فیفا تأیید کرد: پرزیدنت ترامپ جام جهانی را در فینال اسپانیا و آرژانتین اهدا خواهد کرد

جانی اینفانتینو، رئیس فیفا، رسماً تأیید کرد که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، روز یکشنبه در ورزشگاه مت‌لایف (MetLife Stadium) جام جهانی ۲۰۲۶ را اهدا خواهد کرد. این اعلامیه زمینه را برای یک پایان تشریفاتی بسیار مورد انتظار برای بزرگترین و گسترده‌ترین تورنمنت تاریخ فوتبال فراهم می‌کند که با یک فینال بزرگ بین آرژانتین، قهرمان مدافع، و تیم ملی قدرتمند اسپانیا به اوج خود می‌رسد. اینفانتینو اظهار داشت که این دو رهبر برای اهدای ارزشمندترین جایزه ورزشی به تیم پیروز، روی سکو خواهند رفت و به این ترتیب سنت دیرینه مشارکت کشور میزبان حفظ شده و رئیس‌جمهور آمریکا در مرکز توجه پخش جهانی قرار می‌گیرد.[1][2]

نقش تشریفاتی رئیس کشور میزبان عمیقاً در تاریخ جام جهانی ریشه دارد. اینفانتینو با اشاره به سوابق تاریخی از این تصمیم دفاع کرد و یادآور شد که ملکه الیزابت دوم در سال ۱۹۶۶ جام ژول ریمه را به انگلیس اهدا کرد و پادشاه خوان کارلوس اسپانیا در مراسم سال ۱۹۸۲ شرکت داشت. در حالی که رئیس فیفا معمولاً در سناریوهای میزبانی بی‌طرف، به تنهایی این افتخار را بر عهده می‌گیرد، مقیاس عظیم این تورنمنت با میزبانی مشترک آمریکای شمالی، رهبری داخلی را دوباره در کانون توجه قرار داده است. اینفانتینو در مصاحبه‌ای اخیر با تأکید بر نقش مشترکشان گفت: «ما در کنار رئیس‌جمهور خواهیم بود، از فینال لذت خواهیم برد و جام را به برنده خواهیم داد.»[1][2]

خود فینال نوید یک نمایش نسلی در زمین بازی را می‌دهد که توجه میلیاردها نفر را در سراسر جهان به خود جلب می‌کند. آرژانتین که به دنبال قهرمانی متوالی در جام جهانی و چهارمین عنوان کلی خود است، پس از یک پیروزی دراماتیک ۲-۱ مقابل انگلیس که توسط لیونل مسی مهندسی شد، به فینال رسید. این فوق ستاره ۳۹ ساله در حال حاضر با هشت گل، گلزن برتر تورنمنت است و همچنان سن را به چالش می‌کشد. آن‌ها با تیم اسپانیایی روبرو خواهند شد که در طول کل مسابقات تنها یک گل دریافت کرده است، تیمی که توسط سرعت برق‌آسا و خلاقیت لامین یامال، پدیده ۱۹ ساله بارسلونا، هدایت می‌شود. این مسابقه اولین باری است که قهرمانان فعلی کوپا آمریکا با قهرمانان فعلی اروپا در فینال جام جهانی روبرو می‌شوند.[4][7][8]

با این حال، مراسم اهدای جام قریب‌الوقوع به دلیل دخالت سیاسی بی‌سابقه‌ای که در اوایل تورنمنت رخ داد، لایه‌ای از جذابیت و بحث و جدل را با خود به همراه دارد. حضور پرزیدنت ترامپ در فینال تنها چند هفته پس از آن صورت می‌گیرد که او مستقیماً فیفا را لابی کرد تا حکم انضباطی علیه فولارین بالوگان، مهاجم تیم ملی مردان ایالات متحده (USMNT)، را لغو کند. این حادثه تقاطع نادر و بسیار علنی فشار سیاسی اجرایی و حاکمیت ورزشی بین‌المللی را نشان داد و توجه شدید جهانی را جلب کرد و بحث گسترده‌ای را در میان تحلیلگران فوتبال در مورد استقلال داوران مسابقه و یکپارچگی چارچوب انضباطی تورنمنت برانگیخت.[1][3]

این جنجال در جریان مسابقه مرحله یک شانزدهم نهایی (Round of 32) تیم ملی آمریکا مقابل بوسنی و هرزگوین در سانتا کلارا آغاز شد. بالوگان، که یک تهدید تهاجمی ثابت و بهترین گلزن تیم آمریکا بود، پس از بازبینی کمک داور ویدئویی (VAR) که مشخص کرد او روی مچ پای طارق محارموویچ، مدافع حریف، پا گذاشته است، کارت قرمز مستقیم دریافت کرد. اخراج، محرومیت خودکار یک مسابقه را به همراه داشت، به این معنی که قوی‌ترین سلاح تهاجمی ایالات متحده قرار بود بازی حساس مرحله یک هشتم نهایی (Round of 16) خود را مقابل تیم قدرتمند بلژیک از دست بدهد، که ضربه بزرگی به آرزوهای میزبان مشترک برای پیشروی عمیق در تورنمنت بود.[3][5][6]

در روزهای پس از مسابقه، پرزیدنت ترامپ سه تماس تلفنی جداگانه با اینفانتینو برقرار کرد و علناً و خصوصی از نهاد حاکم خواست تا اخراج را بازبینی کند. رئیس‌جمهور با انتشار پستی در پلتفرم «تروث سوشال» (Truth Social) از فیفا به خاطر «لغو یک بی‌عدالتی بزرگ» تشکر کرد. در یک اقدام خیره‌کننده و نادر، کمیته انضباطی فیفا به ماده ۲۷ آیین‌نامه انضباطی خود استناد کرد—بندی که اجازه تعلیق کارت‌های قرمز را می‌دهد، مشروط بر اینکه تخلف مربوط به تبانی نباشد. این حکم بالوگان را به مدت یک سال تحت دوره آزمایشی قرار داد اما رسماً او را برای شروع بازی مقابل بلژیک مجاز اعلام کرد و شوک بزرگی را در جامعه بین‌المللی فوتبال ایجاد نمود.[1][3]

این لغو حکم، واکنش‌های بسیار متفاوتی را در سراسر جهان فوتبال برانگیخت. برخی تحلیلگران حقوقی و هواداران تیم ملی آمریکا استدلال کردند که کارت قرمز اولیه واقعاً اشتباه بوده و فرود بالوگان یک پیامد غیرعمدی از پرش او بوده و آستانه سختگیرانه خطای جدی را برآورده نمی‌کند. آن‌ها به موارد مشابه کارت‌های قرمز به تعویق افتاده یا تعلیق شده در تورنمنت‌های گذشته اشاره کردند تا کاربرد ماده ۲۷ را توجیه کنند. در مقابل، منتقدان اروپایی و فدراسیون فوتبال بلژیک این تصمیم را محکوم کردند و آن را تسلیم شدن در برابر رهبری سیاسی کشور میزبان و نقض پروتکل استاندارد دانستند.[3][6]

برای تیم ملی آمریکا، پیروزی اداری خارج از زمین به موفقیت در زمین بازی تبدیل نشد. با وجود بازگشت بالوگان به ترکیب اصلی، ایالات متحده در سیاتل با نتیجه قاطع ۴-۱ مغلوب بلژیک شد و به طور ناگهانی به کارزار جام جهانی خود پایان داد. بالوگان در مصاحبه‌های بعدی با تأمل در این ماجرا، اذعان کرد که کانون توجه شدید جهانی و «صداهای بیرونی» پیرامون صلاحیت او، محیط دشواری را برای تیم ایجاد کرده بود. بالوگان خاطرنشان کرد: «این فشار بسیار بیشتری از آنچه نیاز داشتیم بر ما وارد کرد»، اگرچه او قاطعانه استفاده از این جنجال را به عنوان بهانه‌ای برای حذف تیم رد کرد.[3][5]

با وجود نقش فعال و صریح پرزیدنت ترامپ در روند انضباطی تیم ملی آمریکا، او هنوز شخصاً در هیچ مسابقه جام جهانی ۲۰۲۶ شرکت نکرده است. اینفانتینو تأیید کرد که رئیس‌جمهور به دلیل مشغله‌های زیاد برنامه‌ریزی و ملاحظات امنیتی، تورنمنت را از خانه دنبال کرده است. فینال روز یکشنبه در ایست رادرفورد، نیوجرسی، اولین حضور او در ورزشگاه در طول این رویداد یک‌ماهه خواهد بود و او را در مرکز مطلق پخش جهانی قرار می‌دهد که انتظار می‌رود با رسیدن تورنمنت به اوج خود، بیش از یک میلیارد بیننده در سراسر جهان داشته باشد.[2]

مراسم آتی اولین باری نخواهد بود که ترامپ سکوی فوتبال را با اینفانتینو به اشتراک می‌گذارد. تابستان گذشته، این دو در فینال جام جهانی باشگاه‌های فیفا ۲۰۲۵ که آن هم در ورزشگاه مت‌لایف برگزار شد، با هم حضور یافتند. در آن رویداد، ترامپ جام را به ریس جیمز، کاپیتان چلسی، اهدا کرد و در طول جشن‌های تیم روی صحنه ماند—که خروجی از پروتکل استاندارد است که در آن مقامات معمولاً صحنه را ترک می‌کنند تا لحظه‌ای بدون مانع برای بازیکنان فراهم شود. حضور طولانی‌تر او واکنش‌های متفاوتی را از سوی بازیکنان برانگیخت و سابقه متمایزی را برای مراسم این آخر هفته ایجاد کرد.[1][2]

با نزدیک شدن این تورنمنت سه‌میزبانه به پایان، اکنون تمرکز به طور کامل به ورزشگاه ۸۲,۵۰۰ نفری مت‌لایف معطوف شده است. مقامات محلی در نیویورک و نیوجرسی چالش‌های لجستیکی پیچیده‌ای، از جمله هشدارهای اخیر بهداشتی کیفیت هوا به دلیل دود آتش‌سوزی‌های جنگلی، را مدیریت کرده‌اند تا اطمینان حاصل کنند که محل برگزاری کاملاً برای هجوم گسترده هواداران بین‌المللی آماده است. انتظار می‌رود جو ورزشگاه هیجان‌انگیز باشد و اهمیت شدید ورزشی یک فینال جام جهانی با تدابیر امنیتی شدید و نمایش باشکوه یک بازدید ریاست‌جمهوری در هم آمیخته شود.[1][4]

در نهایت، فینال روز یکشنبه نشان‌دهنده اوج یک تلاش لجستیکی و ورزشی عظیم توسط ایالات متحده، کانادا و مکزیک است. چه لیونل مسی جام را بالای سر ببرد تا جایگاه خود را به عنوان بزرگترین بازیکن تاریخ تثبیت کند، یا لامین یامال عصر جدیدی از سلطه هیجان‌انگیز اسپانیا را آغاز کند، تصویر رئیس‌جمهور کشور میزبان که جام طلایی را اهدا می‌کند، به عنوان نقطه پایانی تعیین‌کننده عمل خواهد کرد. این پایانی شایسته برای تورنمنتی است که به طور یکپارچه درام تاریخی داخل زمین و روایت‌های بی‌سابقه خارج از زمین را به هم آمیخته است.[4][7][8]