بازگشت کهنه‌کاران: لمن و مگوس فاصله را در رده‌بندی لید مردان ۲۰۲۶ کم می‌کنند

پیش‌بینی گسترده‌ای وجود داشت که فصل ۲۰۲۶ لید مردان فدراسیون جهانی سنگ‌نوردی (IFSC) به تاج‌گذاری نسل بعدی نوابغ نوجوان این ورزش تبدیل شود. اما در حالی که مسابقات از رویدادهای طاقت‌فرسای ماه ژوئن خارج شده و به سمت دیواره تاریخی روباز در شامونی فرانسه می‌رود، روایت متفاوتی شکل گرفته است: کهنه‌کاران در حال بازگشت هستند.

ساشا لمن، سنگ‌نورد سوئیسی، و الکساندر مگوس، قدرت آلمانی، در طول ماه گذشته بی‌سروصدا یک کلاس درس در سنگ‌نوردی تاکتیکی اجرا کرده‌اند. این دو نفر از طریق ثبات محض و نبوغ در مسیرخوانی، به جمع پنج نفر برتر رده‌بندی کلی لید مردان صعود کرده‌اند و ثابت کرده‌اند که تجربه همچنان یک سلاح قدرتمند در صحنه جهانی است.[1]

تیترهای اوایل فصل به طور قابل درکی تحت سلطه صعودهای انفجاری نئو سوزوکی از ژاپن – که در حال حاضر صدرنشین کلی است – و پوترا تری رامادانی از اندونزی قرار داشت. با این حال، مرحله سخت اروپایی جام جهانی به شدت به نفع استقامت و سرعت‌عمل بوده تا قدرت پویای خام، و این امر به نسل قدیمی‌تر اجازه داده است تا فاصله را کم کنند.

لمن ۲۸ ساله، نمونه‌ای از ثبات مطلق بوده است. این ورزشکار سوئیسی، با پیروی از الگویی که با پیروزی چشمگیر خود در سال ۲۰۲۴ در اینسبروک ایجاد کرد، در سه رویداد متوالی این فصل به فینال راه یافته است و در حالی که نتایج رقبای جوان‌تر او دچار نوسان شده، او به طور پیوسته امتیاز جمع کرده است.

لمن موفقیت اخیر خود را به ماهیت طاقت‌فرسای مسیرهای فعلی نسبت داده است، مسیرهایی که به جای پرش‌های پویا، نیازمند سرعت‌عملی آهسته و روشمند هستند. برای ورزشکارانی که یک دهه در این مسابقات حضور داشته‌اند، توانایی یافتن استراحت‌های کوچک در گیره‌هایی که سنگ‌نوردان جوان‌تر سعی می‌کنند به سرعت از آن‌ها عبور کنند، بسیار ارزشمند بوده است.

مگوس ۳۲ ساله، پا به پای لمن در این احیای مجدد پیش رفته است. این کهنه‌کار آلمانی که در سطح جهانی به دلیل صعودهای پیشگامانه خود در سنگ‌های طبیعی شناخته می‌شود، ریتم رقابتی تازه‌ای در سال ۲۰۲۶ پیدا کرده و منتقدانی را که می‌گفتند دوران رقابت او رو به پایان است، ساکت کرده است.[1][2]

مگوس که در حال حاضر در رتبه چهارم رده‌بندی کلی قرار دارد، برای عبور از دیواره‌های بالایی پر از گیره‌های کوچک (crimp) که ویژگی مسیرهای ۲۰۲۶ بوده‌اند، به قدرت افسانه‌ای انگشتان خود تکیه کرده است. توانایی او در ریکاوری روی گیره‌های ناچیز، عامل تعیین‌کننده در دورهای نیمه‌نهایی نزدیک و رقابتی بوده است.[1]

تحلیلگران فنی با بررسی داده‌های اواسط فصل، متوجه شده‌اند که مگوس با حس آزادی تازه‌ای صعود می‌کند. او با خودداری از دستپاچه شدن در بخش‌های پایینی مدرن و به سبک پارکور، انرژی خود را با موفقیت برای نبردهای استقامتی محض در بالای دیواره ذخیره می‌کند.[2]

این جهش کهنه‌کاران، زمینه را برای یک رویارویی جذاب در جام جهانی شامونی که قرار است ۱۰ تا ۱۲ جولای برگزار شود، فراهم می‌کند. این مکان فرانسوی یکی از معتبرترین ایستگاه‌های این تور است که به دلیل ساختار بلند و آویزان خود در پس‌زمینه چشمگیر کوه مون بلان (Mont Blanc) شناخته می‌شود.

شامونی به طور سنتی سنگ‌نوردانی را ترجیح می‌دهد که ذخایر استقامتی عمیق و قدرت ذهنی لازم برای اجرا در زیر آسمان شب و در مقابل جمعیت عظیم و پرشور را دارند. این محیطی است که لمن و مگوس از لحاظ تاریخی در آن موفق بوده‌اند و چالش منحصر به فردی را برای صدرنشینان فعلی رده‌بندی ایجاد می‌کند.[3]

آن‌ها تنها کهنه‌کارانی نیستند که موج ایجاد کرده‌اند. یاکوب شوبرت (Jakob Schubert)، اسطوره ۳۳ ساله اتریشی، نیز درست در خارج از جمع پنج نفر برتر کمین کرده است و ثابت می‌کند که گارد قدیمی سنگ‌نوردی لید اروپا همچنان یک مانع جدی در برابر جنبش جوانان است.[1][2]

برای طرفداران این ورزش، رده‌بندی ۲۰۲۶ نشان‌دهنده یک نبرد نسلی تمام‌عیار است. در حالی که این تور به اوج تابستانی خود می‌رسد، سؤال اصلی دیگر این نیست که آیا کهنه‌کاران می‌توانند پا به پای نوجوانان پیش بروند، بلکه این است که آیا نوجوانان استقامت لازم برای دوام آوردن در برابر کهنه‌کاران را دارند یا خیر.[3]