پایان کار بهروز تابانی در مستر المپیا ۲۰۲۶؛ نیک واکر قهرمان دسته اوپن شد

مرحله مقدماتی (پیش‌داوری) دسته اوپن، همان آوردگاهی است که سرنوشت غول‌های پرورش اندام جهان در آن رقم می‌خورد؛ جایی که فیگورهای اجباری و مقایسه‌های میلی‌متری زیر نور خیره‌کننده استیج لاس‌وگاس، عیار واقعی هر ورزشکار را مشخص می‌کند. در همین مرحله حساس از مسابقات مستر المپیا ۲۰۲۶ بود که رویای بهروز تابانی برای درخشش به پایان رسید. نماینده ایران با وجود آمادگی بدنی بالا، نتوانست نظر داوران را برای حضور در جمع ۱۰ نفر برتر جلب کند و از راهیابی به فینال بازماند.[1]

حضور تابانی در این مسابقات با انتظارات فراوانی همراه بود. پس از غیبت چهره‌های شاخصی چون هادی چوپان، تمام نگاه‌های هواداران ایرانی به این بدنساز جوان دوخته شده بود تا بتواند پرچم ایران را در بالاترین سطح پرورش اندام جهان برافراشته نگه دارد. با این حال، رقابت در دسته اوپن همواره بی‌رحمانه بوده و کوچک‌ترین نقص در تقارن یا کات عضلانی می‌تواند به قیمت حذف زودهنگام تمام شود.[1]

استیج لاس‌وگاس امسال شاهد حضور بدن‌هایی بود که استانداردهای جدیدی از حجم و چگالی را به نمایش گذاشتند. تابانی که با تمرینات طاقت‌فرسا خود را به این رویداد رسانده بود، در برابر رقبایی قرار گرفت که از نظر سایز عضلانی در شرایط بسیار مطلوبی قرار داشتند. بر اساس گزارش‌های منتشر شده، او در مرحله مقدماتی نتوانست در بین ۱۰ بدنساز برتر قرار بگیرد و پرونده حضورش در این دوره خیلی زود بسته شد.[1]

حذف در مرحله مقدماتی به معنای پایان کار تابانی در مستر المپیا ۲۰۲۶ بود؛ اتفاقی که نشان داد داوران امسال تمرکز ویژه‌ای بر روی جزئیات ریز عضلانی و کاندیشنینگ (آمادگی نهایی) در روز مسابقه دارند. این حذف زودهنگام، شوک بزرگی برای جامعه بدنسازی ایران بود که به حضور نمایندگان خود در فینال این رقابت‌ها عادت کرده بودند.[1]

با کنار رفتن تابانی، توجه جهانی به نبرد غول‌ها در فینال معطوف شد. رقابتی که در آن چهره‌های نام‌آشنایی برای تصاحب مجسمه ساندو به مصاف یکدیگر رفتند. در این میان، بازگشت شکوهمندانه نیک واکر به مسابقات، یکی از دراماتیک‌ترین لحظات تاریخ مستر المپیا را رقم زد و تمام معادلات را بر هم زد.[2]

واکر که مسابقات سال ۲۰۲۳ را به دلیل پارگی شدید همسترینگ و آسیب‌دیدگی ساق پا از دست داده بود، با اراده‌ای پولادین دوران نقاهت را پشت سر گذاشت. بسیاری از کارشناسان تردید داشتند که او بتواند بار دیگر به فرم ایده‌آل خود بازگردد، اما او با بدنی بی‌نقص و کات‌های عمیق‌تر از همیشه روی استیج ظاهر شد تا ثابت کند دوران قهرمانی‌اش تازه آغاز شده است.[2]

در فینال نفس‌گیر دسته اوپن، نیک واکر توانست در یک رقابت نزدیک و دیدنی، سامسون دائودا و درک لانسفورد، مدافع عنوان قهرمانی را کنار بزند. او با این پیروزی خیره‌کننده، برای نخستین بار عنوان قهرمانی مستر المپیا را به دست آورد و نشان داد که پشتکار و تداوم می‌تواند بر هر مصدومیتی غلبه کند.[2]

پایان مستر المپیا ۲۰۲۶ با قهرمانی واکر و حذف تابانی، پیام روشنی برای دنیای پرورش اندام داشت؛ استانداردهای این رشته به شکل بی‌سابقه‌ای ارتقا یافته است. ورزشکاران ایرانی برای بازپس‌گیری جایگاه خود در فینال این رقابت‌ها، نیازمند بازنگری در برنامه‌های تمرینی و تطبیق با معیارهای جدید داوری هستند تا در سال‌های آینده بار دیگر در جمع بهترین‌های جهان قرار گیرند.[3]