مولی تامپسون-اسمیت با غلبه بر مصدومیت پیش‌فصل، جایگاه خود را در نیمه‌نهایی جام جهانی پراگ تثبیت کرد

فضای جام جهانی سنگ‌نوردی IFSC ۲۰۲۶ در پراگ بسیار پرشور بود و ستارگان بین‌المللی زیادی به پایتخت جمهوری چک آمده بودند. برای مولی تامپسون-اسمیت، ورزشکار المپیکی بریتانیا، حتی بستن طناب برای مرحله انتخابی لید زنان به خودی خود یک پیروزی محسوب می‌شد.[1]

تامپسون-اسمیت عملکردی ثابت و با اعتماد به نفس در مسیرهای انتخابی ارائه داد و با کسب رتبه ۱۶، جایگاه خود را در نیمه‌نهایی به راحتی تثبیت کرد. این نتیجه برای این ورزشکار ۲۸ ساله که ماه‌های گذشته را با تردید درباره آمادگی جسمانی خود سپری کرده بود، تسکین بزرگی بود.[1][5]

در اوایل سال جاری، تامپسون-اسمیت در جریان رویداد انتخابی تیم ملی بریتانیا دچار مصدومیت ناحیه تحتانی بدن شد. این مشکل — که بعداً مشخص شد مربوط به همسترینگ او بوده است — تردیدهای جدی را در مورد اینکه آیا او اصلاً برای شرکت در سری مسابقات جهانی سنگ‌نوردی ۲۰۲۶ آماده خواهد بود یا خیر، ایجاد کرد.[1]

گزارش رسمی سنگ‌نوردی جهانی اشاره کرد: «پس از مصدومیت در رویداد انتخابی کشورش، مولی تامپسون-اسمیت مطمئن نبود که بتواند در سری مسابقات جهانی ۲۰۲۶ شرکت کند.» این گزارش ماهیت پرمخاطره پیش‌فصل او را برجسته می‌سازد. او به جای تسلیم شدن در برابر از دست دادن فصل، بر توانبخشی خود متمرکز شد و با مدیریت دقیق روند بهبودی، بازگشت خود به دیوار را تضمین کرد.[1]

متأسفانه، روند طاقت‌فرسای توانبخشی فیزیکی برای تامپسون-اسمیت قلمرویی آشناست. دوران حرفه‌ای او به همان اندازه که با درخشش فنی‌اش بر روی دیوار تعریف شده، با سرسختی فوق‌العاده‌اش نیز شناخته می‌شود؛ او بارها بر موانعی غلبه کرده که می‌توانستند به دوران ورزشی اکثر ورزشکاران پایان دهند.[2][4]

در سپتامبر ۲۰۲۲، او پس از سقوطی چهار متری هنگام بولدرینگ در فضای باز در گاردومز اج (Gardom's Edge) در منطقه پیک دیستریکت، دچار دررفتگی شدید مچ پا شد. شدت این مصدومیت به حدی بود که او مجبور شد راه رفتن را دوباره بیاموزد، فرآیندی که دیدگاه او را نسبت به ورزش و استقلال شخصی‌اش عمیقاً تغییر داد.[2][4]

او در طول دوران نقاهت خود تأمل کرد: «این مصدومیت به من نشان داد که چقدر خوش‌شانس بودم که کارهای روزمره را بدیهی می‌دانستم.» او اشاره کرد که حتی بردن یک فنجان چای از آشپزخانه به اتاق نشیمن برایش یک نقطه عطف بزرگ محسوب می‌شد. با وجود شدت دررفتگی مچ پا، او جنگید تا سهمیه المپیک پاریس ۲۰۲۴ را کسب کند و به آرزوی دیرینه‌اش جامه عمل بپوشاند.[2][6]

حتی پیش از مصدومیت مچ پا، تامپسون-اسمیت مجبور شد بر یک آسیب نادر و شدید انگشت غلبه کند. در سال ۲۰۱۷، در اوج دوران اولیه حرفه‌ای خود، او دچار پارگی سه‌گانه قرقره (Triple Pulley Rupture) شد — مصدومیتی آنقدر غیرمعمول که هیچ پروتکل توانبخشی استانداردی برای آن وجود نداشت. او تحت عمل جراحی قرار گرفت و ماه‌ها را صرف بازسازی تدریجی قدرت چنگش خود کرد و در نهایت بازگشت تا چندین قهرمانی ملی را کسب کند.[4]

اکنون، در سال ۲۰۲۶، توانایی او در مدیریت درد و اعتماد به بدن خود، در مسابقات جام جهانی نتیجه داده است. کسب رتبه ۱۶ او در پراگ ثابت می‌کند که او همچنان از استقامت و ذهنیت تاکتیکی لازم برای پیمودن مسیرهای مدرن و بسیار فیزیکی لید برخوردار است.[1][5]

رقابت در پراگ بسیار شدید است. در مرحله انتخابی لید زنان، آنی سندرز از ایالات متحده و چه هیون سئو از کره جنوبی پس از کسب دو تاپ، به طور مشترک در صدر قرار گرفتند. حد نصاب صعود به نیمه‌نهایی بسیار نزدیک بود و ماتیا پوتزی از اتریش، جایگاه بیست و چهارم و آخرین سهمیه صعود را به دست آورد.[1][3]

بخش مردان این رویداد نیز به همان اندازه هیجان‌انگیز بوده است، که با تشویق پرشور تماشاگران محلی برای اسطوره چک، آدام اوندرا، و کهنه‌کار اتریشی، یاکوب شوبرت، تقویت شد. سوراتو آنراکو از ژاپن فصل مسلط خود را ادامه داد، اگرچه در دورهای انتخابی با رقابت سختی از سوی پوترا تری رامادانی از اندونزی روبرو شد.[1]

در حالی که تامپسون-اسمیت برای نیمه‌نهایی آماده می‌شود، فشار تنها افزایش خواهد یافت. مسیرها شیب‌دارتر، گیره‌ها کوچک‌تر می‌شوند و تقاضاهای فیزیکی بر همسترینگ تازه بهبودیافته او تا حد نهایی آزمایش خواهد شد. با این حال، برای سنگ‌نوردی که بارها قوانین پزشکی را به چالش کشیده تا به صحنه نخبگان بازگردد، پیشروی تا این مرحله خود بیانیه‌ای عمیق از عزم او برای فصل ۲۰۲۶ است.[1][2][4]