کامرون بالسر با دویدن روزانه ۱۱۸ کیلومتر رکورد عبور از آمریکا را شکست
کامرون بالسر، دونده اولترا ماراتن، با طی کردن مسافت ۴۹۳۵ کیلومتری در ۴۱ روز، رکورد تاریخی عبور از آمریکا را جابهجا کرد. او با استراتژی دقیق تغذیه و ریکاوری در فواصل کوتاه، توانست رکورد پیشین را بیش از ۱۳ ساعت ارتقا دهد.
به قلم امیر کریمی
این خبر را به اشتراک بگذارید
کامرون بالسر، دونده ۳۵ ساله اهل ایندیانا، در ساعات پایانی روز ۲۰ نوامبر ۲۰۲۶ به تالار شهر نیویورک رسید و نام خود را در تاریخ ورزشهای استقامتی جاودانه کرد. او موفق شد مسافت ۴۹۳۵ کیلومتری از سان فرانسیسکو تا نیویورک را در ۴۱ روز و ۱۶ ساعت و ۴۵ دقیقه طی کند. این زمان، رکورد پیشین را که ده سال دستنخورده باقی مانده بود، در هم شکست.[1][2]
این دستاورد خارقالعاده به معنای دویدن با میانگین روزانه ۱۱۸.۴ کیلومتر (۷۳.۶۱ مایل) در طول بیش از شش هفته متوالی است. بالسر با این عملکرد توانست رکورد پیشین که در سال ۲۰۱۶ توسط پیت کاستلنیک ثبت شده بود را به میزان ۱۳ ساعت و ۴۵ دقیقه ارتقا دهد. او این پروژه را با نام «شکستن ۴۲» آغاز کرده بود تا نشان دهد عبور از این مرز زمانی امکانپذیر است.[1][2]
استراتژیهای علمی برای ریکاوری در حرکت
یکی از مهمترین عوامل موفقیت بالسر در این چالش فرساینده، رویکرد دقیق او به مسئله ریکاوری و حفظ انرژی بود. او روزهای دویدن خود را که معمولاً ۱۵ تا ۱۶ ساعت به طول میانجامید، به بخشهای کوتاهتر ۸ کیلومتری (۵ مایلی) تقسیم کرده بود. این استراتژی به او اجازه میداد تا فشار روانی مسیر را کاهش داده و بر ریکاوریهای مقطعی تمرکز کند.[1]
تغذیه نقش حیاتی در جلوگیری از تحلیل عضلانی او ایفا میکرد. تیم پشتیبانی بالسر در پایان هر بخش ۸ کیلومتری، حدود ۸۰۰ کالری انرژی به او میرساندند تا ذخایر گلیکوژن بدنش تخلیه نشود. حفظ این ریتم ثابت دریافت کالری، از افت ناگهانی قند خون و تخریب بافتهای عضلانی که در اولترا ماراتنها بسیار شایع است، جلوگیری میکرد.[1]
علاوه بر تغذیه، مدیریت فشار فیزیکی در مسیرهای ناهموار نیز بخشی از برنامه ریکاوری او بود. بالسر تصمیم گرفته بود تمام مسیرهای سربالایی را با سرعت ثابت بدود تا بتواند مسافت روزانه خود را با بیشترین بهرهوری به پایان برساند. این کار به او اجازه میداد زمان بیشتری برای استراحت شبانه در خودروی کاروان تیم پشتیبانی داشته باشد و سیستم عصبی خود را برای روز بعد بازیابی کند.[1]
غلبه بر موانع طبیعی و جغرافیایی
مسیر عبور از آمریکا تنها یک چالش فیزیکی نیست، بلکه نبردی مداوم با شرایط متغیر جوی و جغرافیایی است. بالسر در طول این مسیر از ۱۲ ایالت مختلف عبور کرد و بیش از ۴۲ هزار متر (۱۴۰ هزار فوت) افزایش ارتفاع را پشت سر گذاشت. این مسیر شامل عبور از کوهستانها، بیابانها و دشتهای وسیع بود که هر کدام فشار متفاوتی بر سیستم اسکلتیعضلانی او وارد میکردند.[1][3]
در همان روزهای ابتدایی، شرایط زمستانی در کوههای راکی برنامههای او را با مشکل مواجه کرد. بارش شدید باران باعث شد تا برخی جادههای خاکی برای خودروی پشتیبانی غیرقابل عبور شوند و بارش برف در گردنه کامرون در کلرادو، او را مجبور به توقفهای پیشبینینشده کرد. با این حال، انعطافپذیری در برنامه ریکاوری به او کمک کرد تا این تاخیرها را جبران کند.[1]
پس از عبور از کوهستانهای کلرادو، بالسر وارد دشتهای مسطحتر غرب میانه و ساحل شرقی شد. در این مناطق، او توانست مسافت روزانه خود را به بیش از ۱۲۰ کیلومتر (۷۵ مایل) افزایش دهد. حفظ چنین سرعتی در هفتههای پایانی یک چالش استقامتی، نشاندهنده سازگاری شگفتانگیز بدن او با فشارهای مداوم و موفقیت استراتژیهای بازیابی انرژی است.[1]
دویدن به عنوان ابزاری برای درمان روان
انگیزه بالسر برای انجام این کار بسیار فراتر از ثبت یک رکورد ورزشی بود. او که در دوران دبیرستان و دانشگاه یک دونده رقابتی بود، در سال ۲۰۱۷ به دلیل ابتلا به اختلال افسردگی اساسی و افکار خودکشی در بیمارستان بستری شد. در آن دوران تاریک، بازگشت به دویدن استقامتی به یکی از ابزارهای اصلی او برای بازیابی سلامت روان تبدیل شد.[1][2]
او این رکوردشکنی را به فرصتی برای جمعآوری کمکهای مالی برای مرکز حمایت از خانواده در زادگاهش در ایندیانا تبدیل کرد؛ همان مکانی که در دوران بهبودیاش از او حمایت کرده بود. بالسر معتقد است که عشق بیقید و شرط و حمایت جامعه، نیروی محرکهای بود که به او کمک کرد تا در برابر افکار منفی مقاومت کند و تمرکز خود را در طول مسیر حفظ نماید.[1][3]
پیش از این چالش، بالسر در سالهای ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ یک سفر ۱۸ هزار کیلومتری را به دور محیط ایالات متحده به صورت کاملاً انفرادی و بدون تیم پشتیبانی انجام داده بود. او در آن سفر تمام تجهیزاتش را در یک کالسکه به دنبال خود میکشید. آن تجربه طولانی، بدن و ذهن او را برای فشارهای بیامان پروژه «شکستن ۴۲» آماده کرده بود.[2][3]
مایلهای پایانی و ثبت در تاریخ
در روزهای پایانی نزدیک به نیویورک، فشار فیزیکی به بالاترین حد خود رسیده بود، اما حضور دوستان و طرفداران به او انرژی مضاعفی میبخشید. دهها دونده محلی در پل جورج واشنگتن به او پیوستند تا او را در مایلهای نهایی در منهتن همراهی کنند. این حمایت گروهی، نقش مهمی در ترشح اندورفین و کاهش احساس درد در ساعات پایانی داشت.[1][2]
بالسر مایل آخر را در زیر نورهای شهر نیویورک قدم زد تا در ساعت ۱۱:۴۵ شب به تالار شهر برسد. پیت کاستلنیک، رکورددار پیشین، با تحسین عملکرد بالسر در شبکههای اجتماعی نوشت که دیدن شکسته شدن رکوردش فروتنانهاست، اما باید از کسی که حاضر است چنین بهایی برای تعقیب این هدف بپردازد، صمیمانه قدردانی کرد.[2]
این رکوردشکنی بار دیگر نشان داد که مرزهای توانایی انسان ثابت نیستند. با پیشرفت در درک ما از فیزیولوژی، تغذیه حین فعالیت و استراتژیهای ریکاوری، ورزشکاران اولترا ماراتن همچنان در حال بازتعریف معنای استقامت هستند. عملکرد کامرون بالسر اکنون به عنوان یک استاندارد جدید در دنیای دویدنهای فراقارهای شناخته میشود.[1][2]
فیزیولوژی استقامت و تغذیه
محققان علوم ورزشی معتقدند که موفقیت در چنین رویدادهایی بیش از آنکه به حداکثر اکسیژن مصرفی بستگی داشته باشد، به توانایی دستگاه گوارش در جذب مداوم کالری و مقاومت سیستم عصبی مرکزی در برابر خستگی مرتبط است. توانایی بالسر در هضم ۸۰۰ کالری در هر توقف بدون دچار شدن به مشکلات گوارشی، یکی از کلیدیترین تفاوتهای او با دوندگانی است که در چنین مسافتهایی با شکست مواجه میشوند.[1]
در نهایت، داستان کامرون بالسر ترکیبی از علم ریکاوری، برنامهریزی دقیق و ارادهای شکستناپذیر است. او ثابت کرد که حتی پس از گذراندن تاریکترین روزهای افسردگی، میتوان با تکیه بر نظم، حمایت اجتماعی و درک درست از نیازهای بدن، به دستاوردهایی رسید که تا پیش از این برای بسیاری از انسانها غیرممکن به نظر میرسید.[1][2][3]
در نهایت، داستان کامرون بالسر ترکیبی از علم ریکاوری، برنامهریزی دقیق و ارادهای شکستناپذیر است.
در کنار رکورد بالسر، جنی هافمن، استاد فیزیک دانشگاه هاروارد، رکورد زنان در این مسیر را در سال ۲۰۲۳ با زمان ۴۷ روز و ۱۲ ساعت به ثبت رسانده بود. مقایسه این دستاوردها نشان میدهد که چگونه دوندگان اولترا ماراتن، فارغ از جنسیت و پیشینه حرفهای، با استفاده از اصول علمی ریکاوری در حال جابهجا کردن رکوردهای تاریخی در سراسر جهان هستند.[2]
نکات کلیدی
- کامرون بالسر مسافت ۴۹۳۵ کیلومتری از سان فرانسیسکو تا نیویورک را در ۴۱ روز و ۱۶ ساعت دوید.
- او با میانگین ۱۱۸ کیلومتر دویدن در روز، رکورد دهساله پیت کاستلنیک را بیش از ۱۳ ساعت ارتقا داد.
- استراتژی اصلی او تقسیم روزهای ۱۵ ساعته به بخشهای ۸ کیلومتری و دریافت ۸۰۰ کالری در هر توقف بود.
- بالسر این چالش را پس از غلبه بر افسردگی شدید آغاز کرد و هدفش جمعآوری کمک مالی برای یک مرکز حمایتی بود.
آنچه نمیدانیم
- دقیقاً چه تغییراتی در شاخصهای خونی و هورمونی بالسر در طول این ۴۱ روز رخ داده است.
- آیا او قصد دارد در آینده در مسابقات رسمی اولترا ماراتن شرکت کند یا تمرکزش بر پروژههای انفرادی باقی خواهد ماند.
روند رویداد
سال ۲۰۱۶
پیت کاستلنیک رکورد عبور از آمریکا را با زمان ۴۲ روز و ۶ ساعت ثبت کرد.
سال ۲۰۱۷
بالسر به دلیل افسردگی شدید در بیمارستان بستری شد و دویدن را به عنوان راهی برای درمان آغاز کرد.
سال ۲۰۲۳-۲۰۲۴
بالسر مسافت ۱۱ هزار مایلی دور آمریکا را به صورت انفرادی دوید.
۱۰ اکتبر ۲۰۲۶
پروژه «شکستن ۴۲» از تالار شهر سان فرانسیسکو آغاز شد.
۲۰ نوامبر ۲۰۲۶
بالسر با رسیدن به نیویورک رکورد جدیدی را در تاریخ ثبت کرد.
- متخصصان علوم ورزشی
- بر اهمیت تغذیه مداوم و تقسیم مسیر به بخشهای کوتاه برای جلوگیری از تخریب عضلانی در مسافتهای طولانی تاکید دارند.
- جامعه اولترا ماراتن
- این رکورد را نمادی از پیشرفت در استقامت انسانی و احترام به تلاشهای پیشینیان میدانند.
- حامیان سلامت روان
- ورزشهای استقامتی را ابزاری قدرتمند برای غلبه بر افسردگی و بازیابی هدف در زندگی معرفی میکنند.
دیدگاههایی که این گزارش پوشش نداده
- پزشکان متخصص قلب و عروق درباره خطرات بلندمدت چنین فشارهایی
- تیم پشتیبانی و رانندگان کاروان درباره چالشهای لجستیکی
منابع
[1]iRunFarحامیان سلامت روانCameron Balser Sets Trans America Run Record in Under 42 Days
مطالعه در iRunFar →
[2]Marathon Handbookحامیان سلامت روانRunner Cameron Balser Sets a New Record for Running Across America In Just 43 Days
مطالعه در Marathon Handbook →
[3]Trail Runnerجامعه اولترا ماراتنCameron Dean Balser, En Route to Breaking 42
مطالعه در Trail Runner →
بیشتر در تناسب اندام
مشاهده همه →مدیریت درد
رد صلاحیت دونده ماراتن نیویورک به دلیل مصرف ماریجوانا؛ تقابل قوانین مسابقات و مدیریت درد
4 منبع
محرومیت دونده ماراتن نیویورک به دلیل استفاده از شماره جعلی پس از وایرال شدن ویدیو با آریانا گرانده
3 منبع
جنجال توصیه جاش کر درباره آبرسانی در دویدن؛ آیا مسافتهای زیر ۲۰ کیلومتر واقعاً نیازی به نوشیدن آب ندارند؟
3 منبع
رد صلاحیت ۸۵۳ دونده در مسابقه ۲۰ کیلومتری بهوبیا؛ چرا عبور زودهنگام از خط استارت نتیجه را باطل میکند؟
5 منبع
نظرات
هر زاویه. هر روز.
اخبار تناسب اندام با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاهها، هر روز و رایگان.





