تسریع برنامه‌ی زمانی پروژه گازی «دنیز وست» مصر با ظرفیت ۲ تریلیون فوت مکعب توسط شرکت‌های اِنی و بی‌پی

مدیترانه شرقی در حال تثبیت نقش خود به عنوان یک گره حیاتی در امنیت انرژی جهانی است و یک توسعه‌ی سریع جدید قرار است این تغییر را تسریع کند. شرکت بزرگ انرژی ایتالیایی اِنی، به همراه شریک خود بی‌پی، در حال پیشبرد برنامه‌ی زمانی کشف گاز «دنیز وست» در آب‌های فراساحلی مصر است و قصد دارد تصمیم نهایی سرمایه‌گذاری را در ماه‌های آتی بگیرد. پیشرفت سریع این پروژه نشان‌دهنده‌ی تمایل فزاینده‌ی صنعت به اکتشاف مبتنی بر زیرساخت است، جایی که اکتشافات جدید به تأسیسات موجود متصل می‌شوند تا هزینه‌های سرمایه‌ای به حداقل رسیده و زمان توسعه به شدت کاهش یابد. برای بازارهای انرژی که مدیترانه را زیر نظر دارند، این پروژه نشان‌دهنده‌ی تزریق قریب‌الوقوع عرضه است که تأخیرهای معمول چند ساله در ساخت و سازهای جدید فراساحلی را دور می‌زند.[1][2]

برنامه‌ی زمانی تسریع‌شده با هدف رساندن میدان به تولید، کمتر از دو سال پس از نهایی شدن تصمیم سرمایه‌گذاری تنظیم شده است. اگر شرکا بتوانند تا قبل از پایان سال ۲۰۲۶ (۲۰۲۶ میلادی) مجوز نهایی را دریافت کنند، این پروژه می‌تواند تا سال ۲۰۲۸ (۲۰۲۸ میلادی) تحویل گاز را آغاز کند، که این یک چرخه‌ی توسعه‌ی فوق‌العاده کوتاه برای یک دارایی بزرگ فراساحلی محسوب می‌شود. این جدول زمانی، این کشف را در میان پروژه‌های گازی با بیشترین پتانسیل اجرای سریع در مدیترانه شرقی قرار می‌دهد؛ منطقه‌ای که پس از پیکربندی مجدد جریان‌های گاز جهانی، برای امنیت انرژی اروپا حیاتی‌تر شده است.[1][3]

«دنیز وست» که در آوریل ۲۰۲۶ (آوریل ۲۰۲۶ میلادی) طی عملیات حفاری در بلوک امتیاز «تمساح» کشف شد، یکی از مهم‌ترین یافته‌های هیدروکربنی اخیر مصر است. برآوردهای اولیه نشان می‌دهد که این میدان تقریباً ۲ تریلیون فوت مکعب گاز در محل (GIP) دارد که معادل تقریباً ۵۶/۶ میلیارد متر مکعب است. در کنار گاز طبیعی، این مخزن حاوی حدود ۱۳۰ میلیون بشکه میعانات گازی همراه است. این میدان در حدود ۷۰ کیلومتری ساحل و در عمق ۹۵ متری آب قرار دارد و دقیقاً در مناطق تولید دریایی تثبیت شده‌ی مصر واقع شده است.[1][4]

کلید برنامه‌ی زمانی سریع، نزدیکی این کشف به دارایی‌های عملیاتی موجود است. «دنیز وست» که کمتر از ۱۰ کیلومتر با تأسیسات میدان «تمساح» فاصله دارد (میدانی که از سال ۲۰۰۱ در حال تولید است)، می‌تواند بدون نیاز به ساخت خطوط لوله تخلیه یا اتصالات خشکی از ابتدا توسعه یابد. با استفاده از سکوها و خطوط لوله‌ای که از قبل نصب و عملیاتی شده‌اند، این سرمایه‌گذاری مشترک می‌تواند از پرهزینه‌ترین و زمان‌برترین مراحل توسعه‌ی فراساحلی عبور کند.[1][2]

فراتر از زیرساخت‌های سطحی، ویژگی‌های زمین‌شناسی این کشف به شدت از یک استراتژی استقرار سریع حمایت می‌کند. این مخزن دارای ماسه‌سنگ با کیفیت بالا با حدود ۵۰ متر ضخامت خالص لایه تولیدی است و ویژگی‌های ساختاری آن شباهت زیادی به میدان همسایه‌ی «تمساح» دارد. این شباهت مستقیم، عدم قطعیت فنی پیرامون توسعه‌ی آن را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد و به مهندسان اجازه می‌دهد به جای طراحی راه‌حل‌های سفارشی و آزمایش‌نشده، از تکنیک‌های استخراج اثبات‌شده استفاده کنند. ترکیب زمین‌شناسی شناخته‌شده و سخت‌افزار موجود، محیطی ایده‌آل برای مدل تولید سریع ایجاد می‌کند و خطر تأخیرهای پیش‌بینی نشده در مراحل حفاری و تکمیل را به حداقل می‌رساند.[1][4]

این پروژه به صورت یک سرمایه‌گذاری مشترک ۵۰-۵۰ بین اِنی و بی‌پی، دو مورد از فعال‌ترین اپراتورهای بین‌المللی در منطقه، ساختار یافته است. اِنی امتیاز توسعه‌ی «دنیز» را در بلوک «تمساح» مدیریت می‌کند، در حالی که بی‌پی سهم غیرعملیاتی برابر خود را حفظ می‌کند. عملیات روزمره توسط «پتروبل» (Petrobel)، سرمایه‌گذاری مشترک تثبیت‌شده بین اِنی و شرکت عمومی نفت مصر (Egyptian General Petroleum Corporation)، مدیریت خواهد شد. پتروبل ده‌ها سال تجربه در بخش فراساحلی مصر دارد و تخصص عملیاتی محلی لازم برای اجرای برنامه‌ی زمانی تسریع‌شده بدون گلوگاه‌های لجستیکی را فراهم می‌کند.[1][4]

تسریع پروژه‌ی «دنیز وست» بخشی از استراتژی سرمایه‌گذاری بسیار گسترده‌تر ۸/۵ میلیارد دلاری اِنی در مصر است. در جریان ملاقاتی در ۲۵ آگوست با عبدالفتاح السیسی، رئیس‌جمهور مصر، کلودیو دسکالزی، مدیرعامل اِنی، طرح جامع توسعه‌ی بالادستی را تشریح کرد. این استراتژی شامل حفاری ۳۰ چاه اکتشافی و ۲۰۰ چاه توسعه‌ای در حوضه‌های مختلف کشور، شامل مدیترانه، دلتای نیل، سینا و صحرای غربی است. از سال ۲۰۲۵ (۲۰۲۵ میلادی)، این ابتکارات تاکنون منجر به افزایش ۵۰ درصدی تولید در میادین فراساحلی اِنی در سینا شده است.[1][2]

مذاکرات در قاهره همچنین توسعه‌ی گازی «کرونوس» (Cronos) در آب‌های فراساحلی قبرس را پوشش داد، که مستقیماً با استراتژی ژئوپلیتیکی گسترده‌تر مصر مرتبط است. قرار است گاز استخراج شده از میدان کرونوس در کارخانه ال‌ان‌جی «دمیتا» (Damietta LNG) مصر فرآوری و مایع شود. مصر با ترکیب توسعه‌های سریع داخلی مانند «دنیز وست» و فرآوری گاز بین‌المللی همسایه، جاه‌طلبی خود را برای تبدیل شدن به قطب اصلی فرآوری و صادرات انرژی برای مدیترانه شرقی تثبیت می‌کند و هم تأمین داخلی خود و هم ظرفیت صادرات به بازارهای بین‌المللی تشنه‌ی انرژی را تضمین می‌نماید.[2][3][4]