سون یینگشا در یک نبرد هیجان‌انگیز هفت‌گیمه، کوای من را شکست داد و قهرمان WTT یونایتد استیتس اسمش شد

اولین دوره مسابقات WTT یونایتد استیتس اسمش، روز یکشنبه با فینالی درخور عنوان «گرند اسمش» به پایان رسید؛ جایی که سون یینگشا، نفر اول جهان، در یک رقابت کلاسیک و طاقت‌فرسای هفت‌گیمه، ستاره نوظهور ۲۱ ساله، کوای من، را شکست داد. این دو هموطن چینی که در سالن «ماوریک آرنا» در مرکز همایش‌های انتاریو در کالیفرنیای جنوبی به مصاف هم رفته بودند، یکدیگر را تا مرز توانایی‌هایشان پیش بردند. سون در نهایت با پیروزی ۴ بر ۳، عنوان قهرمانی انفرادی زنان را از آن خود کرد و به یک هفته پر از تنیس روی میز غیرقابل پیش‌بینی و انفجاری پایان داد. این مسابقه، تنها دو سال پیش از بازی‌های المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس، به عنوان یک ویترین تماشایی برای این ورزش عمل کرد و حمایت مشتاقانه طرفداران محلی آمریکایی و هواداران چینی مسافر را به خود جلب کرد.[1][2]

سون پیش از ورود به مسابقه قهرمانی، برتری مشخصی هم در تجربه و هم در سوابق رودررو داشت، چرا که در شش رویارویی قبلی، چهار بار کوای را شکست داده بود. قهرمان سه‌باره المپیک بلافاصله تسلط خود را با استفاده از فورهندهای آتشینش برای کنترل رالی‌ها و کسب دو گیم اول با نتایج ۱۱-۹ و ۱۱-۶ نشان داد. استراتژی سون به شدت متکی بر جای‌گیری‌های تهاجمی و فشار بی‌امان بود و کوای را مجبور می‌کرد که دفاعی بازی کند و امتیازات سرویس خود را از دست بدهد. برای لحظه‌ای، به نظر می‌رسید که فینال قرار است یک تاج‌گذاری ساده برای بازیکن برتر جهان باشد، کسی که آماده بود تا پیش از رسیدن مسابقه به اوج هیجان، کار را تمام کند.[1][2][4]

با این حال، کوای من نپذیرفت که بی‌سروصدا در غروب کالیفرنیای جنوبی محو شود. این رقیب جوان، که پیش از این در مسابقات با بازگشت‌های چشمگیر مقابل ستاره‌های ژاپنی، هیتومی ساتو و میوا هاریموتو، پیروز شده بود، در گیم سوم شروع به پیدا کردن ریتم خود کرد. کوای با استفاده از یک سری خطاهای غیرضروری ناگهانی از سوی سون، گیم سوم را ۱۱-۹ ربود و اعلام کرد که مسابقه هنوز تمام نشده است. اگرچه سون در گیم چهارم با قدرت پاسخ داد و برتری ۳-۱ را به دست آورد، اما انعطاف‌پذیری کوای بیدار شده بود. او گیم پنجم را ۱۱-۷ از آن خود کرد و صحنه را برای یکی از دراماتیک‌ترین سکانس‌های فصل ۲۰۲۶ WTT آماده ساخت.[2][4][5]

گیم ششم تماشاگران «ماوریک آرنا» را به اوج هیجان رساند، چرا که سون خود را تا آستانه پیروزی رساند. نفر اول جهان سه «پوینت قهرمانی» به دست آورد و تنها یک رالی موفق تا کسب جام فاصله داشت. با این حال، کوای ۲۱ ساله، با نمایش خونسردی یک کهنه‌کار باتجربه، هر سه امتیاز مسابقه را نجات داد. او رقابت را به تای‌بریک کشاند و در نهایت گیم را ۱۲-۱۰ دزدید و یک گیم هفتم سرنوشت‌ساز را تحمیل کرد. این نوع بقا در شرایط حساس، فوراً نحوه درک یک بازیکن در صحنه جهانی را تغییر می‌دهد و ثابت کرد که کوای قادر است در برابر شدیدترین فشار یک فینال گرند اسمش مقاومت کند.[1][2]

با ورود به گیم هفتم، به نظر می‌رسید که تمام حرکت بازی به سمت بازیکنی که شانس کمتری داشت، تغییر کرده است. اما این دقیقاً در چنین لحظاتی با حداکثر فشار است که سون یینگشا میراث خود را ساخته است. سون به جای از هم پاشیدن پس از فرصت‌های از دست رفته، تمرکز خود را کاملاً بازنشانی کرد. او با وضوح مطلق وارد گیم سرنوشت‌ساز شد، خطاهای خود را به حداقل رساند و فورهند خود را در حالت حداکثر توان قرار داد. سون به سرعت پیش افتاد و هرگز به عقب نگاه نکرد و گیم نهایی را ۱۱-۴ به پایان رساند تا قهرمانی را قطعی کند. این پیروزی ۱۰۰,۰۰۰ دلار جایزه نقدی و ۲,۰۰۰ امتیاز حیاتی رنکینگ جهانی ITTF برای او به ارمغان آورد و جایگاه او را در اوج این ورزش تثبیت کرد.[1][2][4]

پس از مسابقه، سون از فضای پر جنب و جوش در انتاریو ابراز قدردانی کرد و به انرژی منحصر به فرد بازی در ایالات متحده اشاره نمود. او که از طریق مترجم صحبت می‌کرد، تأکید کرد که شرکت در مسابقات گرند اسمش با ریسک بالا به او اجازه می‌دهد تا به طور مداوم محدودیت‌های خود را بیازماید و پیشرفت‌های تدریجی داشته باشد. او از برگزارکنندگان تورنمنت و طرفداران پرشور تمجید کرد و اذعان داشت که این رویداد فرصت ارزشمندی برای رقابت در کالیفرنیای جنوبی پیش از المپیک ۲۰۲۸ فراهم کرد. توانایی او در حفظ خونسردی و اجرا تحت فشار، بار دیگر ثابت کرد که چرا او معیار بی‌چون و چرای تنیس روی میز زنان باقی مانده است.[1][3]

با وجود اینکه کوای من به شکلی دردناک از کسب اولین عنوان قهرمانی انفرادی گرند اسمش خود بازماند، او مسابقات یونایتد استیتس اسمش را به عنوان یکی از بزرگترین برندگان ترک می‌کند. عملکرد او در طول هفته – که با امتناعش از تسلیم شدن در حالی که در یک‌چهارم نهایی ۳-۱ و در نیمه‌نهایی ۳-۰ عقب بود، برجسته شد – ورود او را به عنوان یک مدعی سطح بالا تثبیت می‌کند. علاوه بر این، او کالیفرنیا را دست خالی ترک نکرد؛ کوای در اوایل روز یکشنبه، با وانگ مانیو هم‌تیمی شد تا هینا هایاتا و میوا هاریموتو از ژاپن را ۳-۱ شکست دهد و تاج قهرمانی دونفره زنان را به دست آورد. قابلیت تهدید دوگانه او تضمین می‌کند که او برای سال‌های آینده یک چهره محوری در استراتژی تیم ملی چین خواهد بود.[4][5][6]

موفقیت یونایتد استیتس اسمش ۲۰۲۶ فراتر از افتخارات فردی قهرمانان آن است. این رویداد با ارائه تماشاگران پرشمار و درام در سطح جهانی در مرکز همایش‌های انتاریو، ثابت کرد که تنیس روی میز نخبه می‌تواند در بازار آمریکای شمالی رشد کند. با توجه به اینکه سورا ماتسوشیما نیز در همان روز با کسب عنوان جوان‌ترین قهرمان انفرادی مردان گرند اسمش تاریخ‌ساز شد، این تورنمنت روایت فوری این ورزش را بازنویسی کرد. همانطور که سری مسابقات WTT پیش می‌رود، ماهیت انفجاری و غیرقابل پیش‌بینی توقف کالیفرنیا استاندارد جدیدی را تعیین کرده است و طرفداران و بازیکنان به طور یکسان مشتاقانه منتظر بازگشت این ورزش به لس‌آنجلس برای بازی‌های المپیک هستند.[1][2][5]