ترکمنستان برای کاهش گرمایش جهانی، شروع به مسدود کردن نشت‌های عظیم متان کرد

ترکمنستان شروع به مسدود کردن نشت‌های عظیم متان در زیرساخت‌های فرسوده نفت و گاز خود کرده است، که این اقدام یک پیشرفت مهم در تلاش‌های جهانی برای مهار یکی از قوی‌ترین عوامل تغییرات اقلیمی به شمار می‌رود. این کشور آسیای مرکزی با هدایت اطلاعات ماهواره‌ای ارائه شده توسط سازمان ملل، با تعمیر خطوط لوله فرسوده، چاه‌های معیوب و فلرهای از کار افتاده، هشت سایت «فوق‌العاده منتشرکننده» را با موفقیت ترمیم کرده است.[1][4]

این تلاش برای کاهش انتشار، نشان‌دهنده یک تغییر سیاست عمده برای کشوری است که از لحاظ تاریخی به عنوان بدترین منبع نشت‌های بزرگ متان در جهان شناخته می‌شد. متان، جزء اصلی گاز طبیعی، طی یک دوره ۲۰ ساله ۸۰ برابر بیشتر از دی‌اکسید کربن گرما را در جو به دام می‌اندازد و مسئول تقریباً ۲۵ درصد از کل گرمایش جهانی امروز است.[1][4]

از آنجا که متان بسیار سریع‌تر از دی‌اکسید کربن در جو تجزیه می‌شود، دانشمندان اقلیم توقف نشت‌های صنعتی را به عنوان یک «ترمز اضطراری» می‌دانند که می‌تواند به سرعت روند افزایش دمای جهانی را کُند کند. تنها یک نشت فوق‌العاده منتشرکننده – که به معنای فرار تُن‌ها متان در ساعت از یک شیر یا خط لوله خاص است – می‌تواند سیاره را شدیدتر از مجموع انتشار یک میلیون خودروی سواری گرم کند.[1][2]

تعمیرات در ترکمنستان با هدایت سیستم هشدار و واکنش متان سازمان ملل (MARS) انجام شد، سیستمی که از هوش مصنوعی و تصاویر ماهواره‌ای برای شناسایی و تأیید توده‌های عظیم نامرئی از فضا استفاده می‌کند. در طول سال گذشته، شبکه MARS تعداد ۱۹۲ هشدار مشخص در مورد نشت‌های فعال را برای دولت ترکمنستان ارسال کرد.[1][4]

ترکمنستان تقریباً به ۲۰ درصد از این هشدارها پاسخ داد و ارزیابی‌های میدانی ارائه کرد و راه‌حل‌های مهندسی بالقوه را تشریح نمود. مگان دیمتر، مدیر برنامه MARS در برنامه محیط زیست سازمان ملل، هشت تعمیر تکمیل شده را یک «اولین گام باورنکردنی» و اثباتی قطعی دانست که داده‌های ماهواره‌ای می‌توانند با موفقیت اقدامات کاهش‌دهنده را پیش ببرند، حتی در دولت‌های بسیار محرمانه.[1][3]

تعامل این کشور پس از نظارت شدید بین‌المللی صورت گرفت. در سال ۲۰۲۳، تحقیقات مستقل نشان داد که انتشار متان تنها از دو میدان اصلی سوخت فسیلی ترکمنستان، گرمایش جهانی بیشتری نسبت به کل ردپای کربن بریتانیا ایجاد کرده است. گزارش شده است که این افشای عمومی به عنوان یک کاتالیزور حیاتی عمل کرده و دولت اقتدارگرا را وادار به پیوستن به تعهد جهانی متان (Global Methane Pledge) و شروع همکاری با نهادهای بین‌المللی محیط زیست کرده است.[1][2]

در حالی که پیشرفت ترکمنستان مورد تحسین قرار گرفته است، داده‌های سازمان ملل نشان‌دهنده عدم اقدام شدید از سوی سایر منتشرکنندگان بزرگ جهانی است. ایالات متحده در طول سال گذشته ۱۳۸ هشدار MARS دریافت کرد – که دومین مجموع بالا در سطح جهان است – اما به هیچ یک از آنها پاسخ نداد و هیچ تعمیر تأیید شده‌ای را از طریق این سیستم تکمیل نکرد.[1]

سایر تولیدکنندگان بزرگ سوخت فسیلی، از جمله روسیه، چین و ایران، نیز به طور مشابه نتوانستند به هیچ یک از هشدارهای ماهواره‌ای سازمان ملل در مورد توده‌های متان داخلی خود پاسخ دهند. در مقابل، مکزیک به تمام ۲۳ هشداری که دریافت کرد پاسخ داد – از جمله یک نشت فراساحلی که به طور فوق‌العاده‌ای ۳۷ تُن متان در ساعت منتشر می‌کرد – اگرچه هنوز تعمیرات مهندسی لازم را تکمیل نکرده است.[1]

مقامات سازمان ملل خاطرنشان می‌کنند که اگرچه هشت نشت مسدود شده در ترکمنستان تنها بخش کوچکی از کل انتشار گازهای این کشور را تشکیل می‌دهد، اما کانال ارتباطی به طور پیوسته در حال بهبود است. گزارش شده است که نرخ پاسخگویی از سوی عشق‌آباد ماه به ماه در حال افزایش است و مدلی مقیاس‌پذیر را برای چگونگی اجرای پاسخگویی اقلیمی جهانی توسط فناوری سنجش از راه دور ایجاد می‌کند.[1][4]