موزه بزرگ مصر کاملاً افتتاح شد؛ گنجینه کامل توت‌عنخ‌آمون برای اولین بار یکپارچه به نمایش درآمد

پس از بیش از دو دهه ساخت و ساز، قیام‌های سیاسی و همه‌گیری‌های جهانی، موزه بزرگ مصر (GEM) رسماً به طور کامل درهای خود را گشود. این مجموعه ۱.۲ میلیارد دلاری که در نزدیکی اهرام جیزه قرار دارد، اکنون بزرگترین موزه باستان‌شناسی جهان است که به یک تمدن واحد اختصاص یافته است.[1][6]

نگین این افتتاحیه تاریخی، نمایش کامل و یکپارچه گنجینه‌های فرعون توت‌عنخ‌آمون است. برای اولین بار از سال ۱۹۲۲ که هاوارد کارتر، باستان‌شناس بریتانیایی، مقبره KV62 را گشود، تمامی ۵۳۹۸ اثر باستانی دفن‌شده همراه با این فرعون نوجوان، زیر یک سقف گرد هم آمده‌اند.[1][2]

در طول قرن گذشته، این مجموعه پراکنده بود. ماسک طلایی نمادین مرگ و مجموعه‌ای از اقلام نفیس در موزه مصر در میدان تحریر قاهره که فضایی تنگ و بدون تهویه مناسب داشت، نگهداری می‌شدند، در حالی که هزاران قطعه دیگر—مانند ارابه‌ها، عصاها، بازی‌های تخته‌ای و صندل‌ها—در انبارها یا نمایشگاه‌های فرعی به فراموشی سپرده شده بودند.[3][5]

سازوکار جدید نمایش، درک ما از این آثار را به طور اساسی تغییر می‌دهد. این نمایشگاه که در ۷۰۰۰ متر مربع فضای گالری اختصاصی گسترده شده است، به ترتیب زمانی و بر اساس توالی حفاری اصلی کارتر چیده شده است. بازدیدکنندگان عملاً از اتاق انتظار، ضمیمه، اتاق دفن و خزانه مقبره دقیقاً همان‌طور که کشف شدند، عبور می‌کنند.[1][5]

حفاظت و کنترل آب و هوا یک جهش تکنولوژیک عظیم را نشان می‌دهد. در موزه قدیمی، آثار در معرض نوسانات دمای قاهره و رطوبت محیط قرار داشتند. در موزه بزرگ مصر، هر یک از ۵۳۹۸ شیء در ویترین‌های سفارشی‌ساز و کنترل‌شده از نظر آب و هوا، با نورپردازی فیبر نوری قرار گرفته‌اند که برای جلوگیری از تخریب مواد آلی ظریف مانند چوب، چرم و کتان طراحی شده است.[2][6]

ماسک مرگ طلای خالص ۱۱ کیلوگرمی مشهور، اکنون پشت شیشه ضدگلوله ۴۰ میلی‌متری در ورودی گالری قرار دارد. تابوت‌های طلایی تودرتو، که قبلاً دیدن آن‌ها از همه زوایا دشوار بود، در ویترین‌های مستقل به نمایش گذاشته شده‌اند که امکان بازرسی ۳۶۰ درجه‌ای از منبت‌کاری‌های پیچیده لاجورد و عقیق آن‌ها را فراهم می‌کند.[1][3]

فراتر از توت‌عنخ‌آمون، مقیاس عظیم موزه بزرگ مصر حیرت‌انگیز است. این مرکز ۵.۴ میلیون فوت مربعی، بیش از ۱۰۰,۰۰۰ اثر باستانی را در خود جای داده که ۷۰۰۰ سال از تاریخ مصر را در بر می‌گیرد. ورودی موزه توسط مجسمه گرانیتی رامسس دوم به ارتفاع ۳۶ فوت و وزن ۸۲ تن محافظت می‌شود، که در سال ۲۰۰۶ به این مکان منتقل شد و موزه به دور آن ساخته شد.[1][2][4]

طراحی معماری از توپوگرافی طبیعی سایت بهره می‌برد. یک پلکان بزرگ و عظیم به عنوان ستون فقرات زمانی عمل می‌کند و بازدیدکنندگان را از کنار مجسمه‌های غول‌پیکر به سمت بالا هدایت می‌کند تا به پنجره‌ای پانوراما از کف تا سقف برسند که اهرام ثلاثه بزرگ را قاب می‌کند.[3][5]

این افتتاحیه پیامدهای اقتصادی عظیمی برای مصر دارد. گردشگری تا ۱۵ درصد از تولید اقتصادی کشور را تشکیل می‌دهد و این بخش سال‌هاست که از بی‌ثباتی منطقه‌ای رنج می‌برد. دولت پیش‌بینی می‌کند که موزه بزرگ مصر سالانه ۸ میلیون بازدیدکننده جذب کند و به عنوان لنگرگاهی برای هدف بلندپروازانه ملی جهت دو برابر کردن مجموع گردشگران به ۳۰ میلیون نفر تا سال ۲۰۲۸ عمل کند.[2][3][4]

برای حمایت از این حجم ورودی، زیرساخت‌های اطراف به طور کامل بازسازی شده‌اند. یک خط متروی جدید مرکز قاهره را مستقیماً به فلات جیزه متصل می‌کند و فرودگاه بین‌المللی اسفینکس که به تازگی توسعه یافته است، پروازهای مستقیمی را به این مکان ارائه می‌دهد و به گردشگران اجازه می‌دهد تا به طور کامل از ترافیک بدنام قاهره دوری کنند.[5][7]

این مرکز پیشرفته همچنین مصر را به یک استدلال جدید و قدرتمند در بحث جاری بر سر بازگرداندن آثار فرهنگی مجهز می‌کند. برای دهه‌ها، مؤسسات غربی استدلال می‌کردند که مصر فاقد امکانات لازم برای نگهداری و حفظ ایمن ارزشمندترین میراث خود است.[2][6]

با افتتاح موزه بزرگ مصر، این استدلال عملاً از بین رفته است. این مجموعه شامل یکی از بزرگترین و پیشرفته‌ترین مراکز حفاظت باستان‌شناسی جهان است، جایی که صدها متخصص دهه گذشته را صرف مرمت دقیق آثار قبل از نمایش آن‌ها کرده‌اند.[1][6]

با وجود جامع بودن نمایشگاه توت‌عنخ‌آمون، یک عنصر حیاتی غایب است: خود فرعون. مومیایی توت‌عنخ‌آمون به موزه بزرگ مصر منتقل نشده و در یک محفظه شیشه‌ای با کنترل آب و هوا در داخل مقبره اصلی خود در دره پادشاهان در لوکسور باقی مانده است، که به سیاست دیرینه مبنی بر باقی گذاشتن بقایای سلطنتی در محل استراحتشان در صورت امکان، احترام می‌گذارد.[5]

در حالی که بازدیدکنندگان به این مجموعه گسترده از مرمر و شیشه سرازیر می‌شوند، موزه بزرگ مصر چیزی فراتر از یک مخزن برای طلای باستانی است. این یک بنای یادبود مدرن است که طراحی شده تا با عجایب باستانی که در کنارش قرار دارد رقابت کند، و برای اولین بار در دوران مدرن، روایت مصر را بازپس گرفته و تاریخ آن را با شرایط خودش ارائه دهد.[2][4]