قرارداد ۱۲ میلیارد دلاری ایگل هیلز؛ ساخت مگاپروژه تفریحی و مارینای لوکس در مالدیو

مسافران بین‌المللی حالا می‌توانند با خیالی آسوده، قراردادهای اجاره ۹۹ ساله املاک در مالدیو را به نام خود ثبت کنند؛ اتفاقی که پس از امضای قرارداد ۱۲ میلیارد دلاری این هفته میان دولت مالدیو و شرکت توسعه‌دهنده «ایگل هیلز» (Eagle Hills) مستقر در ابوظبی رقم خورد. پروژه «راس ماله» (Ras Malé)، یک تالاب احیاشده در نزدیکی پایتخت را به یک قطب پهناور مسکونی و اقامتی تبدیل می‌کند و مدل گردشگری این مجمع‌الجزایر را از اقامت‌های گذرا در ریزورت‌ها، به مالکیت لوکس و بلندمدت تغییر می‌دهد.[1][2]

این تعهد ۱۲ میلیارد دلاری، یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری‌های مستقیم خارجی در تاریخ مالدیو به شمار می‌رود. به گزارش «گلف نیوز» (Gulf News)، این تزریق سرمایه با هدف ایجاد تنوع در اقتصادی طراحی شده است که در حال حاضر، تقریبا به طور کامل به گشت‌وگذارهای سنتی در جزایر و درآمدهای کوتاه‌مدت هتلداری وابسته است.[2]

برای ساکنان و بازدیدکنندگان آینده، این پروژه نویدبخش گذاری بی‌نقص از آرامش اقیانوس هند به سبک زندگی شهری و اعیانی است. طرح جامع این پروژه حول یک تفرجگاه ساحلی می‌چرخد که با بوتیک‌های خرده‌فروشی، رستوران‌های متنوع و اقامتگاه‌های برند احاطه شده است؛ فضایی که به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهد به جای اتکا به هواپیماهای دریایی برای رسیدن به جزایر مرجانی دورافتاده، مستقیما از آب قدم به یک منطقه لوکس و متمرکز بگذارند.[1][4]

مارینای این مجموعه، خود به عنوان قلب تپنده و عملیاتی این شهر جدید عمل می‌کند. وب‌سایت «یاک‌فایندز» (Yachtfinds.com) گزارش می‌دهد که این تاسیسات برای پذیرش سوپریاک‌های آبخور عمیق مهندسی شده است و یک نقطه توقف حیاتی برای سوخت‌گیری و تامین آذوقه شناورهایی است که از اقیانوس هند عبور می‌کنند. این زیرساخت، یک خلاء لجستیکی دیرینه را پر می‌کند که پیش از این، قایق‌های تفریحی خصوصی و بزرگ را از ماندن در آب‌های مالدیو منصرف می‌کرد.[3]

گنجاندن اجاره‌نامه‌های ۹۹ ساله، نشان‌دهنده یک تغییر ساختاری و قانونی برای این کشور جزیره‌ای است. پایگاه خبری «بریکینگ تراول نیوز» (Breaking Travel News) خاطرنشان می‌کند که مالدیو از نظر تاریخی، محدودیت‌های سختگیرانه‌ای برای مالکیت زمین توسط اتباع خارجی داشته و معمولا سرمایه‌گذاران را به اجاره‌های کوتاه‌مدت مرتبط با فعالیت‌های تجاری ریزورت‌ها محدود می‌کرده است. چارچوب جدید به خریداران بین‌المللی اجازه می‌دهد تا مالکیت بلندمدت ویلاها و آپارتمان‌های ساحلی را که لنگرگاه منطقه راس ماله خواهند بود، در اختیار داشته باشند.[1][4]

این چرخش قانونی و زیرساختی، دایره مخاطبان هدف مالدیو را گسترش می‌دهد. نشریه «میدل ایست آبزرور» (Middle East Observer) تاکید می‌کند که توسعه راس ماله، به جای تمرکز صرف بر بازار سنتی ماه‌عسل، به طور مشخص برای جذب مهاجران ثروتمند، صاحبان مشاغل بین‌المللی و دورکارانی طراحی شده است که به دنبال یک پایگاه دائمی و معاف از مالیات در جنوب آسیا هستند.[5]

مقامات مالدیو در مراسم امضای قرارداد خاطرنشان کردند: «این مگاپروژه با ایگل هیلز، لحظه‌ای کلیدی در تنوع‌بخشی به اقتصاد ماست.» آن‌ها تاکید کردند که این توسعه، هزاران شغل محلی در بخش‌های خرده‌فروشی، خدمات دریایی و مدیریت املاک ایجاد خواهد کرد. این مشارکت، از تجربه ارزشمند ایگل هیلز در ساخت مقاصد ساحلی در مقیاس بزرگ در سراسر خاورمیانه و اروپای شرقی بهره می‌برد.[1][5]

شالوده فیزیکی راس ماله، بر تلاش‌های گسترده برای احیای زمین استوار است که در حال حاضر در نزدیکی جزیره پایتخت، ماله، در جریان است. مهندسان در حال لایروبی ماسه برای ایجاد خشکی‌های جدیدی هستند که ارتفاع آن‌ها از سطح پیش‌بینی‌شده برای بالا آمدن آب دریا بالاتر است؛ آن‌ها همچنین سیستم‌های دفاعی در برابر سیل و مدیریت پایدار آب را مستقیما در شبکه زیربنایی شهر ادغام می‌کنند.[2][5]

زمان‌بندی ساخت‌وساز برای توسعه عمودی این پروژه، همچنان به تکمیل این جزایر مصنوعی گره خورده است. در حالی که لایروب‌ها در حال نهایی کردن توپوگرافی شهر جدید هستند، ایگل هیلز خود را آماده می‌کند تا اولین بخش از پلان‌های طبقات مسکونی و رزرو اسکله‌های مارینا را تا پایان سال ۲۰۲۶ به بازار بین‌المللی عرضه کند.[1][2]