خدای کواد و گروه تعقیب‌کننده: رده‌بندی قدرت اسکیت نمایشی مردان ISU پیش از گرند پری ۲۰۲۷-۲۰۲۶

بالاخره گرد و غبار المپیک زمستانی میلان-کورتینا ۲۰۲۶ و مسابقات جهانی پراگ فرو نشست و یک پادشاه بلامنازع در مرکز پیست باقی ماند.[1]

ایلیا مالینین فصل گرند پری ۲۰۲۷-۲۰۲۶ ISU را نه تنها به عنوان قهرمان فعلی المپیک و سه دوره قهرمان جهان آغاز می‌کند، بلکه به عنوان اسکیت‌بازی که اساساً محاسبات این ورزش را در هم شکسته است.[1]

این ورزشکار ۲۱ ساله آمریکایی با ۴٬۵۹۰ امتیاز در صدر رده‌بندی جهانی ISU، یک برتری قاطع و تقریباً خفه‌کننده نسبت به بقیه جهان دارد.[2][5]

اکنون، آنچه در سری آتی گرند پری – که اکتبر امسال در آنژه، فرانسه آغاز می‌شود – در خطر است، دیگر این نیست که چه کسی می‌تواند مالینین را در یک روز عالی شکست دهد. بلکه این است که چه کسی آماده است تا لحظه‌ای که «خدای کواد» کوچکترین روزنه‌ای را باز می‌گذارد، ضربه خود را وارد کند.[6]

غیبت یوما کاگیاما، دارنده مدال نقره المپیک، که برای فصل ۲۰۲۷-۲۰۲۶ استراحتی شایسته را در پیش گرفته، کارت‌های مدعیان سکو را کاملاً به هم می‌ریزد.[2][5]

میخائیل شایداروف از قزاقستان بی‌سروصدا اما بی‌رحمانه با ۳٬۹۱۸ امتیاز به رده سوم جهانی صعود کرده است، او به زرادخانه فنی عظیمی مجهز است که او را در هر رویدادی که شرکت کند، به یک تهدید برای سکو تبدیل می‌کند.[2][6]

شون ساتو از ژاپن، که با ۳٬۶۳۹ امتیاز در رده چهارم جهان قرار دارد، با کسب مدال برنز در مسابقات جهانی پراگ، شایستگی خود را ثابت کرد، او جایگاه المپیک خود را تکرار کرد و موقعیت خود را به عنوان برترین رقیب فعال ژاپن تثبیت کرد.[2]

سپس آدام سیائو هیم فا از فرانسه حضور دارد، کارت وحشی نهایی و هیجان‌انگیز این ورزش. این دارنده مدال برنز جهانی ۲۰۲۴ که در رده پنجم جدول قرار دارد، اسکیت‌بازی است با اوج‌های سرگیجه‌آور و فرودهای گیج‌کننده.[2]

سیائو هیم فا با اجرای بهترین اسکیت زندگی‌اش در میلان برنز گرفت، اما تنها یک ماه بعد در مسابقات جهانی به رده پنجم سقوط کرد، پس از آنکه در برنامه آزاد خود دچار مشکلات متعدد پرش شد.

با وجود این عدم ثبات، سیائو هیم فا یکی از معدود مردانی در جهان است که می‌تواند با ارزش پایه مالینین رقابت کند، به ویژه با قانونی شدن حرکت پشتک (backflip) توسط ISU – حرکتی که هر دو ورزشکار برای کسب حداکثر نمرات مؤلفه‌ای و واکنش‌های لرزاننده تماشاگران در سالن، از آن استفاده کرده‌اند.

تضاد سبکی بین مدعیان اصلی شدید است و دنیای اسکیت را دوپاره کرده است. در حالی که توانایی پرش مالینین از نظر ریاضی بی‌رقیب است، برخی منتقدان و همتایان استدلال می‌کنند که اسکیت‌بازان اروپایی مانند سیائو هیم فا رویکردی بالغ‌تر و موزیکال‌تر به یخ ارائه می‌دهند.[3]

دیوید ناریزنی، رقصنده روی یخ روسی، اخیراً دقیقاً همین احساس را بیان کرد و استدلال نمود که سیائو هیم فا «می‌فهمد چه کار می‌کند» و «اسکیت واقعی مردان» را به نمایش می‌گذارد، در حالی که پرش‌های بی‌نظیر مالینین گاهی اوقات می‌تواند توسعه هنری او را تحت‌الشعاع قرار دهد.[3]

سهمیه‌های گرند پری برخی برخوردهای اولیه هیجان‌انگیز را رقم زده است. مالینین در اسکیت آمریکا در اورت، واشنگتن، تیتر اخبار خواهد بود، پیش از آنکه راهی جام NHK در توکیو شود.[6]

در همین حال، سیائو هیم فا به دنبال دفاع از زمین خانگی خود در گرند پری فرانسه و ارائه یک بیانیه بزرگ در جام فینلاندیا خواهد بود.[6]

میانه جدول نیز با شتابی خطرناک در حال پیشروی است. الکساندر سِلِوکو از استونی پس از یک عملکرد بی‌نظیر در پراگ، که در آن بهترین امتیاز شخصی خود را با بیش از ۱۳ امتیاز شکست داد و ششم شد، بازگشته است.

صعود سِلِوکو دو سهمیه برای استونی در مسابقات جهانی ۲۰۲۷ تضمین می‌کند و او را به یک مفسد (spoiler) بسیار خطرناک در سری گرند پری تبدیل می‌کند.

همانطور که این ورزش به سمت مسابقات جهانی ۲۰۲۷ در فنلاند پیش می‌رود، سقف فنی همچنان در حال افزایش است. کوادروپل اکسل، که زمانی یک افسانه بود، اکنون یک سلاح استاندارد در زرادخانه مالینین است.[5]

اما همانطور که خود مالینین پس از پیروزی المپیکش اشاره کرد، کسب طلا تحت فشار به چیزی بیش از پرش نیاز دارد؛ این کار نیازمند اجرای خودکار و بلوغ هنری است.[4]

فصل ۲۰۲۷-۲۰۲۶ آزمونی خواهد بود برای اینکه آیا گروه تعقیب‌کننده می‌تواند ثبات لازم برای تحت فشار قرار دادن قهرمان را پیدا کند، یا اینکه آیا دوران مالینین واقعاً، به طور غیرقابل انکاری، دست‌نیافتنی است.[1][6]