رده‌بندی وزنه‌برداری اروپا: سلطه ارمنستان و درخشش نصار و کمپبل در باتومی

با پایان یافتن مسابقات وزنه‌برداری قهرمانی اروپا در باتومی گرجستان، مسیر منتهی به مسابقات جهانی فدراسیون بین‌المللی وزنه‌برداری (IWF) در سال ۲۰۲۶ شکل قطعی به خود گرفت. در طول هشت روز رقابت شدید، برترین وزنه‌برداران قاره نه تنها برای برتری منطقه‌ای، بلکه برای کسب انگیزه حیاتی پیش از رویدادهای بزرگ پاییز در نینگبو چین جنگیدند.[2][3]

رده‌بندی تیمی، پیروزی قاطعی را برای ارمنستان به ارمغان آورد، که تیم مردان این کشور با موفقیت از عنوان قهرمانی قاره‌ای خود دفاع کرد. مردان ارمنستان با کسب ۵۶۷ امتیاز، از قدرت‌های سنتی وزنه‌برداری مانند بلغارستان و ترکیه پیشی گرفتند. ارمنستان در مجموع هر دو بخش مردان و زنان، با کسب ۹ مدال طلا، ۸ نقره و ۷ برنز، در صدر جدول کلی مدال‌ها قرار گرفت.[4]

پیروزی ارمنستان با درخشش وارازدات لالایان تثبیت شد، کسی که جایگاه خود را به عنوان برترین فوق سنگین وزن اروپا تقویت کرد. این مدال‌آور نقره المپیک، با رقابت در دسته ۱۱۰+ کیلوگرم، سومین عنوان قهرمانی اروپایی خود را با یک سری لیفت‌های بی‌نقص به دست آورد. لالایان در حرکت یک‌ضرب ۲۱۰ کیلوگرم و در دوضرب ۲۴۱ کیلوگرم را مهار کرد و با مجموع ۴۵۱ کیلوگرم، رقبای خود را با اختلاف زیادی پشت سر گذاشت.[1][6]

در حالی که لالایان بر سنگین‌ترین دسته سلطه داشت، کارلوس نصار از بلغارستان در دسته ۹۴ کیلوگرم نمایش خیره‌کننده‌ای ارائه داد. این پدیده ۲۱ ساله، که به تازگی توسط فدراسیون وزنه‌برداری اروپا به عنوان وزنه‌بردار سال اروپا انتخاب شده بود، چهارمین عنوان قهرمانی قاره‌ای خود را به شکلی تماشایی کسب کرد.[7]

نصار حرکت دوضرب خود را با ۲۱۰ کیلوگرم آغاز کرد و بلافاصله مدال طلا را تضمین نمود، پیش از آنکه برای تلاشی جسورانه برای شکستن رکورد جهانی خود، وزنه عظیم ۲۲۳ کیلوگرمی را درخواست کند. اگرچه او تنها کمی از انجام این لیفت تاریخی بازماند، اما مجموع ۳۸۶ کیلوگرمی او برای شکست دادن آرا آغانیان از ارمنستان که با ۳۸۱ کیلوگرم به پایان رساند، کافی بود.[1][3]

در رقابت‌های زنان، شاید شدیدترین دوئل رودررو در دسته فوق سنگین وزن (۸۶+ کیلوگرم) رقم خورد. امیلی کمپبل از بریتانیای کبیر در مقابل سولفرید کوآندا از نروژ قرار گرفت، قهرمان المپیک ۲۰۲۴ پاریس که برای به چالش کشیدن نماد بریتانیایی، به دسته وزنی بالاتر آمده بود.[1][2]

برتری در طول این رقابت به طور چشمگیری دست به دست شد. کوآندا ابتدا با مهار موفقیت‌آمیز ۱۱۹ کیلوگرم در یک‌ضرب، رکورد جدید بزرگسالان اروپا را ثبت کرد. با این حال، کمپبل با یک دوضرب قدرتمند ۱۵۹ کیلوگرمی پاسخ داد—که آن نیز یک رکورد جدید قاره‌ای بود. این حرکت، وزنه‌بردار بریتانیایی را به مجموع مطلق ۲۷۶ کیلوگرم رساند و با اختلاف کمی نسبت به مجموع ۲۷۵ کیلوگرمی کوآندا، مدال طلای کلی را از آن خود کرد.[1]

در دسته‌های وزنی سبک‌تر، رده‌بندی‌ها با حاشیه‌های بسیار کم مشخص شدند. دسته ۵۳ کیلوگرم زنان شاهد نبردی دراماتیک بین میهایلا کامبی از رومانی و نینا استرکس از بلژیک بود. کامبی، مدال‌آور نقره المپیک، با بردن طلای یک‌ضرب با ۹۵ کیلوگرم، پیشتازی زودهنگامی کسب کرد.[3][5]

با این حال، حرکت دوضرب تعیین‌کننده بود. کامبی با موفقیت ۱۱۴ کیلوگرم را مهار کرد اما تلاش نهایی خود برای ۱۱۷ کیلوگرم را از دست داد. استرکس از این فرصت استفاده کرد و با مهار ۱۱۶ کیلوگرم، به مجموع ۲۱۰ کیلوگرم دست یافت—که با یک کیلوگرم اختلاف، مجموع ۲۰۹ کیلوگرمی کامبی را پشت سر گذاشت تا عنوان قهرمانی کلی اروپا را از آن خود کند.[3][5]

فراتر از افتخارات فردی، مسابقات قهرمانی باتومی به عنوان یک نشانگر حیاتی برای کسب سهمیه بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع ۲۰۲۶ در گلاسکو عمل کرد. چندین ورزشکار غیراروپایی، از جمله وزنه‌بردارانی از آفریقای جنوبی، خارج از رده‌بندی رسمی رقابت کردند تا امتیازات رده‌بندی مشترک‌المنافع خود را تضمین کنند و بُعد جهانی منحصر به فردی به این رویداد بخشیدند.[2]

در حالی که گرد و غبار رقابت‌ها در گرجستان فرو می‌نشیند، جامعه جهانی وزنه‌برداری اکنون توجه خود را به سمت شرق معطوف می‌کند. عملکردها در باتومی خطوط نبرد را برای مسابقات جهانی آتی IWF در نینگبو چین ترسیم کرده است، جایی که قهرمانان تازه تاج‌گذاری شده اروپا با تیم‌های قدرتمندی از چین، ایران و قاره آمریکا روبرو خواهند شد.[2][4]