الکساندر زورف با غلبه بر بن شلتون قهرمان مسابقات آزاد آمریکا ۲۰۲۶ شد

از نگاه هواداران حاضر در استادیوم آرتور اش و اردوی بن شلتون، یکشنبه شب قرار بود نقطه پایان یک طلسم تاریخی باشد؛ شبی که انرژی مهارنشدنی یک جوان ۲۳ ساله آمریکایی سرانجام به ۲۳ سال ناکامی مردان ایالات متحده در کسب جام‌های گرند اسلم پایان می‌داد. اما در سوی دیگر تور، الکساندر زورف و تیم مربیانش داستان کاملا متفاوتی را می‌دیدند: مردی که پس از فتح رولان گاروس در ماه ژوئن، حالا با سرویس‌های مرگبار و بک‌هندهای بی‌نقص خود آمده بود تا نشان دهد دوران بلوغ و تسلط کاملش بر دنیای تنیس فرا رسیده است.[1][3]

این تقابل سبک‌ها و اراده‌ها در نهایت با نتیجه ۶-۳، ۷-۶ (۲)، ۵-۷ و ۶-۲ به سود تنیس‌باز آلمانی به پایان رسید. زورف ۲۹ ساله که در سال ۲۰۲۰ در همین استادیوم و در فینالی تلخ، برتری دو سته خود را مقابل دومینیک تیم از دست داده بود، این بار اجازه نداد تاریخ تکرار شود. او از همان گیم اول کنترل بازی را در دست گرفت و با شکستن سرویس شلتون، پیام واضحی به حریف جوانش ارسال کرد.[1][2][5]

ست دوم با نبردی پایاپای پیش رفت، اما زورف در تای‌بریک با نتیجه قاطع ۷-۲ پیروز شد تا در آستانه قهرمانی قرار بگیرد. با این حال، شلتون که از حمایت بی‌وقفه تماشاگران نیویورکی بهره می‌برد، تسلیم نشد. او در اواخر ست سوم موفق شد سرویس زورف را بشکند و با پیروزی ۷-۵ در این ست، امیدها را به اردوی آمریکا بازگرداند. غریو شادی در آرتور اش به اوج خود رسید و به نظر می‌رسید کفه ترازو در حال چرخش است.[1][4]

اما پاسخ زورف به این بازگشت، سرد، بی‌رحمانه و قهرمانانه بود. در ست چهارم، یک رالی نفس‌گیر ۲۵ ضربه‌ای به سود تنیس‌باز آلمانی پایان یافت تا او خیلی زود سرویس شلتون را بشکند. از آن لحظه به بعد، زورف دیگر به عقب نگاه نکرد. او با اتکا به تجربه و آمادگی جسمانی فوق‌العاده‌اش، برتری خود را حفظ کرد و در نهایت با نتیجه ۶-۲ در ست چهارم، کار را تمام کرد.[2][5][6]

پایان بازی با لحظه‌ای عجیب همراه بود؛ زورف در ابتدا متوجه نشد که ضربه برگشتی شلتون به بیرون رفته است و به سمت بیس‌لاین حرکت کرد، تا اینکه اعلام داور تایید کرد که او سرانجام فاتح مسابقات آزاد آمریکا شده است. این پیروزی، زورف را به اولین مرد آلمانی تبدیل کرد که پس از بوریس بکر در سال ۱۹۸۹، جام قهرمانی یو اس اوپن را بالای سر می‌برد.[1][5]

برای شلتون، با وجود این شکست، رسیدن به اولین فینال گرند اسلم دوران حرفه‌ای‌اش یک دستاورد بزرگ محسوب می‌شود. او نشان داد که توانایی رقابت در بالاترین سطح را دارد. شلتون پس از این شکست در پیامی به هوادارانش گفت که این تجربه برای او «انگیزه‌بخش» بوده و تاکید کرد: «من بیشتر از همیشه انگیزه دارم.» شب، اما شبِ الکساندر زورف بود؛ مردی که حالا با دو قهرمانی گرند اسلم در یک سال، نام خود را به عنوان یکی از قدرت‌های بلامنازع تور ATP تثبیت کرده است.[3][4][5][6]

این قهرمانی نه تنها به معنای پایان یک فصل درخشان در مسابقات گرند اسلم برای زورف است، بلکه نشان‌دهنده تکامل ذهنی بازیکنی است که سال‌ها زیر سایه انتظارات سنگین قرار داشت. او حالا با اعتماد به نفسی مثال‌زدنی به استقبال مسابقات پایان فصل می‌رود، در حالی که تنیس مردان آمریکا باید همچنان برای ظهور یک قهرمان گرند اسلم منتظر بماند.[3][6]

ناکامی مردان آمریکا در کسب گرند اسلم که از زمان قهرمانی اندی رادیک در یو اس اوپن ۲۰۰۳ آغاز شده، اکنون وارد بیست و چهارمین سال خود می‌شود. با این حال، حضور بازیکنانی نظیر شلتون، تیلور فریتز و فرانسیس تیافو در مراحل پایانی مسابقات بزرگ، نشان می‌دهد که این طلسم ممکن است به زودی شکسته شود. برای زورف اما، این قهرمانی پایان تمام تردیدهایی بود که پس از مصدومیت شدید مچ پایش در سال ۲۰۲۲ به وجود آمده بود؛ بازگشتی باشکوه به قله تنیس جهان که با دو جام معتبر در سال ۲۰۲۶ مهر و موم شد.[3][4]