تأیید اولین کیت خانگی نمونه‌گیری HPV توسط FDA؛ گامی بزرگ برای پایان دادن به کمبود غربالگری سرطان دهانه رحم

اسپکولوم (ابزار معاینه واژن) مدت‌هاست که ابزار اصلی و اغلب ناخوشایند غربالگری سرطان دهانه رحم بوده است. برای دهه‌ها، تست استاندارد پاپ اسمیر مستلزم مراجعه به کلینیک، ناراحتی فیزیکی و موانع لجستیکی بود که میلیون‌ها نفر را از مراقبت‌های پیشگیرانه دور نگه می‌داشت.[1]

اکنون، یک تغییر نظارتی مهم در شرف برچیدن این موانع است. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) اولین کیت‌های نمونه‌گیری خانگی ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) را تأیید کرده است، که به افراد اجازه می‌دهد غربالگری عامل اصلی سرطان دهانه رحم را در حریم خصوصی خانه خود انجام دهند.[3][5]

این تأییدیه‌ها، که شامل دستگاه‌هایی مانند Teal Wand و Onclarity HPV Self-Collection Kit می‌شوند، نشان‌دهنده بازطراحی اساسی در فرآیند غربالگری زنان است. به جای اینکه پزشک مستقیماً سلول‌ها را از دهانه رحم بتراشد، اکنون بیماران می‌توانند از یک سواب ساده یا دستگاهی شبیه تامپون برای جمع‌آوری سلول‌های واژن استفاده کنند.[1][3][5][6]

اهمیت این تغییر بسیار بالاست. سرطان دهانه رحم در صورت تشخیص زودهنگام تغییرات پیش‌سرطانی، به شدت قابل پیشگیری است، با این حال پیشرفت در کاهش مرگ و میر ناشی از آن در سال‌های اخیر متوقف شده است.[1]

داده‌های بهداشت عمومی یک واقعیت تلخ را آشکار می‌کند: تقریباً ۶۰ درصد از تشخیص‌های جدید سرطان دهانه رحم در افرادی رخ می‌دهد که یا اصلاً غربالگری نشده‌اند یا به طور قابل توجهی از برنامه غربالگری خود عقب مانده‌اند.[3][4]

دلایل این اپیدمی کمبود غربالگری پیچیده است. برای بسیاری، معاینه سنتی با اسپکولوم منبع درد فیزیکی یا ناراحتی شدید روانی است، به ویژه برای بازماندگان آزار جنسی یا بیماران ترنسجندر.[1][5]

علاوه بر ناراحتی‌های فیزیکی و عاطفی، موانع لجستیکی نقش بزرگی دارند. گرفتن مرخصی از کار، تأمین مراقبت از کودک، و ترتیب دادن حمل و نقل برای یک ویزیت پیشگیرانه در مطب، اغلب غربالگری سرطان دهانه رحم را به انتهای لیست اولویت‌های بیمار منتقل می‌کند.[5]

کیت‌های خانگی که به تازگی تأیید شده‌اند، این موانع را به طور کامل دور می‌زنند. مکانیسم عملکرد آن‌ها متکی بر رفتار بیولوژیکی HPV است، ویروسی که مسئول بیش از ۹۵ درصد سرطان‌های دهانه رحم است.[2][6]

به جای نیاز به تراشیدن مستقیم ناحیه تغییر شکل دهانه رحم—محل دقیقی که سلول‌های پیش‌سرطانی در آن رشد می‌کنند—آزمایش‌های جدید از این واقعیت استفاده می‌کنند که HPV، DNA ویروسی خود را در کانال واژن می‌ریزد.[5]

بیماران از طریق مشاوره از راه دور (تله‌هلث) یا حضوری نسخه دریافت می‌کنند، کیت را از طریق پست دریافت کرده و نمونه‌گیری را انجام می‌دهند. به عنوان مثال، دستگاه Teal Wand تا زمانی که کمی مقاومت احساس شود، به عمق واژن وارد می‌شود، چرخانده می‌شود تا سلول‌ها روی اسفنج جمع‌آوری شوند، و سپس به آزمایشگاه پست می‌شود.[5][6]

در داخل آزمایشگاه، نمونه‌های خود-جمع‌آوری‌شده تحت آزمایش اولیه HPV با استفاده از سنجش‌های مولکولی بسیار حساس، مانند BD Onclarity HPV Assay، قرار می‌گیرند. این آزمایش‌ها به طور خاص به دنبال ژنوتایپ‌های سرطان‌زای پرخطر، از جمله HPV 16 و HPV 18، هستند که عامل اکثریت قریب به اتفاق بدخیمی‌ها می‌باشند.[3][6]

یک سؤال حیاتی در طول فرآیند بررسی FDA این بود که آیا نمونه‌گیری بیمار از کانال واژن خود می‌تواند نتایجی به همان اندازه دقیق به دست دهد که یک پزشک آموزش‌دیده با استفاده از اسپکولوم به دست می‌آورد.

داده‌های بالینی پاسخی قاطعانه مثبت دادند. آزمایش‌های بزرگی، از جمله کارآزمایی SHIP از طرح «آخرین مایل سرطان دهانه رحم» و مطالعه SELF-CERV، نشان دادند که نمونه‌های واژینال خود-جمع‌آوری‌شده به همان اندازه نمونه‌های دهانه رحم جمع‌آوری‌شده توسط پزشک، در تشخیص HPV پرخطر دقیق هستند.[3][5]

اگر یک آزمایش خود-جمع‌آوری‌شده نتیجه منفی داشته باشد، بیمار می‌تواند با خیال راحت سه تا پنج سال تا غربالگری بعدی خود صبر کند، که این امر بسته به سن و سابقه پزشکی خاص او، با دستورالعمل‌های استاندارد بالینی مطابقت دارد.[2][6]

با این حال، نتیجه مثبت برای HPV پرخطر به این معنی نیست که بیمار سرطان دارد. این نتیجه صرفاً به عنوان یک مکانیسم غربالگری اولیه بسیار مؤثر عمل می‌کند و نشان می‌دهد که بیمار برای بررسی بصری دهانه رحم از نظر سلول‌های غیرطبیعی، نیاز به پیگیری حضوری، مانند کولپوسکوپی یا تست پاپ اسمیر سنتی دارد.[1][6]

در حالی که گزینه خانگی یک جهش بزرگ برای افزایش دسترسی است، متخصصان زنان و زایمان تأکید می‌کنند که این یک ابزار هدفمند است و جایگزینی جهانی برای تمام مراقبت‌های بهداشت باروری نیست.[1]

آزمایش‌های خود-نمونه‌گیری منحصراً برای HPV غربالگری می‌کنند. آن‌ها نمی‌توانند سایر بیماری‌های زنان، مانند توده‌های لگنی، فیبروم‌ها یا سایر عفونت‌های مقاربتی را که اغلب در طول معاینه جامع لگنی شناسایی می‌شوند، تشخیص دهند.[1][6]

علاوه بر این، کیت‌های خانگی برای همه توصیه نمی‌شوند. افرادی که باردار هستند، سابقه پیش‌سرطان دهانه رحم دارند، مبتلا به HIV هستند یا به هر نحو دیگری دچار نقص ایمنی هستند، همچنان به نظارت سنتی در کلینیک نیاز دارند.[5]

با وجود این ملاحظات، ادغام خود-نمونه‌گیری در مراقبت‌های روتین به عنوان یک عامل تحول‌آفرین برای عدالت در سلامت مورد ستایش قرار گرفته است. با اجازه دادن به پزشکان برای تمرکز زمان خود در مطب بر روی بیمارانی که واقعاً نیاز به پیگیری یا درمان دارند، کل زیرساخت‌های زنان و زایمان کارآمدتر می‌شود.[3][4]

همراه با عرضه مداوم واکسن HPV، ظهور این غربالگری بسیار دقیق و بدون اسپکولوم، ابزار نهایی مورد نیاز برای ریشه‌کن کردن بالقوه سرطان دهانه رحم به عنوان یک تهدید عمده بهداشت عمومی در دهه‌های آینده را فراهم می‌کند.[1][3]