پایان نمایشگاه طراحی «کالکتیبل» نیویورک ۲۰۲۶؛ بازگشت به متریالهای خام و مبلمان ماندگار
سومین دوره نمایشگاه طراحی معاصر «کالکتیبل» نیویورک با تمرکز بر مبلمان کلکسیونی و متریالهای خام به کار خود پایان داد. این رویداد نشان داد که طراحان داخلی به جای پیروی از ترندهای زودگذر، به سمت خلق آثار ماندگار و استفاده از مواد طبیعی مانند سنگ، خاک رس و چوب حرکت کردهاند.
به قلم غزل جمشیدی
این خبر را به اشتراک بگذارید
سومین دوره نمایشگاه طراحی معاصر «کالکتیبل» (Collectible) نیویورک در حالی به کار خود پایان داد که پیام روشنی برای بازار دکوراسیون داخلی داشت: دوران مبلمان یکبارمصرف به سر آمده است. این رویداد ۳ روزه که از ۱۶ تا ۱۸ آبان ۱۴۰۵ (۶ تا ۸ نوامبر ۲۰۲۶) برگزار شد، میزبان بیش از ۱۱۰ غرفهدار از ۲۷ کشور جهان بود.[1][4]
برخلاف دو دوره اول که در سال ۲۰۲۳ و پس از آن در مرکز شهر برگزار شده بودند، این رویداد امسال به ماه نوامبر منتقل شد تا هویتی مستقل از سایر نمایشگاههای تجاری پیدا کند. پس از پیشنمایشهای ویژه در ۴ و ۵ نوامبر، درهای یک سینمای قدیمی با ۷ سالن نمایش به نام AMC Orpheum 7 در محله «آپِر ایست ساید» به روی عموم باز شد.[1][4]
بازگشت به متریالهای خام و طبیعی
یکی از برجستهترین روندهای این نمایشگاه، استفاده جسورانه از متریالهای خام و طبیعی بود. طراحان مستقل به جای استفاده از پلاستیک و مواد مصنوعی، به سراغ خاک رس، سنگ، چوب و فلزات پرداختنشده رفتهاند. این تغییر رویکرد نشان میدهد که برای داشتن فضایی لوکس، نیازی به سطوح براق و بینقص نیست؛ بلکه اصالت ماده است که به فضا شخصیت میبخشد.[1]
در همین راستا، استودیوی طراحی گرجستانی «جیپساندکُنکریت» (Gypsandconcrete) آینههایی از جنس فولاد ضدزنگ خمیده را به نمایش گذاشت که بازتابی متفاوت از نور و فضا ارائه میدادند. همچنین، گالری مکانی «کاب جون» (K'ab Juun) در اولین حضور خود، آثاری را معرفی کرد که تماماً از مواد بومی مکزیک ساخته شده بودند.[1][4]
مفهوم «میراث مدرن» (Modern Heirlooms) خط فکری دیگری بود که در سراسر نمایشگاه به چشم میخورد. کوریاندر فرند، بنیانگذار گالری «پلیسد» (Placed)، معتقد است که طراحان امروز در حال رقم زدن چهارمین انقلاب صنعتی هستند. او میگوید: «طراحان برای ورشکست نشدن، باید به سمت سبکهای پرجزئیات و باروک حرکت کنند.»[1]
برای خریداران و صاحبان خانهها، این مفهوم به معنای تغییر در نحوه بودجهبندی دکوراسیون است. به جای خرید مداوم وسایل ارزانقیمت که پس از چند سال فرسوده میشوند، سرمایهگذاری روی یک قطعه مبلمان دستساز و باکیفیت، تصمیمی اقتصادیتر و پایدارتر به نظر میرسد. این قطعات به مرور زمان پتینه میبندند و داستان زندگی ساکنان خانه را در خود ثبت میکنند.
بازتعریف فضای کار در خانه
یکی از جذابترین بخشهای نمایشگاه امسال، چیدمانی با عنوان «منابع انسانی» بود که توسط الکس تیگی-واکر کیوریت شده بود. او یک دفتر کار اواخر قرن بیستم را با استفاده از مبلمان کلکسیونی بازآفرینی کرد. الکس تیگی-واکر درباره این چیدمان میگوید: «این فضا که به شکل مجموعهای از سلولهای اداری تنظیم شده، چیدمان آشنای یک محل کار سنتی را به خود میگیرد، اما با اشیایی پر میشود که یکنواختی آن را به چالش میکشند.»[4]
با توجه به افزایش دورکاری و نیاز به فضاهای اداری در خانهها، این ایده برای بسیاری از بازدیدکنندگان کاربردی بود. استفاده از یک صندلی با طراحی ساختارشکن یا یک میز کار که از چوبهای بازیافتی ساخته شده، میتواند مرز بین فضای کار و زندگی را تلطیف کند. طراحان به ما یادآوری میکنند که دفتر کار خانگی نباید لزوماً شبیه به یک اداره سنتی باشد.
در بخش دیگری از نمایشگاه، پیوند میان مد و طراحی داخلی به وضوح به نمایش درآمد. بخش جدید «فشن» که توسط لینت نایلاندر هدایت میشد، نشان داد که چگونه بافتها، پارچهها و الگوهای لباس میتوانند وارد دنیای مبلمان شوند. پردههای نقشدار و ملیلهدوزیهایی که از مواد غیرمنتظره بافته شده بودند، ثابت کردند که منسوجات میتوانند فراتر از یک روکش ساده عمل کنند.[4]
تقابل دستسازها با هوش مصنوعی
در دورانی که تصاویر تولیدشده توسط هوش مصنوعی فضای مجازی را اشغال کردهاند، نمایشگاه کالکتیبل نیویورک پناهگاهی برای لمس واقعیت بود. تمام قطعات به نمایش درآمده، حاصل ساعتها کار دستی و آزمون و خطای طراحان بودند. این رویداد به وضوح نشان داد که هیچ فناوری دیجیتالی نمیتواند جایگزین حس لامسه و ارتباط فیزیکی انسان با اشیای پیرامونش شود.[1]
برای یک خریدار ایرانی که در حال بازسازی خانه خود است، پیام این نمایشگاه شفاف است: به جای پر کردن فضا با وسایل تولید انبوه، به دنبال قطعاتی باشید که روح دارند. یک میز ناهارخوری چوبی که گرههای طبیعی چوب در آن پیداست، یا یک لوستر دستساز فلزی، میتواند نقطه عطفی در دکوراسیون پذیرایی شما باشد و فضایی گرم و دعوتکننده خلق کند.
نمایشگاه کالکتیبل همچنین بخش ویژهای به نام «نیو گارد» (New Garde) را به استودیوها و طراحان تازهکاری اختصاص داده بود که در ۳ سال گذشته فعالیت خود را آغاز کردهاند. این حمایت از استعدادهای جوان نشاندهنده پویایی بازار طراحی داخلی و نیاز مداوم آن به ایدههای تازه است.[4]
این نمایشگاه که در سال ۲۰۱۷ در بروکسل پایهگذاری شد، اکنون جایگاه خود را در بازار آمریکا تثبیت کرده است. لیو وایزبرگ، یکی از بنیانگذاران نمایشگاه، میگوید: «اشتیاق جامعه و مخاطبان در اینجا، جایگاه ما را در این شهر تثبیت کرده است.»[1]
طراحی داخلی در سالهای پیش رو، بیش از پیش به سمت شخصیسازی حرکت خواهد کرد. خانههای ما دیگر ویترینی برای نمایش برندهای گرانقیمت نیستند؛ بلکه بوم نقاشیای هستند که با انتخابهای آگاهانه و قطعات معنادار پر میشوند. نمایشگاه کالکتیبل ۲۰۲۶ به خوبی این مسیر را ترسیم کرد.
جزئیات اجرایی و نورپردازی
در بخش نورپردازی، طراحان از فرمهای رایج فاصله گرفته و به سمت خلق مجسمههای نورانی حرکت کردهاند. به عنوان مثال، لوئیس فیلوسا پروژهای نوآورانه به نام «سنتری» (Scentry) را معرفی کرد؛ چراغهایی که علاوه بر نور، عطرهایی را در فضا پخش میکنند که یادآور شخصیتهای مختلف هستند.[1]
همچنین، استفاده از تکنیکهای سنتی در قالبهای مدرن، توجه بسیاری را جلب کرد. آباژورهایی که از زنجیرهای فلزی بافته شده بودند، اثری از استودیوی «رچد فلاورز» (Wretched Flowers)، نمونهای بارز از این رویکرد بودند. این ترکیب خشونت فلز با لطافت نور، تضادی جذاب ایجاد میکند که میتواند در دکوراسیون خانههای مینیمال بسیار موثر باشد.[1]
برای طراحان داخلی و معماران، این نمایشگاه یک کلاس درس عملی در زمینه ترکیب متریالها بود. قرار دادن یک صندلی سرامیکی با لعابهای رنگی در کنار یک میز چوبی خشن، نشان میدهد که قانون تطابق کامل رنگها و جنسها دیگر اعتباری ندارد. هارمونی در دکوراسیون امروز، از طریق ایجاد تعادل بین تضادها به دست میآید.
برای طراحان داخلی و معماران، این نمایشگاه یک کلاس درس عملی در زمینه ترکیب متریالها بود.
در پایان، آنچه از سومین دوره نمایشگاه کالکتیبل نیویورک به جا ماند، دعوتی به آهستهتر زندگی کردن و انتخابهای آگاهانهتر بود. وقتی برای خرید یک قطعه مبلمان زمان میگذاریم و داستان پشت ساخت آن را درک میکنیم، ارتباط عمیقتری با فضای زندگی خود برقرار خواهیم کرد. این همان راز خلق خانهای است که هرگز از مد نمیافتد.
نکات کلیدی
- نمایشگاه کالکتیبل ۲۰۲۶ نیویورک با تمرکز بر طراحیهای آوانگارد و مبلمان کلکسیونی در یک سینمای قدیمی برگزار شد.
- استفاده از متریالهای خام و طبیعی مانند خاک رس، چوب و فلزات پرداختنشده، جایگزین مواد مصنوعی و پلاستیکی شده است.
- مفهوم «میراث مدرن» خریداران را به سرمایهگذاری روی قطعات دستساز و ماندگار به جای مبلمان یکبارمصرف تشویق میکند.
- تلفیق فضای کار اداری با اشیای هنری و مبلمان خاص، راهکاری جدید برای تلطیف محیطهای دورکاری در خانهها ارائه داد.
- طراحان آوانگارد
- معتقدند طراحی داخلی باید از تولید انبوه فاصله گرفته و به سمت خلق آثار هنری کاربردی و استفاده از متریالهای خام حرکت کند.
- گالریداران و کیوریتورها
- بر این باورند که مبلمان کلکسیونی نوعی سرمایهگذاری بلندمدت است که ارزش آن در طول زمان و با انتقال به نسلهای بعدی افزایش مییابد.
- خریداران و صاحبان خانهها
- به دنبال قطعاتی هستند که علاوه بر زیبایی، داستان و هویتی منحصربهفرد به فضای زندگی آنها ببخشند و از یکنواختی جلوگیری کنند.
دیدگاههایی که این گزارش پوشش نداده
- تولیدکنندگان انبوه مبلمان که با تغییر سلیقه بازار به سمت قطعات دستساز، سهم بازار خود را در خطر میبینند.
منابع
[1]Wallpaperطراحان آوانگاردCollectible New York 2026
مطالعه در Wallpaper →
[2]Dezeenطراحان آوانگاردCollectible New York 2026
مطالعه در Dezeen →
[3]The Interior Designخریداران و صاحبان خانههاCOLLECTIBLE New York 2026: collectible design meets the international creative scene
مطالعه در The Interior Design →
[4]SixtySix Magazineگالریداران و کیوریتورهاHighlights from Collectible New York 2026
مطالعه در SixtySix Magazine →
بیشتر در خانه و زندگی
مشاهده همه →افتتاح دوسالانه طراحی دوحه ۲۰۲۶؛ پیوند دانش اجدادی با معماری پایدار
5 منبع
نمایشگاه طراحی «آلتر» توکیو ۲۰۲۶؛ پیوند هوش مصنوعی، پایداری و صنایع دستی ژاپن
4 منبع
هفته طراحی دبی
پایان هفته طراحی دبی ۲۰۲۶؛ چرخش بازار دکوراسیون خاورمیانه از تجملات غربی به هویت بومی
5 منبع
نمایشگاه دکوراسیون
پایان ششمین نمایشگاه خانه مدرن البرز؛ تمرکز بر تولیدات داخلی و ارتباط مستقیم با مصرفکننده
2 منبع
نظرات
هر زاویه. هر روز.
اخبار خانه و زندگی با پوشش کامل منابع و تحلیل دیدگاهها، هر روز و رایگان.





