نوارتیس برای ورود به بازار نسل بعدی داروهای ADC، استارتاپ دارویی سرطان میریکس بایو را با ۱.۱ میلیارد دلار پیش‌پرداخت خریداری می‌کند

شرکت دارویی عظیم سوئیسی نوارتیس (Novartis) موافقت کرده است که استارتاپ بیوتکنولوژی مستقر در لندن، میریکس بایو (Myricx Bio) را با ۱.۱ میلیارد دلار پیش‌پرداخت خریداری کند و به این ترتیب پلتفرمی جدید برای نسل بعدی درمان‌های سرطان به دست آورد.[1][3][6]

این معامله، که شامل تا ۴۰۰ میلیون دلار پرداخت اضافی بر اساس نقاط عطف (milestone payments) است، ارزش کل بالقوه معامله را به ۱.۵ میلیارد دلار می‌رساند. این خرید یک خروج بزرگ برای بخش علوم زیستی بریتانیا محسوب می‌شود و نشان‌دهنده یک جهش استراتژیک برای نوارتیس در بازار به سرعت در حال گسترش کونژوگه‌های آنتی‌بادی-دارو (ADC) است.[1][3][7]

کونژوگه‌های آنتی‌بادی-دارو مانند موشک‌های هدایت‌شونده بیولوژیکی عمل می‌کنند. آنها یک آنتی‌بادی هدف‌گیرنده را که به دنبال پروتئین‌های خاص روی سطح سلول‌های سرطانی می‌گردد، با یک محموله شیمیایی بسیار سمی ترکیب می‌کنند. این امر به متخصصان انکولوژی اجازه می‌دهد تا شیمی‌درمانی قوی را مستقیماً به تومورها برسانند و در عین حال تا حد زیادی بافت‌های سالم اطراف را حفظ کنند.[2][5]

اگرچه ADCs انقلابی در انکولوژی دقیق ایجاد کرده‌اند، اما یک محدودیت حیاتی پدیدار شده است: تومورها اغلب نسبت به محموله‌هایی که در حال حاضر بر بازار غالب هستند، مانند بازدارنده‌های TOPO-1 و توبولین، مقاومت نشان می‌دهند. هنگامی که سرطان‌ها برای زنده ماندن از این حملات شیمیایی خاص سازگار می‌شوند، نرخ پاسخ عینی می‌تواند بیش از ۵۰ درصد کاهش یابد.[4][5][6]

میریکس بایو دقیقاً برای حل این مشکل اساسی تأسیس شد. این استارتاپ که در سال ۲۰۱۹ از کالج سلطنتی لندن (Imperial College London) و مؤسسه فرانسیس کریک (Francis Crick Institute) جدا شد، یک کلاس کاملاً جدید از محموله‌های ADC به نام مهارکننده‌های N-میریستوئیل‌ترانسفراز (NMTi) را توسعه داد.[3][7][8]

NMT آنزیمی است که نقشی حیاتی در اصلاح پروتئین‌های مورد نیاز برای بقا و رشد سلول‌های سرطانی ایفا می‌کند. محموله‌های میریکس با مهار این آنزیم خاص، از یک مکانیسم عمل «متعامد» (orthogonal) استفاده می‌کنند—به این معنی که آنها از طریق یک مسیر بیولوژیکی کاملاً متفاوت نسبت به داروهای موجود، به سلول سرطانی حمله می‌کنند.[4][5][8]

داده‌های پیش‌بالینی نشان می‌دهد که این محموله‌های NMTi می‌توانند باعث پسرفت کامل تومور شوند، حتی در مدل‌های سرطانی که کاملاً نسبت به ADCs مبتنی بر مهارکننده TOPO-1 استاندارد مقاوم شده‌اند. این رویکرد متمایز، امیدی دوباره برای بیمارانی است که سرطان‌هایشان از درمان‌های هدفمند نسل اول پیشی گرفته‌اند.[4][5]

برای نوارتیس، این خرید یک شکاف استراتژیک را پر می‌کند. در حالی که این شرکت داروسازی سوئیسی به شدت روی درمان‌های رادیولیگاند (شکل دیگری از درمان هدفمند سرطان) سرمایه‌گذاری کرده است، اما تا حد زیادی از موج اخیر ADCs دور مانده بود. معامله میریکس به نوارتیس یک جایگاه فوری و بسیار متمایز در این فضا می‌دهد.[1][6]

این خرید، حقوق جهانی دو داروی پیش‌بالینی اصلی میریکس را که B7-H3 و HER2 را هدف قرار می‌دهند، به نوارتیس واگذار می‌کند. اینها پروتئین‌هایی هستند که از نظر بالینی تأیید شده‌اند و معمولاً در انواع تومورهای جامد، از جمله سرطان‌های سینه و ریه، بیان می‌شوند.[1][2][4]

نکته مهم این است که نوارتیس کل پلتفرم شیمیایی محموله زیربنایی را خریداری می‌کند، نه فقط دو داروی اصلی را. این امر به بخش تحقیقات زیست‌پزشکی این غول دارویی اجازه می‌دهد تا کلاهک جنگی جدید NMTi را به مجموعه‌ای وسیع از آنتی‌بادی‌های هدف‌گیرنده دیگر در خط لوله خود متصل کند و به طور بالقوه یک کلاس استاندارد کاملاً جدید از درمان‌های سرطانی ایجاد کند.[2][6]

این خرید گواهی بر ایجاد سریع ارزش در بخش بیوتکنولوژی است. میریکس بایو در اواسط سال ۲۰۲۴ یک دور تأمین مالی سری A به ارزش ۱۱۴ میلیون دلار را با رهبری مشترک نوو هولدینگز (Novo Holdings) و ابینگورث (Abingworth) جذب کرد. کمتر از دو سال بعد، این شرکت قبل از ورود به آزمایش‌های بالینی انسانی، یک خروج میلیارد دلاری را تضمین کرده است.[4][8]

این ارزش‌گذاری تهاجمی، منعکس‌کننده فشارهای کلان اقتصادی گسترده‌تر در صنعت داروسازی است. شرکت‌های داروسازی جهانی در دهه آینده با یک «انقضای حق ثبت اختراع» (patent cliff) تخمینی ۴۵۰ میلیارد دلاری مواجه هستند، زیرا انحصار داروهای پرفروش آنها منقضی می‌شود. برای پر کردن خطوط لوله خود، شرکت‌های بزرگ دارویی سرمایه هنگفتی را برای خرید پلتفرم‌های پیش‌بالینی امیدوارکننده به کار می‌گیرند.[3]

این معامله به صورت خرید کامل شرکت و بدون هیچ‌گونه محدودیت جغرافیایی ساختار یافته است و انتظار می‌رود در نیمه دوم سال ۲۰۲۶، پس از تأییدیه‌های نظارتی معمول، نهایی شود. پس از نهایی شدن، دارایی‌های میریکس به موتور توسعه بالینی جهانی نوارتیس منتقل می‌شوند تا آزمایش‌های انسانی آغاز شود.[4][5][7]