نوواک جوکوویچ با عبور از راجر فدرر، رکورد بیشترین پیروزی در ویمبلدون را شکست

نوواک جوکوویچ بار دیگر تاریخ باشگاه آل انگلند را بازنویسی کرد. این سوپراستار ۳۹ ساله صربستانی، روز یکشنبه، صد و ششمین پیروزی خود در مسابقات انفرادی مردان ویمبلدون را به دست آورد و با پیشی گرفتن از راجر فدرر، به پرافتخارترین بازیکن مرد در تاریخ پربار این تورنمنت تبدیل شد. این پیروزی تاریخی در یک مسابقه طاقت‌فرسای مرحله چهارم با نتایج (۶) ۷-۶، ۶-۳، ۳-۶ و ۶-۳ مقابل رومن صافیولین، بازیکن روسی راه‌یافته از مرحله مقدماتی، در زمین اصلی (سنتر کورت) به دست آمد.

این دستاورد نشان‌دهنده یک تغییر بزرگ در چشم‌انداز آماری تنیس روی چمن است. برای بیش از یک دهه، تسلط ظریف فدرر در ویمبلدون غیرقابل دستیابی به نظر می‌رسید و ۱۰۵ پیروزی او به عنوان یک معیار برجسته باقی مانده بود. جوکوویچ که تنها چند روز قبل با یک والی شیرجه‌ای تماشایی مقابل آرتور ریندرکنچ رکورد استاد سوئیسی را برابر کرده بود، اکنون به تنهایی این عنوان را از آن خود کرده است. تنها مارتینا ناوراتیلووا، که در طول دوران حرفه‌ای خود ۱۲۰ پیروزی انفرادی شگفت‌انگیز کسب کرد، در فهرست کلی (مردان و زنان) بالاتر از جوکوویچ قرار دارد.[1][2][3]

با وجود ماهیت تاریخی این پیروزی، خود مسابقه یک آزمون طاقت‌فرسا برای استقامت و کنترل احساسات بود. صافیولین، که رتبه ۱۳۲ جهان را دارد، با آزادی یک بازنده احتمالی بازی کرد و بلافاصله قهرمان هفت دوره ویمبلدون را تحت فشار قرار داد. این بازیکن ۲۸ ساله روسی چندین بار سرویس جوکوویچ را در ست اول شکست و با نتیجه ۵-۲ پیش افتاد. جوکوویچ که با دو امتیاز ست مواجه بود، مجبور شد انعطاف‌پذیری همیشگی خود را به کار گیرد و با تلاش فراوان به بازی برگشت تا کار را به تای‌بریک بکشاند و در نهایت آن را با نتیجه نزدیک ۸-۶ به نفع خود به پایان رساند.[3]

تنش در ست سوم بالا گرفت، زیرا صافیولین حاضر به تسلیم شدن نبود. جوکوویچ که با شرایط باد و ضربات سنگین صافیولین از خط پایه مشکل داشت، ست را به شکلی غیرمعمول واگذار کرد. خشم این بازیکن صربستانی افزایش یافت؛ او پس از فریاد زدن یک کلمه نامناسب، از داور صندلی اخطار دریافت کرد و بعداً به دلیل پرتاب توپ با عصبانیت، با سوت‌های اعتراضی تماشاگران سنتر کورت مواجه شد. این نبرد سه ساعت و ۲۶ دقیقه‌ای، طولانی‌ترین مسابقه او در این تورنمنت از فینال ۲۰۲۳ به شمار می‌رفت.[3]

با این حال، همانطور که او بارها در طول ۲۱ سال حضور حرفه‌ای خود در ویمبلدون انجام داده است، جوکوویچ در لحظات حساس تمرکز خود را بازیافت. او در ست چهارم تسلط کامل داشت، به سرعت ۳-۰ پیش افتاد و دقتی را در سرویس‌هایش پیدا کرد که در اوایل بعدازظهر از دست داده بود. جوکوویچ با تغییر تاکتیک‌های خود برای جلوگیری از رالی‌های طولانی از خط پایه در برابر باد، به طور مؤثری حرکت صافیولین را خنثی کرد و با کارایی بالینی، بازی را با سرویس به پایان رساند.

در مصاحبه پس از مسابقه، جوکوویچ در مورد مشکلات خود و فشار روانی هفته اول صادق بود. او ضمن عذرخواهی برای از دست دادن کنترل خود در زمین، اعتراف کرد که هنوز به اوج آمادگی خود روی چمن در سال جاری نرسیده است. جوکوویچ به تماشاگران گفت: «احساس من این است که باید زنده بمانم تا شکوفا شوم. بنابراین امیدوارم بخش شکوفایی در راه باشد.» هنگامی که از او در مورد شکستن رکورد پیروزی‌های فدرر سؤال شد، این بازیکن صربستانی طبق معمول بر اهداف نهایی خود متمرکز بود و این نقطه عطف را در مقایسه با تلاش برای کسب خود قهرمانی، «در حال حاضر کاملاً بی‌اهمیت» خواند.[3]

این تلاش برای قهرمانی، وزن تاریخی خاص خود را دارد. جوکوویچ در حال حاضر با ۲۴ عنوان گرند اسلم انفرادی، که بیشترین تعداد در تاریخ این ورزش است، با مارگارت کورت برابر است. پیروزی در ویمبلدون امسال او را به اولین بازیکن، چه مرد و چه زن، تبدیل می‌کند که به ۲۵ جام بزرگ دست می‌یابد. علاوه بر این، هشتمین تاج ویمبلدون او را با فدرر برای بیشترین عناوین انفرادی مردان در باشگاه آل انگلند برابر می‌کند و یکی از آخرین رکوردهای مهمی را که منحصراً در اختیار رقیب دیرینه‌اش بود، از بین می‌برد.[2][3]

طول عمر ورزشی جوکوویچ همچنان منطق مرسوم تنیس را به چالش می‌کشد. او در ۳۹ سال و ۳۸ روزگی، اکنون سومین مرد مسن در عصر آزاد (Open Era) است که به مرحله یک‌چهارم نهایی ویمبلدون راه یافته و تنها کن روزوال در سال ۱۹۷۴ و فدرر در سال ۲۰۲۱ بالاتر از او قرار دارند. توانایی او در پیشی گرفتن فیزیکی و ذهنی از حریفانی که تقریباً یک دهه از او جوان‌ترند، همچنان سنگ بنای تسلط او در اواخر دوران حرفه‌ای‌اش است. از ابتدای سال ۲۰۱۸، جوکوویچ رکورد خیره‌کننده ۴۸ پیروزی در مقابل ۳ شکست را در ویمبلدون ثبت کرده و سنتر کورت را به قلعه شخصی خود تبدیل کرده است.[3]

مسیر رسیدن به هشتمین عنوان قهرمانی (برابر با رکورد) اکنون از فلیکس اوژه-آلیاسیم می‌گذرد. این بازیکن کانادایی که سید سوم مسابقات است، در مرحله یک‌چهارم نهایی منتظر جوکوویچ است و سطح رقابت را به طور قابل توجهی بالا می‌برد. اوژه-آلیاسیم دارای سرویس‌های سنگین و بازی تهاجمی از خط پایه است که برای تحت فشار قرار دادن جوکوویچ روی چمن لازم است، و صحنه را برای یک رویارویی بزرگ در حالی که تورنمنت وارد هفته دوم و سرنوشت‌ساز خود می‌شود، آماده می‌کند.[2][3]

برای دنیای تنیس، صد و ششمین پیروزی جوکوویچ چیزی فراتر از یک عدد است؛ این گواهی بر دورانی از ثبات بی‌سابقه است. در حالی که میراث فدرر در ویمبلدون برای میلیون‌ها طرفدار عمیقاً احساسی و زیبا باقی مانده است، جوکوویچ به طور روشمند و از طریق فرسایش محض و نبوغ تاکتیکی، کتاب‌های رکورد را از هم پاشیده است. در حالی که او برای هفدهمین یک‌چهارم نهایی خود در ویمبلدون آماده می‌شود، این بازیکن صربستانی بار دیگر ثابت کرده است که اشتهای او برای تاریخ‌سازی هنوز سیر نشده است.[2]