مدعی نوجوان: درخشش رافائل خودار در واشنگتن، رقابت ATP برای تورین را به هم ریخت

کمتر از یک سال پیش، رافائل خودار در کلاس‌های اقتصاد دانشگاه ویرجینیا ثبت‌نام کرده بود و در مسابقات تنیس دانشگاهی آمریکا رقابت می‌کرد. امروز، این تنیس‌باز ۱۹ ساله اسپانیایی به طور جدی در تعقیب کسب سهمیه برای فینال‌های نیتو ATP است و این اوج‌گیری خیره‌کننده، دنیای تنیس حرفه‌ای را متحیر کرده است.[1][3][6]

جدیدترین موفقیت خودار در اوپن مبادله دی‌سی در واشنگتن رقم خورد، جایی که او برای اولین بار در دوران حرفه‌ای خود به فینال یک تورنمنت ATP ۵۰۰ رسید. اگرچه او در نهایت در یک مسابقه حساس با نتایج ۶-۴، (۲)۶-۷ مغلوب تیلور فریتز، نفر اول آمریکا شد، اما عملکرد این نوجوان ثابت کرد که بازی او به راحتی با زمین‌های سخت آمریکای شمالی سازگار است.[2][5]

فینال گواهی بر انعطاف‌پذیری خودار بود. او با وجود درخواست وقت استراحت پزشکی در اواخر ست دوم به دلیل مصدومیت دست چپ که هنگام زمین خوردن ایجاد شد، یک دفاع شگفت‌انگیز را به نمایش گذاشت. خودار چهار امتیاز مسابقه را در برابر نفر ۹ جهان نجات داد و بارها در زیر فشار بک‌هندهای بی‌باکانه‌ای زد تا اینکه فریتز بالاخره در پنجمین فرصت خود جام قهرمانی را از آن خود کرد.[2]

فریتز که اولین عنوان خود را بالاتر از سطح ATP ۲۵۰ از سال ۲۰۲۲ به دست آورد، به سرعت مسیر فوق‌العاده این نوجوان را تحسین کرد. فریتز در مراسم اهدای جام به خودار گفت: «تو در ۱۹ سالگی و در اولین فصل حضور در تور، یک فصل شگفت‌انگیز را سپری می‌کنی. کاری که تو و پدرت انجام می‌دهید باورنکردنی است. تو بسیار جوانی و فقط بهتر و بهتر خواهی شد.»[2][4][5]

نایب قهرمانی در واشنگتن سود کلانی در جدول رده‌بندی به همراه داشت. خودار هشت پله صعود کرد و به رتبه یازدهم در جدول امتیازات سالانه PIF ATP Live Race to Turin رسید؛ جدولی که هشت واجد شرایط برای مسابقات معتبر پایان سال را مشخص می‌کند. او اکنون تنها ۱۶۱ امتیاز با الکس د میناور، نفر هشتم، فاصله دارد و با توجه به حرکت تور به سمت مسابقات مسترز ۱۰۰۰ مونترال و سینسیناتی، او را مستقیماً در بحث کسب سهمیه قرار می‌دهد.[1][3]

صعود خودار یکی از روایت‌های اصلی فصل ۲۰۲۶ بوده است. او سال را در رتبه ۱۶۸ جهان و تنها با دو پیروزی در سطح تور آغاز کرد. پس از کسب اولین عنوان خود در تور ATP روی خاک مراکش در ماه آوریل، او در ماه ژوئن به مرحله یک چهارم نهایی اوپن فرانسه رسید و تنها ششمین بازیکن مرد از سال ۲۰۰۰ شد که در اولین حضور خود در رولان گاروس به جمع هشت نفر پایانی راه می‌یابد.[4][6]

انتقال سریع او از ستاره دانشگاهی به یک حرفه‌ای در جمع ۱۵ نفر برتر، مسیرهای در حال تحول در تنیس مردان را برجسته می‌کند. خودار از برنامه شتاب‌دهنده نسل بعدی PIF ATP بهره برد؛ برنامه‌ای که به بازیکنان برتر دانشگاهی و جوان، وایلدکارت‌هایی برای ورود به مسابقات تور چلنجر می‌دهد. این قرار گرفتن زودهنگام در معرض رقابت، به او اجازه داد تا به سرعت امتیازات رتبه‌بندی لازم برای ورود به جدول اصلی مسابقات ATP را جمع‌آوری کند.[3][6]

برای طرفداران تنیس اسپانیا، ظهور خودار ریتمی آشنا و آرامش‌بخش دارد. تنها دو سال پس از بازنشستگی رافائل نادال و در کنار سلطه کارلوس آلکاراز ۲۳ ساله، اسپانیا به شکلی بی‌نقص، یک اعجوبه نوجوان دیگر را معرفی کرده است که قادر به به چالش کشیدن نخبگان این ورزش است.[4]

با شروع کامل فصل مسابقات زمین سخت آمریکای شمالی، حاشیه‌های جدول رقابت برای تورین بسیار کم شده است. در حالی که یانیک سینر و الکساندر زورف از نظر ریاضی سهمیه خود را برای ایتالیا تضمین کرده‌اند، نبرد برای شش جایگاه باقی‌مانده توسط رویدادهای مسترز ۱۰۰۰ و اوپن آمریکا مشخص خواهد شد. هدف برای خودار واضح است: جبران فاصله ۱۶۱ امتیازی و به پایان رساندن یکی از بهترین فصول تازه‌کار تاریخ اخیر ATP.[1]