پذیرش درخواست داروی جدید AD109 توسط FDA؛ احتمالاً اولین داروی خوراکی برای درمان علت عصبی-عضلانی آپنه خواب

سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) رسماً درخواست داروی جدید (NDA) برای AD109، یک قرص تحقیقاتی که یک بار در روز مصرف می‌شود و برای درمان آپنه انسدادی خواب (OSA) طراحی شده است، را پذیرفته است.[1]

اگر این دارو تا تاریخ هدف تعیین شده یعنی ۲۸ فوریه ۲۰۲۷ تأیید شود، AD109 اولین درمان دارویی خوراکی برای وضعیتی خواهد بود که ده‌ها میلیون آمریکایی را تحت تأثیر قرار داده است.

آپنه انسدادی خواب یک اختلال مزمن و اغلب ناتوان‌کننده است که با فروپاشی مکرر مجرای تنفسی فوقانی در طول خواب مشخص می‌شود.[1][2]

این نقص مکانیکی منجر به هیپوکسی متناوب (کاهش خطرناک اکسیژن خون) و گسستگی شدید خواب می‌شود. پیامدهای ثانویه آپنه خواب درمان‌نشده جدی هستند و این وضعیت را به شدت با افزایش خطر بیماری‌های قلبی-عروقی، اختلال عملکرد متابولیک، دیابت نوع ۲ و کاهش قابل توجه کیفیت زندگی مرتبط می‌سازند.[1][3]

برای دهه‌ها، استاندارد طلایی مراقبت، درمان با فشار مثبت مداوم راه هوایی (CPAP) بوده است. دستگاه‌های CPAP از طریق یک شلنگ و ماسک، جریان ثابتی از هوا را تأمین می‌کنند و عملاً مجرای تنفسی را در طول شب باز نگه می‌دارند.[1]

اگرچه درمان CPAP در صورت استفاده صحیح بسیار مؤثر است، اما به دلیل عدم پایبندی طولانی‌مدت بیماران بدنام است. بیماران اغلب به دلیل ناراحتی ماسک، صدای دستگاه یا عدم تحمل کلی هوای تحت فشار، درمان را رها می‌کنند و جمعیت عظیمی را کاملاً بدون درمان باقی می‌گذارند.[1][2]

AD109 که توسط شرکت داروسازی Apnimed مستقر در ماساچوست توسعه یافته است، نشان‌دهنده یک تغییر اساسی در رویکرد پزشکی خواب به این بیماری است. این دارو به جای تکیه بر نیروی مکانیکی برای باز نگه داشتن مجرای تنفسی، نوروبیولوژی زمینه‌ای این وضعیت را هدف قرار می‌دهد.

این قرص اولین ترکیب در نوع خود از دو داروی متمایز است: آروکسی‌بوتینین (aroxybutynin)، یک آنتی‌موسکارینی جدید، و اتوموکستین (atomoxetine)، یک مهارکننده انتخابی بازجذب نوراپی‌نفرین (NRI).[3]

این دو ترکیب با هم به صورت هم‌افزا عمل می‌کنند تا ریشه عصبی-عضلانی آپنه انسدادی خواب را هدف قرار دهند. آنها به طور فعال تون عضلات گلو را تحریک و حفظ می‌کنند و از افتادگی و فروپاشی بافت مجرای تنفسی در حالی که بیمار بیهوش است، جلوگیری می‌کنند.[2][3]

پذیرش NDA توسط FDA به شدت توسط داده‌های کارآزمایی فاز ۳ SynAIRgy پشتیبانی می‌شود، که ۶۴۶ بزرگسال مبتلا به آپنه انسدادی خواب خفیف تا شدید را که یا درمان CPAP را رد کرده بودند یا در آن شکست خورده بودند، ثبت‌نام کرد.[2]

در کارآزمایی SynAIRgy، بیمارانی که AD109 مصرف می‌کردند، ۴۴ درصد کاهش در شاخص آپنه-هیپوپنه (AHI) خود (معیار استاندارد پزشکی برای اندازه‌گیری وقفه‌های تنفسی در ساعت) را تجربه کردند، در حالی که این کاهش در گروه دارونما تنها ۱۸ درصد بود.[2]

این دارو فراتر از کاهش صرف آپنه‌ها، بار هیپوکسیک بیماران را به طور قابل توجهی کاهش داد. شرکت‌کنندگان بهبود کلی در سطح اکسیژن خون و کاهش معناداری در خستگی روزانه را گزارش کردند.[2][3]

تأثیر بالینی قابل توجه بود: بیش از ۴۰ درصد از بیماران در این کارآزمایی شاهد بهبود در طبقه‌بندی رسمی شدت بیماری آپنه خواب خود بودند و ۱۸ درصد به کنترل کامل بیماری دست یافتند.[3]

این یافته‌ها توسط دومین کارآزمایی فاز ۳، LunAIRo، تأیید شد که با نشان دادن میانگین کاهش ۴۶.۸ درصدی AHI در هفته ۲۶، به نقطه پایانی اولیه خود رسید و اثرات از نظر آماری معنی‌دار تا تقریباً یک سال کامل درمان حفظ شد.[1]

در طول برنامه توسعه بالینی، AD109 به طور کلی به خوبی تحمل شد. شایع‌ترین عوارض جانبی گزارش شده شامل خشکی دهان، بی‌خوابی خفیف و حالت تهوع بود که با مشخصات شناخته شده مواد تشکیل‌دهنده آن مطابقت دارد. نکته مهم این است که هیچ عارضه جانبی جدی مرتبط با دارو گزارش نشد.

دکتر پاتریک جان استرولو (Patrick John Strollo)، پزشک متخصص پزشکی خواب در مرکز پزشکی دانشگاه پیتسبورگ و نویسنده اصلی مطالعه SynAIRgy، خاطرنشان کرد که در سایر بیماری‌های مزمن مانند آسم یا دیابت، غیرقابل تصور است که اکثریت بیماران بدون درمان باقی بمانند.[3]

استرولو تأکید کرد که یک قرص خوراکی که محرک‌های عصبی-عضلانی فروپاشی مجرای تنفسی را هدف قرار می‌دهد، می‌تواند سرانجام شکاف درمانی عظیم را پر کند و راه نجاتی را برای کسانی که به سادگی نمی‌توانند دستگاه‌های مکانیکی را تحمل کنند، ارائه دهد.[2]

FDA با درک نیاز فوری پزشکی برآورده نشده، قبلاً وضعیت بررسی سریع (Fast Track) را به AD109 اعطا کرده بود. این وضعیت برای داروهایی محفوظ است که بیماری‌های جدی را درمان می‌کنند و خلاءهای درمانی مهمی را پر می‌کنند و امکان فرآیندهای بررسی سریع‌تر را فراهم می‌آورد.

چشم‌انداز درمان آپنه خواب در حال حاضر دستخوش یک تحول سریع است. در کنار ظهور داروهای کاهش وزن GLP-1 مانند تیرزپاتید (tirzepatide) – که اخیراً با هدف قرار دادن چاقی، نویدبخش کاهش شدت آپنه خواب بوده‌اند – AD109 یک مداخله دارویی مستقیم و غیروابسته به وزن را ارائه می‌دهد.[1]

با نزدیک شدن به تاریخ PDUFA در فوریه ۲۰۲۷، جامعه پزشکی خواب از نزدیک نظاره‌گر است. اگر این دارو توسط تنظیم‌کننده‌ها تأیید شود، AD109 نه تنها یک محصول جدید را معرفی خواهد کرد، بلکه یک دسته کاملاً جدید از درمان را ایجاد می‌کند و خواب آرام‌بخش را برای میلیون‌ها نفری که مدت‌ها در تاریکی مانده‌اند، به ارمغان می‌آورد.