بازگشت مسابقات قهرمانی جهان موج‌سواری (WSL CT) به راگلن نیوزیلند در سال ۲۰۲۷ تایید شد

برخی منتقدان تصور می‌کردند که میزبانی نیوزیلند از بالاترین سطح موج‌سواری جهان تنها یک اتفاق یک‌باره در سال ۲۰۲۶ خواهد بود، اما سازمان جهانی موج‌سواری (WSL) و دولت نیوزیلند با تمدید رسمی قرارداد خود برای سال ۲۰۲۷، این ادعا را به طور کامل رد کردند. این تمدید قرارداد نشان می‌دهد که خلیج مانو (Manu Bay) در راگلن، با امواج چپ‌گرد بی‌نظیرش، توانسته است جایگاه خود را به عنوان یکی از مقاصد ثابت و کلیدی در تقویم تور قهرمانی جهان (Championship Tour) تثبیت کند.[4]

برای کشوری با تاریخچه طولانی در موج‌سواری رقابتی اما فرصت‌های محدود برای میزبانی در بالاترین سطح، این تاییدیه تضمین می‌کند که پیشرفت سال ۲۰۲۶ یک جرقه زودگذر نبوده است. راگلن بار دیگر در سال ۲۰۲۷ در کانون توجهات جهانی قرار خواهد گرفت و موج‌سواران برتر جهان را به چالش در یکی از طولانی‌ترین و فنی‌ترین امواج چپ‌گرد کره زمین دعوت خواهد کرد.[3]

اولین دوره این مسابقات در ماه مه ۲۰۲۶ برگزار شد و به یک رویداد تاریخی برای ورزش نیوزیلند تبدیل گردید. در آن رقابت‌ها، مدال‌آوران طلای المپیک و قهرمانان سابق جهان، کاریسا مور (Carissa Moore) از هاوایی و ایتالو فریرا (Italo Ferreira) از برزیل، توانستند با غلبه بر رقبای سرسخت خود، عناوین قهرمانی را در خلیج مانو از آن خود کنند.[3]

اندرو استارک (Andrew Stark)، رئیس منطقه آسیا-اقیانوسیه WSL، با اشاره به موفقیت چشمگیر این رویداد، اشتیاق سازمان را برای بازگشت پنهان نکرد. او در بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد: «سازمان جهانی موج‌سواری از بازگشت تور قهرمانی به راگلن در سال ۲۰۲۷ بسیار هیجان‌زده است. راگلن مکانی واقعاً ویژه با میراث عمیق موج‌سواری، امواج در کلاس جهانی و جامعه محلی فوق‌العاده پرشور است.»[3][4]

این بازگشت با حمایت مستقیم «بسته جذب رویدادهای دولت نیوزیلند» امکان‌پذیر شده است. لوئیز آپستون (Louise Upston)، وزیر گردشگری و مهمان‌نوازی نیوزیلند، تاکید کرد که بازگرداندن بهترین موج‌سواران جهان به یکی از نمادین‌ترین نقاط موج‌سواری این کشور، بار دیگر منطقه وایکاتو (Waikato) را به مخاطبان جهانی معرفی خواهد کرد. او افزود: «ما می‌دانیم که رویدادهای بزرگ تاثیر اقتصادی واقعی دارند و بازگشت سازمان جهانی موج‌سواری نمونه بارز این موضوع است.»[1][4]

با این حال، میزبانی در این سطح نیازمند هماهنگی‌های دقیق‌تری با جامعه بومی است. گزارش ارزیابی تاثیرات اجتماعی مسابقات ۲۰۲۶ نشان داد که اگرچه این رویداد باعث رونق اقتصادی و ایجاد غرور محلی شد، اما برای سال ۲۰۲۷ به ارتباطات زودهنگام‌تر، رهبری زیست‌محیطی قوی‌تر و مشارکت عمیق‌تر با سازمان‌های محلی و بومیان (mana whenua) نیاز است.[1][2]

اکسل (Aksel)، شهردار منطقه وایکاتو، تایید بازگشت این مسابقات را تاییدیه محکمی بر موفقیت رویداد قبلی دانست. او با اشاره به هیاهوی مثبت ایجاد شده در شهر گفت: «ما خوشحال شدیم که دیدیم کسب‌وکارهای محلی پررونق شدند و شهر از هر فرصتی برای به نمایش گذاشتن داشته‌های راگلن استفاده کرد.» او همچنین بر تعهد شورا برای اجرای توصیه‌های گزارش ارزیابی و بهبود همکاری‌ها در سال آینده تاکید کرد.[1][2]

در سطح ورزشی، بزرگترین برندگان این تمدید قرارداد، موج‌سواران جوان نیوزیلندی هستند. سازمان جهانی موج‌سواری تایید کرده است که در سال ۲۰۲۷ نیز دو سهمیه وایلدکارد (Wildcard) از طریق مسابقات انتخابی محلی به موج‌سواران نیوزیلندی اختصاص خواهد یافت. این موضوع یک مسیر مستقیم برای ورود استعدادهای بومی به بالاترین سطح رقابت‌های جهانی ایجاد می‌کند.[3]

این مسیر برای استعدادهای نوظهوری مانند آلانی مورس (Alani Morse) که به تازگی مدال برنز مسابقات جهانی موج‌سواری جوانان ISA در السالوادور را کسب کرده است، فرصتی بی‌نظیر محسوب می‌شود. مورس به همراه بیلی استیرمند (Billy Stairmand) و تام باتلند (Tom Butland) از جمله موج‌سوارانی بودند که در سال ۲۰۲۶ شانس رقابت با نخبگان جهان را در آب‌های خانه خود پیدا کردند.[3]

اکنون تمام نگاه‌ها به تقویم رسمی سازمان جهانی موج‌سواری دوخته شده است. تاریخ دقیق برگزاری مسابقات نیوزیلند پرو (New Zealand Pro) هنوز اعلام نشده است، اما انتظار می‌رود که در اواخر سال جاری میلادی و همزمان با انتشار تقویم کامل تور قهرمانی ۲۰۲۷، زمان دقیق این رقابت‌های هیجان‌انگیز مشخص شود.[1][4]