جدول رده‌بندی جهانی کشتی: بازگشت اولوی و صعود خلماخانوف، رده‌بندی فرنگی را پیش از فینال بوداپست دگرگون می‌کند

مسابقات رنکینگ سری ۲۰۲۶ اتحادیه جهانی کشتی (UWW) این هفته در بوداپست مجارستان به سمت پایان هیجان‌انگیز خود پیش می‌رود. تورنمنت یادبود پولیاک ایمره، وارگا یانوش و کوزما ایستوان که از ۱۵ تا ۱۹ جولای برگزار می‌شود، به عنوان آخرین و حیاتی‌ترین میدان اثبات برای جدول رده‌بندی جهانی کشتی فرنگی عمل می‌کند. برای نخبگان کشتی‌گیر جهان، این رویداد صرفاً کسب یک مدال دیگر نیست؛ بلکه آخرین فرصت برای جمع‌آوری امتیازات حیاتی رنکینگ سری پیش از مسابقات قهرمانی جهان در آستانه قزاقستان در پاییز امسال است. سید بالا در آستانه تضمین می‌کند که مدعیان اصلی از برخورد در دورهای ابتدایی با دیگر فینالیست‌های احتمالی اجتناب کنند، که این امر اهمیت مسابقات بوداپست را برای ورزشکاران و استراتژیست‌های تیم‌های ملی به شدت بالا می‌برد.[1]

جذاب‌ترین داستان این هفته حول محور وزن ۹۷ کیلوگرم می‌چرخد، که در انتظار بازگشت مورد انتظار قهرمان المپیک روسیه، موسی اولوی، است. اولوی که مدال طلای المپیک توکیو و دو عنوان قهرمانی جهان را کسب کرده، در اوج خود از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ عملاً شکست‌ناپذیر بود. پس از شکست دادن اسطوره ارمنستانی، آرتور الکسانیان، در چندین فینال جهانی، اولوی از رقابت‌های بزرگ بین‌المللی کناره‌گیری کرد. بازگشت او به چرخه UWW پس از پنج سال دوری، دوز عظیمی از قدرت ستاره‌ای و غیرقابل پیش‌بینی بودن را به رده‌بندی ۹۷ کیلوگرم تزریق می‌کند و نسل فعلی مدال‌آوران را مجبور می‌سازد تا برای یک چالش فیزیکی منحصر به فرد آماده شوند.[1][3]

با این حال، مسیر بازگشت اولوی به اوج سکو به هیچ وجه تضمین شده نیست. او اخیراً شانس خود را در جام یادبود بنور پاشایان در ارمنستان آزمود، جایی که با نتیجه نزدیک ۳-۲ مغلوب هایک خلوایان، قهرمان زیر ۲۳ سال جهان، شد. ناظران و تحلیلگران فنی خاطرنشان می‌کنند که اولوی هنوز در حال تطبیق با تغییرات ظریف قوانین کشتی فرنگی است که در طول غیبت او اعمال شده‌اند، به ویژه در مورد وضعیت خاک (پارتر) و اخطارهای کم‌کاری. عملکرد او در بوداپست به عنوان یک معیار حیاتی برای سنجش آمادگی او در قهرمانی جهان عمل خواهد کرد و بلافاصله رده‌های بالای وزن ۹۷ کیلوگرم را بازآرایی می‌کند.[1][2]

جدول وزن ۹۷ کیلوگرم در بوداپست کاملاً بی‌رحمانه است و هیچ مسابقه آسانی برای رفع دوری از مسابقه برای اولوی فراهم نمی‌کند. او باید از یک میدان سخت عبور کند که شامل عارف نیفتولایف، دارنده مدال برنز جهان از آذربایجان، الکس ژوکه، مدال‌آور اروپا از مجارستان، و اوزور دژوزوپبکوف، دارنده مدال برنز المپیک از قرقیزستان است. علاوه بر این، دو ستاره نوظهور آلمانی، داریوش کیفر و لوکاس لازوگیانیس، نیز در این وزن حضور دارند و مشتاقند تا خود را در برابر قهرمان بازگشته المپیک بیازمایند. امتیازاتی که بین این غول‌ها توزیع می‌شود، سیدهای برتر قهرمانی جهان را نهایی خواهد کرد و صحنه را برای یک تورنمنت پرفروش در آستانه آماده می‌کند.[1][4]

در حالی که وزن ۹۷ کیلوگرم به گذشته چشم دوخته است، وزن ۶۷ کیلوگرم شاهد تغییر نسل به رهبری آیتجان خلماخانوف از ازبکستان است. خلماخانوف پس از کسب عنوان قهرمانی جهان در وزن ۶۳ کیلوگرم در سال گذشته، تصمیم استراتژیکی گرفت تا وزن خود را به وزن المپیکی ۶۷ کیلوگرم افزایش دهد. او بلافاصله تسلط خود را در وزن جدید تثبیت کرده و عناوین اوپن زاگرب در فوریه و قهرمانی زیر ۲۳ سال آسیا را کسب نموده است. انتقال بی‌دردسر خلماخانوف امواج شوکی را در رده‌بندی ۶۷ کیلوگرم ایجاد کرده و ثابت می‌کند که سرعت و دقت فنی او کاملاً در برابر حریفان بزرگ‌تر نیز کارآمد است.[1]

حرکت رو به جلوی خلماخانوف سخت‌ترین آزمون خود را در سالن ورزشی BOK بوداپست خواهد دید. میدان ۶۷ کیلوگرم در بوداپست مملو از کهنه‌کاران باتجربه و استعدادهای جوان انفجاری است، از جمله اسلاویک گالستیان، مدال‌آور اروپا از ارمنستان، و محمد عبدالرحیم، قهرمان زیر ۲۳ سال جهان از مصر. دیگو چخیکوادزه، ستاره نوظهور گرجستانی که در طول فصل به طور پیوسته در رده‌بندی جهانی صعود کرده، نیز آماده است تا برای جایگاه برتر رقابت کند. اگر خلماخانوف بتواند از این میدان عبور کند، جایگاه خود را به عنوان سید شماره یک بلامنازع پیش از قهرمانی جهان تثبیت خواهد کرد و یکی از چشمگیرترین انتقال‌های وزنی در سال‌های اخیر را به پایان می‌رساند.[1][2]

نوسانات در جدول رده‌بندی به وزن ۶۰ کیلوگرم نیز کشیده شده است، جایی که ژولامان شارشنبکوف از قرقیزستان یک چرخش استراتژیک انجام می‌دهد. این مدال‌آور المپیک پس از یک دوره کوتاه و موفق در وزن ۶۳ کیلوگرم در اوپن اولان‌باتور در ماه ژوئن، که با وجود یک باخت در مرحله گروهی، طلا گرفت، به وزن ۶۰ کیلوگرم بازمی‌گردد. بازگشت شارشنبکوف به وزن طبیعی خود، او را در مسیر برخورد مستقیم با علیشر گانیف از ازبکستان، دارنده مدال نقره جهان، قرار می‌دهد. رویارویی احتمالی آن‌ها در بوداپست به طور گسترده‌ای به عنوان پیش‌نمایشی از فینال قهرمانی جهان تلقی می‌شود و توازن قدرت را در رده‌بندی سبک‌وزن‌ها به طور قاطع تغییر خواهد داد.[1][3]

فراتر از افتخارات فردی، رده‌بندی تیمی نیز به شدت مورد رقابت است، زیرا فدراسیون‌ها برای کسب بهترین سیدها در هر ده وزن تلاش می‌کنند. ازبکستان یک تیم کامل و سطح بالا را به بوداپست آورده است، با هدف کنار زدن قدرت‌های سنتی کشتی فرنگی مانند ایران، آذربایجان و گرجستان، که در اوپن زاگرب در اوایل سال جاری بر امتیازات تیمی مسلط بودند. با حضور کامل تیم‌هایی از روسیه، ترکیه و قزاقستان نیز، رقابت تیمی در بوداپست پیش‌نمایشی بسیار دقیق از قدرت ملی خواهد بود که می‌توانیم در آستانه انتظار داشته باشیم. هر مسابقه، از دورهای مقدماتی تا فینال‌های مدال، پیامدهای عمیقی برای سلسله مراتب جهانی این ورزش دارد.[1][4]