پژوهشهای جدید ۲۰۲۶: چرا سرمای هوا قدرت عضلات دوندگان را کاهش میدهد؟
مطالعات جدید فیزیولوژی ورزشی نشان میدهد که به ازای هر یک درجه افت دمای عضله در هوای سرد، دوندگان تا ۶ درصد از توان خروجی خود را از دست میدهند. با این حال، استفاده از استراتژیهای گرمکردن در فضای بسته و تنظیم شدت تمرین میتواند این افت عملکرد را جبران کند.
به قلم اِلا تهرانی
این خبر را به اشتراک بگذارید
با فرا رسیدن روزهای سرد اواخر نوامبر ۲۰۲۶، بسیاری از دوندگان متوجه افت ناگهانی عملکرد خود و احساس سنگینی در پاها میشوند. این احساس کندی تنها یک تصور ذهنی یا ناشی از کاهش انگیزه نیست؛ دادههای جدید فیزیولوژی ورزشی نشان میدهند که سرمای هوا به طور مستقیم و قابل اندازهگیری بر توان خروجی عضلات تاثیر میگذارد. درک این مکانیسمها برای حفظ ایمنی و کیفیت تمرینات زمستانی ضروری است.
بررسیهای منتشر شده در هفته سوم نوامبر نشان میدهد که واکنش دفاعی بدن به سرما، مکانیک دویدن و سیستم انرژی را تغییر میدهد. وقتی دمای هوا به زیر ۵ درجه سانتیگراد میرسد، سیستم عصبی خودمختار برای حفظ گرمای اندامهای حیاتی، انقباض عروق محیطی را آغاز میکند. این فرآیند، جریان خون را از سطح پوست و اندامهای حرکتی به سمت هسته مرکزی بدن هدایت میکند.[4]
بر اساس گزارش ۱۹ نوامبر ۲۰۲۶ از کلینیک فیزیوتراپی «کپاستون»، این کاهش جریان خون محیطی هزینه سنگینی برای عضلات پا به همراه دارد. این مرکز در تحلیل خود اعلام کرد: «به ازای هر یک درجه سانتیگراد افت دمای عضله، دونده بین ۴ تا ۶ درصد از توانایی تولید نیرو و قدرت انفجاری خود را از دست میدهد.»[1]
این افت قدرت به دلیل کند شدن فرآیندهای انقباضی در سطح سلولی رخ میدهد. عضلات سرد، سفتتر و کندتر هستند و خاصیت ارتجاعی تاندونها و رباطها نیز به میزان قابل توجهی کاهش مییابد. در نتیجه، برای حفظ همان سرعت و گامبرداری قبلی، دونده باید انرژی بسیار بیشتری مصرف کند که به خستگی زودهنگام و احساس سنگینی منجر میشود.[1][2]
تغییرات قلبی و عروقی و خطای ساعتهای هوشمند
یکی از بزرگترین چالشهای دویدن در زمستان، غیرقابل اعتماد شدن دادههای ساعتهای هوشمند و نمایشگرهای ضربان قلب است. پلتفرم ورزشی «سنچری» در تحلیل ۱۵ نوامبر خود توضیح میدهد که سرما چگونه معادلات قلبی و عروقی را در دو جهت مخالف به هم میریزد. انقباض عروق محیطی باعث افزایش حجم خون در مرکز بدن میشود.[4]
این افزایش حجم خون مرکزی به این معناست که قلب در هر ضربان، خون بیشتری را پمپاژ میکند که به آن افزایش حجم ضربهای میگویند. در نتیجه، ممکن است ضربان قلب شما در یک سرعت مشخص، تا ۵ ضربه در دقیقه کمتر از روزهای گرم پاییزی باشد. اما این کاهش ضربان به هیچ وجه به معنای تمرین آسانتر نیست.[4]
از سوی دیگر، لرزشهای ریز عضلانی برای تولید گرما و افزایش فعالیت سیستم عصبی سمپاتیک، بار متابولیک مضاعفی را به بدن تحمیل میکنند. این تضاد فیزیولوژیک باعث میشود که ضربان قلب دیگر شاخص دقیقی برای اندازهگیری شدت تمرین نباشد و دوندگان را در تنظیم فشار تمرینات خود دچار سردرگمی و خطای محاسباتی کند.[4]
مت فیتزجرالد، مربی و نویسنده ورزشی، در مقالهای در مجله «اوتساید» در تاریخ ۱۰ نوامبر توصیه میکند که دوندگان در ماههای سرد سال، وابستگی به ضربان قلب را کاهش دهند. او پیشنهاد میکند که استفاده از «شاخص درک فشار» (RPE) بسیار دقیقتر است، زیرا این شاخص ذهنی به طور طبیعی تمام استرسهای محیطی را در نظر میگیرد.[6]
استراتژیهای نوین گرمکردن برای حفظ توان عضلانی
برای مقابله با افت ۴ تا ۶ درصدی توان عضلانی، متخصصان رویکرد سنتی گرمکردن را به طور کامل تغییر دادهاند. وبسایت «والریون نوتریشن» در ۱۶ نوامبر با استناد به مطالعات جدید گزارش داد که گرمکردن طولانیتر در فضای بسته، کلید حفظ عملکرد است. افزایش دمای عضله پیش از خروج از خانه میتواند عملکرد عصبیعضلانی را بهبود بخشد.[3]
یک پروتکل استاندارد و علمی شامل ۱۰ تا ۱۵ دقیقه حرکات پویا مانند تاب دادن پاها، چرخش لگن، اسکوپ با وزن بدن و درجا زدن در محیط گرم خانه است. این کار باعث میشود دونده در کیلومتر اول دویدن که معمولاً سختترین بخش تمرینات زمستانی است، اقتصاد دویدن بسیار بهتری داشته باشد و از شوک اولیه سرما جلوگیری کند.[3]
مرکز ارتوپدی و مفاصل نیویورک در گزارش ۱۹ نوامبر خود تاکید کرد که هوای سرد به خودی خود باعث آسیبهای ارتوپدی نمیشود. با این حال، شروع یک تمرین پرفشار یا دویدن سرعتی با عضلاتی که هنوز به دمای مطلوب نرسیدهاند، خطر کشیدگی عضلات همسترینگ و التهاب تاندون آشیل را به شدت افزایش میدهد.[2]
این مرکز پزشکی توضیح میدهد که هیچ دمای مشخصی وجود ندارد که در آن عضلات به طور ناگهانی در وضعیت خطرناک قرار بگیرند. خطر واقعی زمانی ایجاد میشود که دوندگان از یک محیط گرم خارج شده و بلافاصله با سرعت معمول خود شروع به دویدن میکنند، در حالی که جریان خون هنوز در عضلات پا توزیع نشده است.[2]
سازگاری فیزیولوژیک بدن و اهمیت پوشش چندلایه
خبر امیدوارکننده برای ورزشکاران این است که بدن انسان توانایی فوقالعادهای برای سازگاری با شرایط سخت محیطی دارد. بر اساس گزارش ۱۳ نوامبر نشریه «رانرز دایجست»، دوندگانی که به طور مستمر در سرما تمرین میکنند، پس از یک دوره ۶ تا ۸ هفتهای دچار تغییرات فیزیولوژیک مفیدی میشوند که تحمل سرما را بسیار آسانتر میکند.[5]
این سازگاری زمستانی شامل بهبود گردش خون محیطی و تولید گرمای متابولیک کارآمدتر است. دادهها نشان میدهند دوندگان سازگار شده میتوانند دماهایی تا ۱۰ الی ۱۵ درجه فارنهایت سردتر از دوندگان مبتدی را بدون تجربه استرس فیزیولوژیک مشابه تحمل کنند. به همین دلیل، تداوم تمرینات از پاییز تا اواسط زمستان بسیار مهم است.[5]
با وجود این سازگاری طبیعی، مدیریت پوشش همچنان یک عامل حیاتی برای حفظ دمای عضلات است. پوشیدن لباسهای چندلایه که رطوبت را از پوست دور میکنند، از افت دمای هسته بدن جلوگیری میکند. عرق کردن بیش از حد زیر لباسهای ضخیم و سپس قرار گرفتن در معرض باد سرد، خطرناکترین سناریو برای افت ناگهانی دما است.[5]
نکته مهم دیگری که اغلب در هوای سرد نادیده گرفته میشود، بحث هیدراتاسیون و تامین آب بدن است. هوای سرد و خشک زمستان باعث افزایش دفع آب از طریق تنفس میشود، در حالی که حس تشنگی به شدت کاهش مییابد. متخصصان هشدار میدهند که دوندگان نباید تنها به حس تشنگی خود تکیه کنند.[2]
در نهایت، تمرین در ماههای سرد سال نیازمند تغییر در انتظارات و رویکرد ذهنی است. پذیرش این واقعیت علمی که سرعت دویدن به دلیل افت توان عضلانی ممکن است کمی کندتر شود، به دوندگان کمک میکند تا از فشار بیش از حد خودداری کنند. تمرکز بر ثبات تمرینی تضمین میکند که ورزشکاران بدون آسیبدیدگی به فصل بهار برسند.[6]
نکات کلیدی
- افت دمای عضلات در هوای سرد میتواند توان تولید نیرو و قدرت انفجاری دوندگان را بین ۴ تا ۶ درصد کاهش دهد.
- انقباض عروق در سرما باعث تغییر در حجم خون مرکزی میشود که دادههای ضربان قلب را غیرقابل اعتماد میکند.
- انجام ۱۰ تا ۱۵ دقیقه حرکات کششی پویا در فضای بسته پیش از دویدن، اقتصاد دویدن را به شدت بهبود میبخشد.
- بدن انسان پس از ۶ تا ۸ هفته تمرین مستمر در سرما، سازگاریهای فیزیولوژیک مفیدی برای تحمل بهتر دما پیدا میکند.
آنچه نمیدانیم
- هنوز مشخص نیست که آیا پوشیدن لباسهای فشردهساز (کامپرشن) میتواند به طور کامل افت دمای عضلات عمقی را جبران کند یا خیر.
- تاثیر دقیق دماهای زیر صفر بر ظرفیت جذب اکسیژن در دوندگان آماتور در مقایسه با دوندگان نخبه همچنان نیازمند تحقیقات بیشتر است.
- فیزیوتراپیستها
- تمرکز بر حفظ دمای بافتها برای جلوگیری از کاهش خاصیت ارتجاعی و پیشگیری از آسیب.
- مربیان ورزشی
- تاکید بر تنظیم انتظارات و استفاده از شاخص درک فشار (RPE) به جای دادههای دیجیتال.
- فیزیولوژیستهای ورزشی
- بررسی تغییرات سیستمیک در گردش خون و هزینههای متابولیک پنهان در هوای سرد.
دیدگاههایی که این گزارش پوشش نداده
- تولیدکنندگان پوشاک ورزشی زمستانی
- دوندگان حرفهای مناطق قطبی
منابع
[1]Capstone Physical TherapyفیزیوتراپیستهاWhy is running in cold weather harder on your body?
مطالعه در Capstone Physical Therapy →
[2]NY Bone and JointفیزیوتراپیستهاWinter Running: How Cold Weather Changes Your Injury Risk
مطالعه در NY Bone and Joint →
[3]Valerion Nutritionفیزیولوژیستهای ورزشیWarm up longer when it is cold
مطالعه در Valerion Nutrition →
[4]Join Centuryفیزیولوژیستهای ورزشیCold Weather Running: What the Cold Actually Does to Your Heart Rate
مطالعه در Join Century →
[5]Runner's Digestمربیان ورزشیDoes cold weather running burn more calories?
مطالعه در Runner's Digest →
[6]Outsideمربیان ورزشیCold weather and treadmills skew your running data
مطالعه در Outside →
بیشتر در تناسب اندام
مشاهده همه →مدیریت درد
رد صلاحیت دونده ماراتن نیویورک به دلیل مصرف ماریجوانا؛ تقابل قوانین مسابقات و مدیریت درد
4 منبع
محرومیت دونده ماراتن نیویورک به دلیل استفاده از شماره جعلی پس از وایرال شدن ویدیو با آریانا گرانده
3 منبع
جنجال توصیه جاش کر درباره آبرسانی در دویدن؛ آیا مسافتهای زیر ۲۰ کیلومتر واقعاً نیازی به نوشیدن آب ندارند؟
3 منبع
رد صلاحیت ۸۵۳ دونده در مسابقه ۲۰ کیلومتری بهوبیا؛ چرا عبور زودهنگام از خط استارت نتیجه را باطل میکند؟
5 منبع
نظرات
هر زاویه. هر روز.
اخبار تناسب اندام با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاهها، هر روز و رایگان.





