی بالاترین سطح هشدار قرمز گرما را در مناطق کوچکی از آندلس صادر کنند. این نخستین باری بود که از زمان اجرای سیستم هشدار رنگی در سال ۲۰۰۷، چنین هشدارهای شدیدی در ماه سپتامبر صادر می‌شد.

این آژانس به صراحت اعلام کرد که داده‌ها «نشانه‌ای غیرقابل انکار از شتاب گرفتن روند گرمایش در اسپانیا» ارائه می‌دهند. این شتاب، ارزیابی مجدد نحوه طبقه‌بندی و آماده‌سازی آژانس‌های دولتی برای تابستان را ضروری می‌سازد، زیرا تقویم سنتی دیگر با واقعیت هواشناختیِ دوره‌های گرمای طولانی و با شدت بالا که اکنون به‌طور معمول به ماه‌های پاییزی کشیده می‌شوند، همخوانی ندارد.[1]

در حالی که پیش‌بینان در حال ردیابی یک جبهه هوای سرد قدرتمند هستند که انتظار می‌رود با عبور از چک و بخش اعظم اروپای مرکزی این ناهنجاری فوری را بشکند، تغییر ساختاری در اقلیم این قاره غیرقابل انکار باقی می‌ماند. ثبت ۶۱ روز موج گرما در اسپانیا در سال جاری، همراه با هزاران رکورد شکسته شده در سراسر فرانسه و اروپای مرکزی، تأیید می‌کند که گرمای استثنایی به‌طور دائمی از مرزهای سنتی تابستان فراتر رفته است.

دانشمندان تأکید می‌کنند که تغییرات اقلیمیِ ناشی از فعالیت‌های انسانی، این رویدادها را تشدید و طولانی‌تر کرده است و این اطمینان را به وجود می‌آورد که آژانس‌های بهداشت، جنگل‌داری و زیرساخت اروپا به‌طور فزاینده‌ای مجبور خواهند شد شرایط اضطراریِ اوج فصل را تا اواسط پاییز مدیریت کنند.[1][3][4]