رده‌بندی قدرت جهانی قورباغه مردان: نبرد ماتیاس، مارتیننگی و چین برای سلطه

صحنه جهانی شنای قورباغه مردان در حال حاضر به یک نبرد تن به تن در فضایی تنگ تبدیل شده است. در حالی که رکورد جهانی آدام پیتی همچنان پابرجاست اما خود او در میان بهترین زمان‌های اخیر غایب است، رقابت برای کسب برتری در نیمه دوم چرخه المپیک کاملاً باز شده است. پس از یک دوره مسابقات پر تب و تاب در قهرمانی‌های پان پاسیفیک ۲۰۲۶ و قهرمانی‌های اروپا، سلسله مراتب به شدت تغییر کرده است.[5]

در حال حاضر، داغ‌ترین دست متعلق به ون ماتیاس آمریکایی است که دیر شکوفا شده است. ماتیاس که توسط رسانه‌های شنا با لقب «ون پکس» شناخته می‌شود، از زمان بازگشت به این رشته، عملکردی خیره‌کننده داشته که اوج آن پیروزی قاطع در ۱۰۰ متر قورباغه در مسابقات قهرمانی پان پاسیفیک در اروین بود.[5]

ماتیاس فقط برنده نشد؛ او رکوردهای داخلی آمریکا را در هم شکست. اوایل امسال در فستیوال شنای برگن، زمان ۲۶.۳۹ ثانیه را در ۵۰ متر قورباغه ثبت کرد و رکورد ۲۶.۴۵ ثانیه‌ای نیک فینک را محو کرد. این شنا او را به رتبه هشتم فهرست بهترین‌های تاریخ رساند و جایگاه او را به عنوان سریع‌ترین شناگر قورباغه آمریکایی در دو سال اخیر تثبیت کرد.[1][5]

در آن سوی اقیانوس اطلس، مسابقات قهرمانی اروپا در پاریس، ماشین سرعت ایتالیایی وحشتناکی را به نمایش گذاشت که رهبری آن بر عهده نیکولو مارتیننگی بود. این قهرمان المپیک ثابت کرد که همچنان یک نیروی مرگبار است و عناوین ۵۰ متر و ۱۰۰ متر قورباغه را در بزرگترین صحنه قاره اروپا درو کرد.[2][6]

مارتیننگی حتی تنها تهدید ایتالیایی نیست. هموطن او، سیمونه چراسوئولو، در مرحله مقدماتی ۵۰ متر قورباغه در قهرمانی اروپا، زمان خیره‌کننده ۲۶.۲۰ ثانیه را ثبت کرد و او را در جایگاه دومین عملکرد سریع تاریخ این ماده قرار داد. چراسوئولو در نهایت مدال نقره را با کوئن ده گروت هلندی در فینال تقسیم کرد، اما سرعت خام او زنگ خطر را برای تمام جهان به صدا درآورد.[6]

چین هایانگ، نماینده چین، بر کل میدان سایه افکنده است. قهرمان جهانی ۲۰۲۵ سنگاپور و رکورددار جهانی ۲۰۰ متر، همچنان برگ برنده نهایی است. چین عنوان جهانی ۱۰۰ متر را با زمان ۵۸.۲۳ ثانیه به دست آورد و با اختلاف بسیار ناچیز ۰.۳۵ ثانیه از مارتیننگی پیشی گرفت، با وجود اینکه اعتراف کرد به دلیل مصدومیت طولانی‌مدت، تقریباً با ۷۰ درصد ظرفیت خود شنا می‌کرد.[3][4]

حتی در شرایطی که کاملاً آماده نیست، سطح پایه عملکرد چین حیرت‌انگیز است. او اخیراً برای دومین بار در سه سال گذشته، توسط مجله «سویمینگ ورلد» به عنوان شناگر مرد سال حاشیه اقیانوس آرام انتخاب شد، که نشان‌دهنده تسلط محض او در زمان سلامتی است. در حالی که او برای ال‌ای۲۸ آماده می‌شود، یک چین کاملاً آماده، همچنان معیاری است که همه خود را با آن می‌سنجند.[3][4]

اما مخرب‌ترین نیرو در این رده‌بندی یک کهنه‌کار نیست – بلکه پدیده ۱۷ ساله ژاپنی، اوهاشی شین است. اوهاشی با کسب مدال نقره ۱۰۰ متر قورباغه پشت سر ماتیاس در مسابقات پان پاسیفیک، با زمان ۵۸.۵۴ ثانیه، موجی از شوک را در مرکز آبی ویلیام وولت جونیور ایجاد کرد.

آن شنا، ۰.۱۳ ثانیه از رکورد جهانی جوانان خودش کم کرد؛ رکوردی که پیش از این با پیشی گرفتن از کوسوکه کیتاجیمای افسانه‌ای، قهرمان چهار دوره المپیک، ثبت کرده بود تا جوان‌ترین برنده سه‌گانه قورباغه ژاپن شود. اوهاشی همچنین رکورد جهانی جوانان ۲۰۰ متر قورباغه را با زمان ۲:۰۶.۵۹ در اختیار دارد، که او را به یک تهدید نسلی در چندین مسافت تبدیل می‌کند.[5]

حاشیه اختلاف بین این مردان عملاً میکروسکوپی است. در مسافت ۱۰۰ متر، شناگران سوم تا ششم سریع جهان تنها با پنج صدم ثانیه از هم جدا شده‌اند. از بهترین زمان فصل ماتیاس (۵۸.۰۱) تا ۵۸.۸۲ سیمونه چراسوئولو، نه نفر برتر همگی در فاصله نیم درصد از سکو قرار دارند.[5]

در حالی که این رشته ورزشی به سمت مسابقات جهانی ۲۰۲۷ و در نهایت لس آنجلس می‌چرخد، تاج و تخت قورباغه به شدت مورد مناقشه است. ماتیاس شتاب لازم را دارد، مارتیننگی سابقه قهرمانی را، چین پتانسیل خام را، و اوهاشی مسیر صعود وحشتناک جوانی را. تنها قطعیت این است که مانع ۵۸ ثانیه دیگر برای تضمین مدال کافی نیست.[1][2][4]