گزارش جهانی آسیب‌های شمشیربازی: بازگشت کانوی ژاپنی، نبرد سان با آسیب عصبی و تلاش جدید FIE برای ایمنی

مسیر رسیدن به مسابقات جهانی FIE 2026 در هنگ کنگ، با کیسه‌های یخ، جلسات فیزیوتراپی و مدیریت دقیق بار تمرینی هموار شده است. برای شمشیربازان نخبه جهان، نبرد با بدن خودشان اغلب طاقت‌فرساتر از رویارویی با حریفی است که در آن سوی پیست (piste) ایستاده است.

کوکی کانو، قهرمان المپیک و جهان در اپه مردان از ژاپن، اخیراً دوره دشوار و غیرمنتظره‌ای را پشت سر گذاشت. کانو که با عوارض فیزیکی انباشته شده ناشی از سبک تهاجمی و پرتحرک خود دست و پنجه نرم می‌کرد، در شش رویداد اول فصل ۲۰۲۵–۲۰۲۶ موفق به کسب مدال نشد.[1]

با این حال، کانو درست به موقع برای مسابقات قهرمانی تابستانی، بازگشتی پیروزمندانه به اوج آمادگی خود را نشان داد. او دو هفته پیش در گرندپری مدئین (Medellín) مدال طلا را کسب کرد و با پیروزی قاطع ۱۵ بر ۹ مقابل ماتئو گالاسی از ایتالیا، ثابت کرد که آمادگی جسمانی او به سطح قهرمانی بازگشته است.[1]

در همین حال، سون یی‌ون، قهرمان اپه المپیک از چین، درگیر نبردی فرسایشی و بسیار طولانی‌تر بوده است. پس از پارگی شدید مینیسک که در جریان بازی‌های توکیو متحمل شد، سون دچار نوروپاتی‌های گیر افتادگی ناتوان‌کننده‌ای در ناحیه کمر و دنبالچه خود شد.[2]

آسیب عصبی به قدری شدید بود که حتی یک پرش کوچک نیز باعث درد شدید می‌شد و این ورزشکار باتجربه را مجبور کرد تا تکنیک پای خود را به طور کامل بازسازی کند. سون به جای تکیه بر پرش‌های انفجاری، سبک بازی خود را برای تمرکز بر دقت تاکتیکی تطبیق داده است و ثابت می‌کند که شمشیربازان نخبه می‌توانند سبک خود را متناسب با واقعیت‌های جسمانی‌شان تغییر دهند.[2]

در بخش فلوره مردان، مایلز چملی-واتسون، ستاره آمریکایی، به شدت درباره خشونت پنهان این ورزش صحبت کرده است. چملی-واتسون که به خاطر قد بلند (۶ فوت و ۵ اینچ) و ضربات آکروباتیکش شناخته می‌شود، اخیراً ضربه مستقیمی با فلوره به کشکک زانویش خورده است، که به سابقه آسیب‌های شغلی او شامل شکستگی انگشتان و کشیدگی رباط‌ها اضافه شد.[3]

چملی-واتسون اشاره می‌کند که پارگی رباط صلیبی قدامی (ACL) و رباط جانبی داخلی (MCL) به دلیل تغییرات جهت ناگهانی و خشونت‌آمیز مورد نیاز در پیست، بسیار رایج است و به طور فعال افسانه رایج در فرهنگ عامه مبنی بر اینکه شمشیربازی فعالیتی با «ضربه سبک» است را رد می‌کند.[3]

گرگلی سیکلوسی از مجارستان، یک نیروی مسلط در اپه مردان، رویکردی پیشگیرانه در قبال جلوگیری از آسیب‌دیدگی اتخاذ کرده است. سیکلوسی پس از دست و پنجه نرم کردن با یک آسیب مزمن پا و انجام جراحی دست در سال‌های اخیر، اکنون دوره‌های استراحت سختگیرانه‌ای—از جمله تعطیلی کامل سه هفته‌ای—را برای جلوگیری از آسیب‌های ناشی از استفاده بیش از حد که گریبانگیر این رشته است، الزامی کرده است.[4]

یک مطالعه کوهورت آینده‌نگر در سال ۲۰۲۶ که توسط مؤسسه ملی بهداشت (NIH) منتشر شد، تجربیات این ورزشکاران را تأیید می‌کند. این تحقیق نشان می‌دهد که شمشیربازان نخبه در هر ۱۰۰۰ ساعت تمرین، ۳.۲۲ مورد آسیب‌دیدگی را متحمل می‌شوند، که در آن آسیب‌های مزمن ناشی از استفاده بیش از حد، به مراتب بیشتر از آسیب‌های حاد است.[5]

این مطالعه نشان داد که تقریباً ۵۸ درصد از کل آسیب‌های شمشیربازی، اندام تحتانی را تحت تأثیر قرار می‌دهند، و شمشیربازان سابر به دلیل نیاز به تکنیک پای سریع و انفجاری این سلاح، بالاترین میزان کلی آسیب‌دیدگی را نشان می‌دهند.[5]

فدراسیون جهانی شمشیربازی (FIE) با درک این فشار فیزیکی فزاینده، در حال راه‌اندازی یک طرح ایمنی بزرگ است. در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۶، FIE یک کنفرانس تخصصی پزشکی ورزشی را همزمان با مسابقات جهانی هنگ کنگ برگزار خواهد کرد.[6]

این کنفرانس به طور رسمی سیستم نظارت بر آسیب‌های شمشیربازی (FISS) را معرفی خواهد کرد که هدف آن استانداردسازی جمع‌آوری داده‌های جهانی در مورد بارهای تمرینی، مدیریت ضربه مغزی و استرس بیومکانیکی است. در حالی که کانو، سون و چملی-واتسون مراحل نهایی آماده‌سازی خود را طی می‌کنند، انعطاف‌پذیری آن‌ها ماهیت در حال تحول شمشیربازی مدرن را برجسته می‌سازد—ورزشی که در آن علوم پزشکی اکنون به اندازه کار با تیغه شمشیر حیاتی است.[6]