جدول رده‌بندی جهانی کشتی: روسیه در پایان مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال جهان در باکو، با یک امتیاز اختلاف ایران را شکست داد

مسابقات قهرمانی کشتی زیر ۱۷ سال جهان ۲۰۲۶ در باکو، آذربایجان، با پایانی دراماتیک در جدول رده‌بندی تیمی کشتی آزاد مردان به کار خود پایان داد. در این تورنمنت که با حضور ۶۷۵ کشتی‌گیر در تمامی رشته‌ها رکورد مشارکت را شکست، نبرد برای برتری جهانی به مسابقات نهایی کشیده شد و نشان‌دهنده چشم‌اندازی است که به سرعت در کشتی بین‌المللی در حال تحول است. این رویداد یک هفته‌ای هم تسلط پایدار قدرت‌های سنتی و هم ظهور هیجان‌انگیز برنامه‌های نوظهور در صحنه جهانی را به نمایش گذاشت و لحن مسابقات آتی زیر ۲۰ سال و قهرمانی بزرگسالان جهان را تعیین کرد.[1][2]

روسیه با اختلاف بسیار کم، عنوان قهرمانی تیمی کشتی آزاد مردان را کسب کرد و در یک رقابت هیجان‌انگیز که تماشاگران سالن ملی ژیمناستیک را مجذوب خود کرده بود، ایران را با تنها یک امتیاز شکست داد. روسیه با ۱۴۶ امتیاز و ایران با ۱۴۵ امتیاز به کار خود پایان دادند، که این امر بر حاشیه‌های بسیار باریک بین پرافتخارترین برنامه‌های ورزشی تأکید می‌کند. امتیازات تیمی، که بر اساس قرار گرفتن در بین ده نفر برتر در تمامی اوزان محاسبه می‌شود، هر دو کشور را ملزم می‌کرد که برای تضمین جایگاه خود در صدر سکو، به تیم‌هایی کامل و با عمق بالا تکیه کنند.[2]

هند با ۱۲۳ امتیاز به مقام سوم قدرتمندی دست یافت که ناشی از عملکرد برجسته انفرادی بود و نشان‌دهنده عمق رو به رشد این کشور در رشته کشتی آزاد است. داستان غیرقابل انکار تیم هند، سیتندر مالیک ۱۷ ساله بود که با موفقیت از عنوان قهرمانی جهان خود در وزن ۶۰ کیلوگرم دفاع کرد. مالیک با آرامش قابل توجه و دقت فنی کشتی گرفت و از یک جدول سخت عبور کرد تا به مسابقه قهرمانی در برابر حریفی سرسخت برسد.[2]

پیروزی ۳ بر ۱ مالیک مقابل سرگئی کارمریان از روسیه در فینال، او را به جمع معدود قهرمانان تاریخ ورزشی کشورش رساند. او تنها دومین کشتی‌گیر آزادکار مرد هندی شد که دو عنوان قهرمانی جهان در رده نوجوانان (کادت) کسب می‌کند، و مسیر او شبیه به اوایل دوران حرفه‌ای سوشیل کومار، دارنده دو مدال المپیک، است که این موفقیت را در سال‌های ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ به دست آورده بود. بازگشت چنین تسلطی در سطح نوجوانان، هیجان قابل توجهی را در میان تحلیلگران توسعه ورزشی هند ایجاد کرده است.

فراتر از رقابت شدید تیمی، این تورنمنت با موفقیت‌های تاریخی از سوی ملت‌های نوظهور کشتی تعریف شد. احساسی‌ترین پیروزی این مسابقات متعلق به جووانی تووار از کلمبیا بود که با کسب مدال طلای ۵۵ کیلوگرم، به خشکسالی ۴۳ ساله کشورش پایان داد. پیروزی تووار اولین طلای زیر ۱۷ سال جهان برای کلمبیا از زمانی بود که لوئیس پالمینو در دوره ۱۹۸۳ این مسابقات، عنوان قهرمانی ۶۲ کیلوگرم را کسب کرده بود.[1]

مسیر تووار به سوی صدر سکو، داستانی جذاب از انعطاف‌پذیری و جبران بود. او پس از ناکامی و کسب مقام پنجمی در مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال جهان ۲۰۲۵ در آتن، با رویکرد فنی اصلاح شده و ذهنیت غالب به باکو بازگشت. او بر وزن خود مسلط بود و در طول پنج مسابقه، حریفانش را با اختلاف خیره‌کننده ۳۷ بر ۱ شکست داد، که شامل دو پیروزی با برتری فنی و یک ضربه فنی بود.[1]

در فینال ۵۵ کیلوگرم، تووار با جهانگیر تولکونوف از ازبکستان روبرو شد که سال قبل هشتم شده بود. تووار یک برنامه بازی بی‌نقص را اجرا کرد و با حملات عمیق به پاها، از وضعیت باز تولکونوف بهره برد. او با کسب برتری فنی ۱۱ بر صفر پیروز شد و در نهایت کشتی‌گیر ازبکستانی را ضربه فنی کرد تا جایگاه خود را در تاریخ کشتی کلمبیا تثبیت کند و باعث جشن و شادی در میان مربیان و هوادارانش شود.[1]

پورتوریکو نیز یک دستاورد تاریخی را جشن گرفت، زیرا نلسون ویافان سوم عنوان قهرمانی جهان در وزن ۴۵ کیلوگرم را به دست آورد. ویافان در مسابقه قهرمانی، با نتیجه قاطع ۷ بر ۱ رایِلن وکس از تیم آمریکا را شکست داد. این پیروزی یک شاهکار در دفاع تاکتیکی و ضدحملات به موقع بود و وکس را از کسب یک طلای دوگانه تاریخی محروم کرد، چرا که این ورزشکار آمریکایی اوایل هفته عنوان فرنگی را کسب کرده بود.[1]

با وجود شکست وکس در فینال کشتی آزاد، مدال نقره او، به همراه نقره صلاح تسرنی در وزن ۹۲ کیلوگرم، به ایالات متحده کمک کرد تا با ۶۸ امتیاز در رده‌بندی تیمی به مقام هفتم دست یابد. تیم آمریکا با رقابت سختی از سوی برنامه‌های رو به رشد آسیای مرکزی مانند ازبکستان و قزاقستان روبرو شد که به ترتیب با ۱۰۱ و ۹۳ امتیاز چهارم و پنجم شدند و نفوذ فزاینده این منطقه در ورزش کشتی را به نمایش گذاشتند.[2]

نتایج باکو به عنوان یک شاخص پیشرو حیاتی برای آینده کشتی بین‌المللی عمل می‌کند. با موفقیت کشورهایی مانند کلمبیا و پورتوریکو در کسب مدال‌های طلای تاریخی، و تثبیت جایگاه هند به عنوان یک قدرت توسعه‌دهنده، ردپای جهانی کشتی نخبگان به سرعت در حال گسترش است. این ورزشکاران جوان اکنون در موقعیتی قرار دارند که به رده‌های جوانان و بزرگسالان منتقل شوند و صحنه را برای چرخه‌های بسیار رقابتی منتهی به بازی‌های المپیک ۲۰۲۸ و ۲۰۳۲ آماده کنند.[1][2]