گزارش مصدومیت گلف در ژوئیه ۲۰۲۶: اسمایلی، وگاس و دالی کنار رفتند؛ فشار تابستان قربانی می‌گیرد

فصل تابستانی ۲۰۲۶ گلف، آزمونی طاقت‌فرسا برای استقامت بازیکنان بوده است، به طوری که فشار فیزیکی بازی مدرن، چندین بازیکن برجسته را در سراسر جهان خانه‌نشین کرده است. با تشدید برنامه مسابقات و برگزاری رویدادهای مهم پشت سر هم، موجی از کناره‌گیری‌های پزشکی سطح بالا، ترکیب مسابقات تورهای PGA، LIV Golf و LPGA Tour را دستخوش تغییر کرده است.[3][6]

در خط مقدم این موج جدید مصدومیت‌ها، الویس اسمایلی ۲۴ ساله، گلف‌باز استرالیایی قرار دارد که مجبور شد از مسابقات قهرمانی آزاد (Open Championship) پیش رو در رویال بیرکدیل کناره‌گیری کند. اسمایلی که اوایل امسال اولین عنوان خود در LIV Golf را در ریاض برای تیم Ripper GC کسب کرده بود، دلیل این امر را مصدومیت مداوم دنده عنوان کرد که در ماه گذشته ناراحتی قابل توجهی برای او ایجاد کرده است.[1][2]

مصدومیت‌های دنده در گلف حرفه‌ای به بدقلق بودن معروف هستند و اغلب ناشی از فشار چرخشی مکرر در ضربه‌های پرسرعت هستند. تیم پزشکی اسمایلی به او توصیه کرد که برای جلوگیری از تشدید بیشتر، استراحت طولانی‌مدتی داشته باشد، که این امر او را مجبور کرد تا هم مسابقات آزاد اسکاتلند جنسیس (Genesis Scottish Open) و هم آخرین «میجر» (Major) سال را از دست بدهد تا تمام تمرکز خود را بر توانبخشی بگذارد.[2][6]

در تور PGA، مسابقات جان دیر کلاسیک (John Deere Classic) شاهد کناره‌گیری‌های پزشکی متعدد پیش از شروع تورنمنت بود که ترکیب بازیکنان در TPC Deere Run را به هم ریخت. جاناتان وگاس، بازیکن کهنه‌کار، به دلیل مشکل آزاردهنده شانه مجبور به کناره‌گیری از این رویداد شد و راه را برای ورود بازیکنان ذخیره در لحظه آخر باز کرد.[3]

نیکو اچاواریا و تیلور مونتگومری نیز به وگاس در لیست کناره‌گیری‌ها پیوستند و هر دو قبل از شروع مسابقات کنار رفتند. این مجموعه مصدومیت‌ها بر فرسایش فیزیکی ناشی از کشش تابستانی تور PGA تأکید می‌کند، جایی که بازیکنان دائماً در حال موازنه بین کسب امتیازات فدکس کاپ (FedEx Cup) و خطر آسیب ساختاری بلندمدت هستند.[3]

در آن سوی اقیانوس اطلس، مقدمات مسابقات قهرمانی آزاد (The Open Championship) نیز با کناره‌گیری جان دالی، قهرمان سال ۱۹۹۵ سنت اندروز، خدشه‌دار شد. این بازیکن ۵۸ ساله و محبوب هواداران به دلیل مصدومیت شدید زانو کنار کشید؛ مشکلی مکرر که در سال‌های اخیر به چندین عمل جراحی و تعویض کامل زانو نیاز داشته است.[5]

غیبت دالی ضربه‌ای به تماشاگران نوستالژیک است، اما واقعیت تلخ رقابت در زمین‌های چالش‌برانگیز «لینکس» (Links) با بیومکانیک آسیب‌دیده قسمت پایین بدن را منعکس می‌کند. این بازیکن کهنه‌کار آشکارا درباره فشار فیزیکی وارد شده به بدنش صحبت کرده و اشاره کرده است که قطعات فلزی موجود در زانوهایش، راه رفتن در زمین‌های ناهموار و مواج مسابقات آزاد را به طور فزاینده‌ای دشوار می‌سازد.[5]

در همین حال، در تور LPGA، لکسی تامپسون به جدیدترین نام برجسته‌ای تبدیل شد که سلامتی بلندمدت را بر رقابت فوری ترجیح می‌دهد. تامپسون با تأثر از مسابقات مایجر LPGA کلاسیک (Meijer LPGA Classic) – رویدادی که قبلاً در سال ۲۰۱۵ قهرمان آن شده بود – کناره‌گیری کرد و دلیل آن را درد طولانی‌مدت لگن عنوان کرد که نیاز به استراحت فوری و فیزیوتراپی داشت.[4]

در مجموع، این مصدومیت‌ها نشان‌دهنده تغییر فرهنگی در گلف حرفه‌ای است. به جای پنهان کردن درد برای ادامه دادن یک تورنمنت، بازیکنان به طور فزاینده‌ای مایلند حضور در مسابقات بزرگ را فدا کنند تا مطمئن شوند بدنشان می‌تواند سختی‌های یک حرفه چند دهه‌ای را تحمل کند، و در این راه به شدت به علم ورزش مدرن و پروتکل‌های توانبخشی ساختاریافته تکیه می‌کنند.[2][4][6]