گزارش جهانی مصدومیت‌های کشتی: واکر نزدیک بازگشت به سامراسلم؛ نیون و گرین از موانع بزرگ پزشکی عبور کردند

در حالی که فشار فیزیکی طاقت‌فرسای کشتی حرفه‌ای و آماتور اغلب تیتر اخبار می‌شود، تابستان ۲۰۲۶ با موجی از پیروزی‌های چشمگیر پزشکی تعریف شده است. در سراسر WWE و اتحادیه جهانی کشتی (United World Wrestling)، ورزشکاران سطح بالا در حال عبور از موانع مهم جراحی هستند و شکست‌های بالقوه تهدیدکننده شغلی را به داستان‌هایی از انعطاف‌پذیری و موفقیت پزشکی مدرن تبدیل می‌کنند.

در خط مقدم این تحولات مثبت، استفانی واکر از WWE قرار دارد که جدول زمانی بازگشتش به رینگ به سرعت تسریع شده است. واکر در اواخر آوریل پس از تحمل یک رگ به رگ شدن درجه دو واقعی مفصل آکرومیوکلاویکولار (AC) در شانه خود، خانه‌نشین شد؛ مصدومیتی که شرکت را مجبور کرد برنامه خلاقانه مورد انتظار او با لیو مورگان را به طور ناگهانی متوقف کند.[1][3]

برآوردهای اولیه داخلی حاکی از آن بود که واکر برای «آینده قابل پیش‌بینی» دور از میادین خواهد بود، اما توانبخشی او بسیار سریع‌تر از حد انتظار پیش رفته است. اکنون مجوز پزشکی او نزدیک است و تیم‌های خلاقانه فعالانه در حال آماده‌سازی برای معرفی مجدد او به فهرست فعال هستند. منابع داخلی صنعت گزارش می‌دهند که WWE به طور خاص هفته‌های اطراف سامراسلم در اوایل آگوست را برای بازگشت او هدف قرار داده است، اقدامی که باعث تقویت بزرگی برای بخش زنان راو (Raw) خواهد شد.[1][2][3]

در حالی که واکر به پایان دوران بهبودی خود نزدیک می‌شود، پایپر نیون، قهرمان سابق تگ تیم زنان WWE، به تازگی با موفقیت از بحرانی‌ترین مرحله بهبودی خود عبور کرده است. نیون از تابستان ۲۰۲۵ به دلیل تنگی شدید دهانه رحم (cervical stenosis) و گرفتگی اعصاب از تلویزیون دور بود، وضعیتی که آینده او در این صنعت را کاملاً نامشخص کرده بود.[4][5]

در ماه می، نیون تحت عمل جراحی دیسککتومی قدامی (anterior discectomy) در کالیفرنیا قرار گرفت. این عمل جراحی پیچیده شامل برداشتن دیسک آسیب‌دیده ستون فقرات برای کاهش فشار بر نخاع و جوش دادن دو مهره گردنی به یکدیگر با استفاده از پیوند استخوان و سخت‌افزار تثبیت‌کننده بود. نیون گزارش داد که بلافاصله پس از بیدار شدن از عمل سه ساعته، از درد مزمن خود احساس تسکین کرده است.[4]

چشم‌انداز در طول معاینه شش هفته پس از عمل نیون روشن‌تر شد. او با به اشتراک گذاشتن عکس‌های رادیولوژی با حامیان خود، تأیید کرد که سخت‌افزار ثابت است و مهره‌ها «به خوبی در حال جوش خوردن» هستند. اگرچه او به طرفداران هشدار داد که بازگشت کاملش به رینگ زمان زیادی خواهد برد – و واقعیت این را پذیرفت که ممکن است هرگز دوباره کشتی نگیرد – اما لحن خوش‌بینانه و جوش خوردن موفقیت‌آمیز، یک پیروزی شخصی بزرگ برای او محسوب می‌شود.[5]

در یک پیروزی بزرگ پزشکی دیگر برای رختکن WWE، چلسی گرین اخیراً یک مشکل سلامتی وحشتناک را که ده سال او را آزار می‌داد، حل کرد. گرین فاش کرد که از تاکی‌کاردی فوق بطنی (SVT) تشخیص داده نشده رنج می‌برده است، اختلالی الکتریکی در حفره‌های بالایی قلب که باعث ضربان قلب ناگهانی، نامنظم و به طور خطرناکی سریع می‌شود.[6][7]

این وضعیت در اوایل سال جاری به نقطه اوج خود رسید، زمانی که یک حمله SVT ضربان قلب گرین را برای تقریباً ۱۵ دقیقه به ۲۲۸ ضربه در دقیقه رساند. پزشکان سرانجام توانستند آریتمی را روی مانیتورها ثبت کنند و به سرعت یک عمل سه ساعته ابلیشن (Ablation) را برای اصلاح مسیرهای الکتریکی معیوب انجام دادند. گرین گزارش داد که بلافاصله پس از جراحی کم تهاجمی «در حال بهبودی» است و وظایف تلویزیونی سبک خود را از سر گرفته است.[6][7]

موج انعطاف‌پذیری فراتر از سرگرمی‌های ورزشی و به رده‌های کشتی آزاد آماتور نیز گسترش می‌یابد. سارا هیلدبرانت، قهرمان طلای المپیک، اخیراً پس از تحمل پارگی شدید عضله اداکتور (adductor) – که عضله را در دو نقطه از استخوان جدا کرد – به همراه آسیب‌های کشاله ران و شکم در مسابقات قهرمانی آزاد ایالات متحده، با پایان ویرانگری برای فصل ۲۰۲۶ خود روبرو شد.[8]

این مصدومیت برای هیلدبرانت که به تازگی تصمیم بازنشستگی خود را برای رقابت در وزن ۵۳ کیلوگرم لغو کرده بود، تلخ بود. با این حال، این مدال‌آور چهار دوره قهرمانی جهان، به جای اینکه اجازه دهد پارگی شدید عضله پایان دوران حرفه‌ای او را دیکته کند، علناً قول داده است که یک توانبخشی کامل را به انجام برساند. هیلدبرانت با اشاره به شور و اشتیاق دوباره برای کشف محدودیت‌های خود در این ورزش، رسماً بازگشت پیروزمندانه خود را برای بازی‌های المپیک لس‌آنجلس ۲۰۲۸ هدف قرار داده است.[8]