رفتن به محتوای اصلی
اعتراضات دانشجوییدانشگاه‌های اروپا· 6 دقیقه مطالعه· در آموزش

موج جدید اعتراضات دانشجویی در اروپا؛ درخواست جوانان برای افزایش بودجه آموزش

ده‌ها هزار دانشجو و دانش‌آموز در بیش از ۲۵ کشور اروپایی با برگزاری «اعتصاب بین‌المللی جوانان»، خواستار تخصیص بودجه بیشتر به نظام آموزشی و توقف سیاست‌های ریاضتی شدند.

به قلم نادر حیدری

این خبر را به اشتراک بگذارید

گوش‌ دهید

روز جمعه، ۲۹ آبان ۱۴۰۵، موج تازه‌ای از اعتراضات هماهنگ و گسترده دانشجویی و دانش‌آموزی سراسر قاره اروپا را فرا گرفت. این تجمعات که به عنوان یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای اعتراضی جوانان در سال‌های اخیر شناخته می‌شود، در بیش از ۲۵ کشور اروپایی برگزار شد.[1][3]

صدها هزار دانشجو و دانش‌آموز، دوشادوش گروهی از استادان دانشگاه و معلمان، به خیابان‌ها آمدند تا صدای اعتراض خود را به گوش سیاست‌گذاران برسانند. هسته اصلی مطالبات این معترضان، مخالفت با کاهش بودجه‌های خدمات عمومی و نظام آموزشی بود.[3]

شعار محوری این موج اعتراضی در بسیاری از کشورهای اروپایی، «برای آینده خودمان تلاش می‌کنیم، نه برای جنگ‌های دولت‌هایمان» بود. جوانان با در دست داشتن پلاکاردهایی، خشم خود را نسبت به تشدید سیاست‌های ریاضت اقتصادی و افزایش همزمان هزینه‌های نظامی ابراز کردند.[2][3]

گستردگی تجمعات در بریتانیا

در بریتانیا، گستردگی این تحرکات بسیار چشمگیر بود و اعتراضات در بیش از چهارصد نقطه از شهرها و مراکز آموزشی مختلف سازمان‌دهی شد. دانشجویان بریتانیایی خواستار پایان دادن به حمایت‌های مالی و تسلیحاتی دولت از جنگ‌افروزی در سطح جهان شدند.[3]

معترضان در بریتانیا تاکید کردند که تخصیص بودجه‌های کلان به بخش نظامی، مستقیماً به قیمت کاهش اعتبارات خدمات اجتماعی و رفاهی تمام شده است. آنها از مقامات دولتی خواستند تا سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های آموزشی را در اولویت برنامه‌های اقتصادی خود قرار دهند.[3]

تجمع اعتراضی دانشجویان بریتانیایی در میدان پارلمان لندن.

درگیری با پلیس در پایتخت ایتالیا

در ایتالیا، هزاران معترض از جمله دانش‌آموزان دبیرستانی در خیابان‌های رم، پایتخت این کشور، دست به راهپیمایی زدند. شرکت‌کنندگان در این تجمع، پلاکاردهایی با مضامین دفاع از آزادی و مخالفت صریح با جنگ و گرانی هزینه‌های زندگی در دست داشتند.[1]

دامنه اعتراضات در رم به درگیری‌های پراکنده میان جوانان و نیروهای امنیتی نیز کشیده شد. گروهی از تظاهرکنندگان در مقابل ساختمان وزارت آموزش ایتالیا تجمع کرده و در جریان تنش‌ها، اقدام به پرتاب بطری و بمب‌های دودزا به سمت نیروهای پلیس کردند.[1]

مداخله امنیتی در دانشگاه وین

در اتریش، کانون اصلی اعتراضات در مقابل ساختمان تاریخی دانشگاه وین شکل گرفت. چند صد نفر از دانشجویان و نمایندگان سازمان‌های جوانان در این مکان تجمع کرده و خواستار هدایت بودجه‌های تسلیحاتی به سمت بخش آموزش شدند.[1][2]

همزمان با پایتخت، تظاهرات مشابهی در ۱۴ شهر دیگر اتریش نیز با محوریت مخالفت با افزایش اعتبارات نظامی برگزار شد. تجمع دیگری نیز در نزدیکی یکی از ایستگاه‌های قطار وین برپا شد که به گفته پلیس، بدون درگیری و به صورت کاملاً مسالمت‌آمیز پایان یافت.[2]

با این حال، تجمع اصلی در مقابل دانشگاه وین با مداخله نیروهای امنیتی به خشونت کشیده شد. پلیس وین با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد که پس از لغو رسمی این تجمع، برای متفرق کردن معترضانی که از ترک محل خودداری می‌کردند، وارد عمل شده است.[2]

حضور نیروهای پلیس در جریان اعتراضات دانشجویی مقابل دانشگاه وین.

بر اساس گزارش‌های رسمی، نیروهای پلیس اتریش در جریان این برخورد از اقدامات قهری از جمله اسپری فلفل استفاده کردند. در پی این درگیری‌ها، چندین نفر از دانشجویان به اتهام مقاومت در برابر ماموران و اخلال در نظم عمومی بازداشت شدند.[1][2]

تحریم کلاس‌ها در کرواسی و اسپانیا

در اسپانیا نیز دانش‌آموزان و دانشجویان در مرکز مادرید تجمع کرده و بنرهایی در دفاع از آموزش عمومی و مخالفت با سیاست‌های ریاضتی در دست داشتند. آنها دولت را به بی‌توجهی به نیازهای اساسی نسل جوان و افت کیفیت خدمات آموزشی متهم کردند.[1]

دانشجویان در کرواسی با اتخاذ رویکردی متفاوت، اقدام به تحریم گسترده کلاس‌های درس کردند. این تجمعات اعتراضی در حدود ۱۲ شهر مختلف کرواسی برگزار شد و با استقبال قابل‌توجهی از سوی محصلان همراه بود.[1]

خواسته اصلی معترضان در کرواسی، توقف روند نظامی‌گری و اولویت‌بخشی به سرمایه‌گذاری در مسکن دانشجویی، آموزش و خدمات عمومی بود. آنها تاکید کردند که بحران مسکن، ادامه تحصیل را برای بسیاری از جوانان این کشور غیرممکن کرده است.[1]

ائتلاف جوانان در هلند

در هلند، ائتلافی متشکل از بیش از پنجاه گروه مختلف جوانان، تظاهراتی را در یکی از مناطق اصلی آمستردام سازمان‌دهی کردند. این گروه‌ها با در دست داشتن پلاکاردهای اعتراضی، نسبت به کاهش بودجه بخش‌های آموزش و مسکن هشدار دادند.[1]

سازمان‌دهندگان این تجمعات در هلند، بحث‌های گسترده پیرامون مخارج نظامی در پارلمان‌های اروپایی را دلیلی بر نادیده گرفتن حقوق اولیه شهروندان دانستند. آنها خواستار بازنگری فوری در نحوه تخصیص درآمدهای مالیاتی شدند.[1]

روند افزایش بودجه‌های نظامی در مقایسه با اعتبارات آموزشی در اروپا.

این موج اعتراضی هماهنگ، در شرایطی شکل گرفته است که قاره اروپا در ماه‌های اخیر شاهد بحث‌های داغی پیرامون تغییر دکترین‌های دفاعی بوده است. پیش از این نیز، فرانسه در هفته‌های گذشته صحنه تظاهرات مشابهی در اعتراض به وضعیت آموزشی بود.[1]

کارشناسان مسائل اجتماعی معتقدند که پیوند خوردن مطالبات آموزشی با مخالفت‌های ضدجنگ، نشان‌دهنده تغییر رویکرد نسل جدید اروپا است. جوانان اروپایی اکنون بحران‌های اقتصادی خود را نتیجه مستقیم سیاست‌های خارجی و نظامی دولت‌هایشان می‌دانند.[3]

همبستگی بین‌نسلی و چشم‌انداز آینده

حضور پررنگ دانش‌آموزان دبیرستانی در کنار دانشجویان آموزش عالی، یکی از ویژگی‌های بارز این دور از اعتراضات بود. این همبستگی بین‌نسلی نشان می‌دهد که نگرانی نسبت به آینده شغلی و تحصیلی، به سنین پایین‌تر نیز تسری یافته است.[1][3]

با وجود بازداشت ده‌ها نفر در کشورهای مختلف اروپایی، سازمان‌دهندگان این اعتصابات بر ادامه تحرکات مدنی خود تاکید دارند. آنها هشدار داده‌اند که در صورت عدم پاسخگویی دولت‌ها، دامنه این اعتراضات در هفته‌های آینده گسترده‌تر خواهد شد.[1][3]

چالش تامین مسکن مقرون‌به‌صرفه، به ویژه در شهرهای بزرگ اروپایی مانند آمستردام و مادرید، به یکی از موانع اصلی بر سر راه آموزش برابر تبدیل شده است. دانشجویان معتقدند که بدون حل بحران مسکن، صحبت از عدالت آموزشی بی‌معناست.[1]

در نهایت، این «اعتصاب بین‌المللی» پیام روشنی برای سیاست‌گذاران اروپایی به همراه داشت. نسل جوان اروپا حاضر نیست هزینه رقابت‌های تسلیحاتی و سیاست‌های ریاضتی را با قربانی کردن آینده تحصیلی و رفاه اجتماعی خود بپردازد.[3]

راهپیمایی دانش‌آموزان و دانشجویان در خیابان‌های رم در اعتراض به سیاست‌های اقتصادی.

در بسیاری از این تجمعات، معترضان به وضوح اشاره کردند که کیفیت زیرساخت‌های آموزشی در سال‌های اخیر به شدت افت کرده است. کلاس‌های درس فرسوده، کمبود امکانات پژوهشی و کاهش حمایت‌های مالی از محققان، از جمله مواردی بود که در بیانیه‌های دانشجویی به آن پرداخته شد.[1][3]

حمایت اساتید و نقش شبکه‌های اجتماعی

اساتید دانشگاه و معلمانی که به این موج اعتراضی پیوسته‌اند، نسبت به فرار مغزها و خروج نخبگان از چرخه آکادمیک اروپا هشدار می‌دهند. آنها معتقدند که دستمزدهای پایین و شرایط کاری نامناسب، انگیزه را برای ادامه فعالیت در بخش آموزش عمومی از بین برده است.[3]

شبکه‌های اجتماعی نقش محوری در هماهنگی این اعتراضات فرامرزی ایفا کردند. فراخوان‌های اعتصاب و مکان‌های تجمع، به سرعت در پلتفرم‌های دیجیتال دست به دست شد و امکان سازمان‌دهی همزمان در بیش از ۲۵ کشور را فراهم آورد.[1][3]

واکنش رسانه‌های محلی به این تحرکات متفاوت بوده است؛ در حالی که برخی بر جنبه‌های خشونت‌آمیز و درگیری با پلیس تمرکز کرده‌اند، بسیاری دیگر این اعتراضات را نشانه‌ای از بیداری مدنی و مسئولیت‌پذیری نسل جدید در قبال آینده جامعه می‌دانند.[1][2]

با نزدیک شدن به فصل تدوین و تصویب بودجه‌های سالانه در پارلمان‌های اروپایی، انتظار می‌رود که فشار افکار عمومی بر نمایندگان افزایش یابد. دانشجویان امیدوارند که این حضور خیابانی بتواند مانع از تصویب طرح‌های کاهش بودجه آموزش عالی شود.[3]

نکات کلیدی

  • برگزاری تجمعات گسترده دانشجویی و دانش‌آموزی در بیش از ۲۵ کشور اروپایی در اعتراض به کاهش بودجه آموزش.
  • مخالفت صریح جوانان با افزایش هزینه‌های نظامی دولت‌ها و درخواست برای سرمایه‌گذاری در مسکن و خدمات عمومی.
  • مداخله نیروهای پلیس در برخی شهرها از جمله وین و رم که به استفاده از اسپری فلفل و بازداشت ده‌ها معترض انجامید.
  • پیوستن استادان دانشگاه و معلمان به صفوف معترضان برای هشدار نسبت به افت کیفیت علمی و فرار مغزها.

آنچه نمی‌دانیم

  • آمار دقیق و تفکیک‌شده بازداشت‌شدگان در هر یک از ۲۵ کشور درگیر اعتراضات.
  • میزان تاثیرگذاری این تجمعات بر تصمیم‌گیری نهایی پارلمان‌های اروپایی در تصویب بودجه سال ۲۰۲۷.
  • برنامه دقیق ائتلاف‌های جوانان برای تداوم یا گسترش اعتصابات در هفته‌های آینده.

روند رویداد

  1. شهریور و مهر ۱۴۰۵

    آغاز اعتراضات پراکنده دانش‌آموزی و دانشجویی در فرانسه نسبت به وضعیت مدارس و دانشگاه‌ها.

  2. اواسط آبان ۱۴۰۵

    شکل‌گیری ائتلاف‌های فرامرزی جوانان در شبکه‌های اجتماعی برای برنامه‌ریزی یک اعتصاب هماهنگ.

  3. ۲۹ آبان ۱۴۰۵

    برگزاری «اعتصاب بین‌المللی جوانان» در بیش از ۲۵ کشور اروپایی با حضور صدها هزار معترض.

دانشجویان و دانش‌آموزان 45%اتحادیه‌های آموزشی 30%مقامات امنیتی و دولتی 25%
دانشجویان و دانش‌آموزان
خواستار توقف سیاست‌های ریاضتی، کاهش بودجه‌های نظامی و سرمایه‌گذاری در آموزش و مسکن هستند.
اتحادیه‌های آموزشی
با حمایت از جوانان، نسبت به افت کیفیت علمی و فرار مغزها به دلیل کمبود بودجه هشدار می‌دهند.
مقامات امنیتی و دولتی
بر حفظ نظم عمومی تاکید داشته و تجمعات بدون مجوز را با مداخله پلیس متفرق می‌کنند.

دیدگاه‌هایی که این گزارش پوشش نداده

  • سیاست‌گذاران ارشد اتحادیه اروپا
  • نمایندگان صنایع دفاعی

منابع

پوشش منابع

3 منبع

3 دیدگاه شناسایی‌شده

دانشجویان و دانش‌آموزان 45%اتحادیه‌های آموزشی 30%مقامات امنیتی و دولتی 25%
  1. [1]ایرنامقامات امنیتی و دولتی

    اعتراضات گسترده جوانان در اروپا / معترضان به نظامی‌گری و مشکلات حوزه آموزش اعتراض دارند

    مطالعه در ایرنا →
  2. [2]ایسنامقامات امنیتی و دولتی

    اعتراضات دانشجویی در وین با مداخله پلیس به خشونت کشیده شد

    مطالعه در ایسنا →
  3. [3]خبرگزاری صدا و سیمااتحادیه‌های آموزشی

    دستگیری ده‌ها نفر در تظاهرات دانشجویان در اروپا

    مطالعه در خبرگزاری صدا و سیما →
گوش‌ دهید

نظرات

همیشه در جریان باشید

هر زاویه. هر روز.

اخبار آموزش با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاه‌ها، هر روز و رایگان.