راهنمای سفر به اروپا: سیستم جدید مرزی چگونه قانون ۹۰ روزه شینگن را برایتان محاسبه می‌کند؟

در ۱۰ آوریل ۲۰۲۶، اتحادیه اروپا سیستم ورود و خروج (EES) را در تمام مرزهای خارجی خود به طور کامل مستقر کرد و یک دفتر کل بیومتریک متمرکز را جایگزین مهرهای دستی پاسپورت کرد. این سیستم اساساً نحوه اجرای قوانین اقامت کوتاه‌مدت برای بازدیدکنندگان غیراروپایی را تغییر می‌دهد. حالا وقتی به یک فرودگاه یا مرز زمینی می‌رسید، یک کیوسک خودکار پاسپورت شما را اسکن می‌کند، اثر انگشتتان را می‌گیرد و یک عکس از چهره‌تان ثبت می‌کند. این پروفایل دیجیتال فوراً به یک پایگاه داده مرکزی متصل می‌شود که توسط eu-LISA، آژانس مسئول سیستم‌های فناوری اطلاعات مقیاس‌بزرگ اتحادیه، مدیریت می‌شود.[1][4]

سیاست اصلی مهاجرت بدون تغییر باقی مانده است: بازدیدکنندگان بدون ویزا و دارندگان ویزای کوتاه‌مدت می‌توانند حداکثر ۹۰ روز در هر بازه زمانی چرخشی ۱۸۰ روزه در داخل منطقه شینگن اقامت داشته باشند. ۲۹ کشوری که این منطقه را تشکیل می‌دهند بدون کنترل‌های مرزی داخلی فعالیت می‌کنند، به این معنی که شما می‌توانید آزادانه بین فرانسه، آلمان و ایتالیا سفر کنید. از آنجا که ترددهای داخلی ردیابی نمی‌شوند، بررسی مرزهای خارجی تنها مکانیزم برای اندازه‌گیری کل اقامت یک مسافر است.[2][5]

پیش از فعال‌سازی EES، مرزبانان برای محاسبه این روزها به مهرهای جوهری فیزیکی متکی بودند. جوهر کمرنگ، مهرهای روی هم افتاده و سوابق خروج ثبت‌نشده معمولاً باعث ابهام می‌شدند. کمیسیون اروپا در مستندات رسمی استقرار خود اعلام کرد: «این سیستم نام شخص، داده‌های سند سفر، داده‌های بیومتریک... و تاریخ و مکان ورود و خروج را با رعایت کامل حقوق بنیادین و حفاظت از داده‌ها ثبت می‌کند.» این دفتر کل دیجیتال خطای انسانی را از محاسبات حذف می‌کند.[1][2]

بازه زمانی ۱۸۰ روزه به عنوان یک دوره چرخشی رو به عقب عمل می‌کند، که اغلب مسافرانی را که به ویزاهای با مدت ثابت عادت دارند، گیج می‌کند. در هر روزی که در داخل منطقه شینگن هستید، سیستم دقیقاً ۱۸۰ روز به عقب نگاه می‌کند و می‌شمارد که چند روز را در داخل این منطقه گذرانده‌اید. هم روز ورود و هم روز خروج به عنوان روزهای کامل محاسبه می‌شوند، صرف نظر از اینکه چه ساعتی از مرز عبور کرده‌اید.[5]

ترک منطقه شینگن سهمیه ۹۰ روزه شما را از نو شروع نمی‌کند. در عوض، شما تنها زمانی روزهای جدیدی به دست می‌آورید که قدیمی‌ترین اقامت‌های اروپایی‌تان از پنجره بازنگری ۱۸۰ روزه خارج شوند. اگر تمام سهمیه ۹۰ روزه خود را مصرف کنید، باید قبل از اینکه بتوانید قانوناً دوباره وارد شوید، یک ۹۰ روز کامل را خارج از منطقه شینگن بمانید. EES به محض اسکن شدن پاسپورت، این محاسبه را به طور خودکار انجام می‌دهد.[2][5]

از زمان راه‌اندازی، این سیستم حجم عظیمی از داده‌های مسافران را پردازش کرده است. کمیسیون اروپا در اواخر جولای ۲۰۲۶ گزارش داد که EES پیش از این بیش از ۱۴۵ میلیون ورود و خروج را ثبت کرده است. پروفایل بیومتریک شما به مدت سه سال از تاریخ آخرین رکورد ورود یا خروجتان ذخیره می‌شود. اگر بیش از ۹۰ روز مجاز خود بمانید، سیستم این تخلف را علامت‌گذاری کرده و داده‌های شما را برای پنج سال نگه می‌دارد.[1][2]

این دوره گذار کاملاً بدون اصطکاک نبوده است. در طول فصل اوج سفرهای تابستانی در سال ۲۰۲۶، قطب‌های ترانزیتی بزرگ از جمله اسخیپول آمستردام و شارل دوگل پاریس زمان‌های انتظار دو تا پنج ساعته را گزارش کردند، زیرا مسافران برای اولین بار با کیوسک‌های ثبت‌نام جدید مواجه می‌شدند. ثبت‌نام اولیه بیومتریک بیشتر از یک بررسی استاندارد پاسپورت طول می‌کشد، اگرچه در بازدیدهای بعدی تنها به یک اسکن تایید سریع در گیت‌های الکترونیکی نیاز است.[2][3]

دسته‌های خاصی از مسافران به طور کامل از EES عبور می‌کنند. اتباع غیراروپایی که دارای ویزای اقامت طولانی‌مدت (نوع D) یا مجوز اقامت رسمی صادر شده توسط یک کشور عضو شینگن هستند، از ثبت‌نام بیومتریک معافند. این افراد همچنان کارت‌های اقامت فیزیکی خود را در کنار پاسپورت‌هایشان ارائه می‌دهند. اعضای خانواده شهروندان اتحادیه اروپا که دارای کارت اقامت معتبر هستند نیز به طور مشابه از سیستم ردیابی دیجیتال معاف هستند.[1]

سیستم EES به شدت در مرزهای خارجی منطقه شینگن اعمال می‌شود، منطقه‌ای که جمعیتی ۴۵۰ میلیون نفری را در بر می‌گیرد. این سیستم سفر به کشورهای اروپایی خارج از این منطقه، مانند بریتانیا یا ایرلند را ردیابی نمی‌کند. مسافری که از لندن به مادرید پرواز می‌کند، قبل از مواجهه با کیوسک‌های بیومتریک EES در بدو ورود به اسپانیا، از کنترل‌های خروج بریتانیا عبور خواهد کرد.[1][2]

این دفتر کل دیجیتال راه را برای مرحله بعدی نوسازی مرزهای اروپا هموار می‌کند. سیستم اطلاعات و مجوز سفر اروپا (ETIAS)، یک برنامه ترخیص پیش از سفر مشابه ESTA آمریکا، طوری طراحی شده است که مستقیماً با پایگاه داده EES یکپارچه شود. در حالی که EES حرکات فیزیکی مسافران را ردیابی می‌کند، ETIAS آینده، بازدیدکنندگان معاف از ویزا را قبل از سوار شدن به پروازی به مقصد این قاره بررسی خواهد کرد.[4]