رقابت جهانی شنای قورباغه زنان تنگاتنگ شد؛ ایوانز، داگلاس و سیرکی رکوردهای برتر را جابه‌جا می‌کنند

در حال حاضر، صحنه جهانی شنای قورباغه زنان شاهد تراکم بی‌سابقه‌ای از استعدادهای نخبه است. در حالی که دنیای شنا آماده می‌شود تا توجه خود را بین مسابقات قهرمانی پان پاسیفیک در ایرواین، کالیفرنیا، در ماه آگوست و مسابقات قهرمانی آبزیان اروپا در پاریس تقسیم کند، رتبه‌بندی‌های جهانی ژوئیه ۲۰۲۶ نشان‌دهنده رشته‌ای است که در میانه یک تغییر نسلی قرار دارد.[3]

در صدر جدول، آنغاراد ایوانز (Angharad Evans) از بریتانیای کبیر قرار دارد که در این فصل به طور سیستماتیک رتبه‌بندی‌های شنای قورباغه ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر را جابه‌جا کرده است. ایوانز در ماده ۱۰۰ متر در مسابقات بین‌المللی ادینبورگ، زمان خیره‌کننده ۱:۰۵.۴۶ را ثبت کرد که رکورد بریتانیایی خودش را بهبود بخشید و ستاره آمریکایی، کیت داگلاس (Kate Douglass)، را از جایگاه شماره یک جهانی پایین کشید.[1]

ایوانز به مسافت‌های سرعتی بسنده نکرد. او در مسابقات قهرمانی آبزیان بریتانیا، زمان ۲:۱۹.۷۰ را در شنای قورباغه ۲۰۰ متر ثبت کرد و خود را به عنوان تهدید اصلی در هر دو مسافت، پیش از مسابقات قهرمانی اروپا در پاریس، تثبیت نمود. عملکرد او نویدبخش عصر جدیدی برای شنای قورباغه بریتانیا بوده و توجه را از قدرت‌های سنتی دور کرده است.[2]

در آن سوی اقیانوس اطلس، پاسخ آمریکا شدید بوده است. کیت داگلاس همچنان یک نیروی قدرتمند در شنای قورباغه ۲۰۰ متر باقی مانده و با زمان ۲:۲۰.۸۶ ثبت شده در اوپن آمریکا، دومین زمان سریع جهان در سال جاری را در اختیار دارد. داگلاس به دنبال آن، با پیروزی ۲:۲۰.۹۴ در سری مسابقات پرو سویم (Pro Swim Series)، ثبات و آمادگی خود را برای مسابقات آتی پان پاسیفیک ثابت کرد.

اما هیجان‌انگیزترین داستان آمریکایی متعلق به مکنزی سیرکی (McKenzie Siroky) است. سیرکی که در اصل یک بازیکن هاکی بود، تنها با سه سال تمرین تمام‌وقت شنا، به سرعت در رتبه‌بندی‌های تمام دوران صعود کرده است. در تور مار نوستروم (Mare Nostrum Tour) در موناکو، سیرکی زمان ۲۹.۶۴ را در شنای قورباغه ۵۰ متر ثبت کرد و به دومین شناگر سریع آمریکایی در تاریخ و ششمین عملکرد سریع جهانی تبدیل شد.

سیرکی همچنین در شنای قورباغه ۱۰۰ متر نیز پیشرفت چشمگیری داشته و بهترین زمان فصل خود را با ۱:۰۶.۲۰ به ثبت رسانده است. در حالی که او آماده می‌شود تا اولین حضور خود در مسابقات پان پاسیفیک در ایرواین را تجربه کند، مسیر صعود سریع او یک عنصر غیرقابل پیش‌بینی به تیم آمریکا اضافه کرده و ترکیبی مرگبار از ثبات کهنه‌کاران و سرعت انفجاری را برای ایالات متحده فراهم می‌آورد.

کانادا نیز ستاره در حال ظهور خود، الکسان لپیج (Alexanne Lepage)، را معرفی می‌کند. این شناگر برجسته دانشگاه کلگری اخیراً تمام عناوین شنای قورباغه را در مسابقات قهرمانی یو اسپورتس (U SPORTS) کسب کرد و به دنبال آن، زمان فوق‌العاده ۲:۲۳.۰۳ را در شنای قورباغه ۲۰۰ متر در مسابقات انتخابی شنای کانادا در مونترال ثبت کرد.

زمان لپیج او را در رتبه هفتم جهانی سال جاری قرار می‌دهد و جایگاهی ارزشمند را در فهرست ۴۴ نفره ورزشکاران کانادا برای مسابقات قهرمانی پان پاسیفیک تضمین کرد. ظهور او تضمین می‌کند که نبرد آمریکای شمالی در ایرواین رقابتی بسیار نزدیک خواهد بود و کانادا به دنبال به چالش کشیدن سلطه آمریکا در مسابقات امدادی مختلط است.

در اروپا، عمق میدان رقابت فراتر از بریتانیای کبیر است. بنِدِتا پیلاتو (Benedetta Pilato)، رکورددار ایتالیایی، زمان ۱:۰۶.۷۷ را در شنای قورباغه ۱۰۰ متر در مسابقات قهرمانی ایتالیا در ریچونه ثبت کرد و قصد خود را برای بازپس‌گیری تاج اروپایی خود در پاریس نشان داد.

در همین حال، مونا مک‌شاری (Mona McSharry) از ایرلند همچنان زمان‌های نخبه‌ای را ثبت می‌کند؛ او زمان ۲:۲۲.۲۲ را در شنای قورباغه ۲۰۰ متر در اوپن ایرلند ثبت کرد و به دنبال آن، عملکرد قوی ۲:۲۴.۸۲ را در سری مسابقات پرو سویم به نمایش گذاشت. ثبات مک‌شاری او را قاطعانه در بحث مدال‌آوری برای هر فینال بین‌المللی نگه می‌دارد.

نیمکره جنوبی نیز حضور خود را از طریق ایمی کنی (Aimee Canny) از آفریقای جنوبی نشان می‌دهد. کنی که در حال حاضر در دانشگاه ویرجینیا تمرین می‌کند، در شنای قورباغه ۱۰۰ متر با زمان ۱:۰۵.۹۷ در رتبه چهارم جهانی و در ماده ۲۰۰ متر با ۲:۲۳.۶۱ در رتبه ششم قرار دارد. کنی که قرار است در بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع در گلاسکو رقابت کند، چالشی جدی برای تسلط نیمکره شمالی بر این رشته محسوب می‌شود.

در نهایت، رتبه‌بندی‌های ژوئیه ۲۰۲۶ تأکید می‌کند که این رشته ورزشی از تحت سلطه قرار گرفتن توسط یک ملت واحد امتناع می‌ورزد. با برگزاری تقریباً همزمان مسابقات قهرمانی پان پاسیفیک و مسابقات قهرمانی آبزیان اروپا، طرفداران شاهد یک نمایش دوگانه خواهند بود. زمان‌های ثبت شده در ایرواین و پاریس نه تنها قهرمانان منطقه‌ای را مشخص می‌کنند، بلکه به عنوان یک جنگ نیابتی قطعی برای برتری جهانی در شنای قورباغه عمل خواهند کرد.[3]