شمشیربازی: تفاوت‌های اساسی بین فلوره، اپه و سابر چیست؟

یک شمشیرباز به سرعت انفجاری و حملات برق‌آسا اعتقاد دارد، جایی که هر هزارم ثانیه سرنوشت‌ساز است. دیگری با صبری کشنده در انتظار می‌ماند تا در بهترین لحظه به نوک پای حریف ضربه بزند. نفر سوم اما اصرار به گفتگوی تیغه‌ها دارد؛ دفاع، پاسخ و ضدحمله. این تنها یک تفاوت در سبک بازی نیست؛ این شکاف بنیادین در شمشیربازی مدرن المپیک است. فلوره، اپه و سابر تنها سه شمشیر متفاوت نیستند، بلکه سه بازی کاملاً متمایز هستند که روی یک پیست مشترک انجام می‌شوند.

پیش از بررسی تفاوت‌ها، باید بدانیم این سه رشته چه وجه اشتراکی دارند. هر سه رقابت روی یک پیست مستطیل‌شکل ۱۴ متری برگزار می‌شوند. شمشیربازان به یک سیستم امتیازدهی الکترونیکی متصل هستند که ضربات را با چراغ‌های رنگی ثبت می‌کند. اما به محض اینکه داور فرمان «آله» (شروع) را صادر می‌کند، شباهت‌ها به پایان می‌رسد. مناطق هدف، وزن سلاح‌ها و قانون حیاتی «حق تقدم» نبردهای تاکتیکی کاملاً متفاوتی را رقم می‌زنند.

فلوره (Foil) سلاحی است که بیشتر شمشیربازان کار خود را با آن آغاز می‌کنند، اما تسلط بر آن نیازمند یک عمر تمرین است. این سلاح با وزنی کمتر از ۵۰۰ گرم و تیغه‌ای انعطاف‌پذیر و مستطیل‌شکل، یک سلاح نیزه‌ای (فرو کردنی) است.

منطقه هدف در فلوره تنها به بالاتنه محدود می‌شود و دست‌ها، پاها و سر را شامل نمی‌شود. به دلیل کوچک بودن این منطقه، شمشیربازان باید کنترل فوق‌العاده‌ای روی نوک سلاح خود داشته باشند. ضربه خارج از هدف، مسابقه را متوقف می‌کند اما امتیازی در بر ندارد و با چراغ سفید روی دستگاه مشخص می‌شود.

ویژگی بارز فلوره، قانون «حق تقدم» (Right of Way) است. اگر هر دو شمشیرباز همزمان به هدف ضربه بزنند، دستگاه برای هر دو چراغ روشن می‌کند، اما تنها یک نفر امتیاز می‌گیرد. داور باید تصمیم بگیرد که چه کسی ابتدا حمله را آغاز کرده است. اگر مدافع حمله را دفع کند (پری)، حق تقدم برای ضربه متقابل (ریپوست) به او منتقل می‌شود. این قانون یک مناظره فیزیکی پرسرعت ایجاد می‌کند؛ گفتگویی از تیغه‌ها که در آن فریب و زمان‌بندی همه‌چیز است.[1]

اپه (Épée) قوانین پیچیده حق تقدم را کنار می‌گذارد و به واقعیت خشن یک دوئل در قرن نوزدهم بازمی‌گردد. این سنگین‌ترین سلاح در میان این سه است که وزن آن تا ۷۷۰ گرم می‌رسد و دارای تیغه‌ای سفت و مثلثی‌شکل با یک محافظ بزرگ (گارد) برای محافظت از دست است. در اپه، تمام بدن از نوک ماسک تا نوک کفش، یک هدف معتبر محسوب می‌شود.

سادگی بی‌رحمانه اپه در این است که حق تقدمی وجود ندارد؛ هر کس زودتر ضربه بزند، امتیاز می‌گیرد. اگر هر دو شمشیرباز در فاصله ۴۰ میلی‌ثانیه از یکدیگر ضربه بزنند، هر دو یک امتیاز دریافت می‌کنند (ضربه دوبل). این قانون ساده، یک بازی پر از تنش و صبر خلق می‌کند. شمشیربازان در لبه فاصله ایمن نوسان می‌کنند و به دنبال یافتن نقطه ضعف حریف هستند، زیرا می‌دانند یک حمله بی‌محابا می‌تواند منجر به ضدحمله به مچ دست یا زانوی بی‌دفاع خودشان شود.[2]

سابر (Sabre) سلاح معتادان به آدرنالین است. این سلاح که از شمشیرهای سواره‌نظام نشأت گرفته، تنها سلاحی است که در آن شمشیربازان می‌توانند هم با نوک و هم با لبه تیغه امتیاز بگیرند. منطقه هدف شامل تمام قسمت‌های بالای کمر، از جمله سر و دست‌ها می‌شود که شبیه‌ساز یک سوارکار روی اسب است. از آنجا که ضربه زدن با لبه تیغه مجاز است، سرعت حرکات در این رشته به طرز خیره‌کننده‌ای بالاست.[1]

سابر نیز مانند فلوره از قانون حق تقدم استفاده می‌کند. با این حال، به دلیل بزرگتر بودن منطقه هدف و امکان امتیازگیری با لبه تیغه، مسابقات بسیار انفجاری هستند. شمشیربازان اغلب به محض شنیدن فرمان داور، از خط شروع استارت می‌زنند و به شدت تلاش می‌کنند تا حمله را پایه‌ریزی کرده و حق تقدم را به دست آورند. مسابقات سابر خشن، کاملاً فیزیکی و معمولاً در کسری از زمان یک مسابقه اپه به پایان می‌رسند.[2]

این تفاوت‌ها در قوانین، نیازمند تجهیزات متفاوتی نیز هست. شمشیربازان فلوره و سابر یک جلیقه فلزی رسانا به نام «لامه» (Lamé) را روی مناطق هدف خود می‌پوشند تا ضربات معتبر به صورت الکتریکی ثبت شوند. شمشیربازان سابر همچنین از ماسک‌های رسانا استفاده می‌کنند. اما در اپه، از آنجا که تمام بدن هدف است، نیازی به لامه نیست و لباس سفید استاندارد کافی است؛ تنها کافی است نوک سلاح با نیروی ۷۵۰ گرم فشرده شود تا ضربه ثبت گردد.[2]

در نهایت، انتخاب بین فلوره، اپه و سابر، انتخابی بر اساس شخصیت ورزشکار است. تاکتیک‌دانان دقیق به سمت فلوره کشیده می‌شوند. تک‌تیراندازان صبور و محاسبه‌گر خانه خود را در اپه پیدا می‌کنند. و ورزشکاران انفجاری و تهاجمی در سابر می‌درخشند. این سه در کنار هم، شمشیربازی را به یکی از پویاترین و متنوع‌ترین ورزش‌های برنامه المپیک تبدیل کرده‌اند.[3]