افزایش هماهنگ قیمت‌ها در نتفلیکس، یوتیوب و اسپاتیفای؛ پایان دوران ارزان جنگ‌های استریمینگ

دوران بوفه استریمینگ ۱۰ دلاری با دسترسی نامحدود رسماً به پایان رسیده است. در اقدامی هماهنگ که بر یک تغییر اساسی در اقتصاد سرگرمی تأکید می‌کند، نتفلیکس، یوتیوب و اسپاتیفای همگی افزایش قابل توجهی در قیمت طرح‌های پریمیوم و بدون تبلیغات خود را طی یک بازه زمانی سه‌هفته‌ای در ماه جولای اعلام کردند.[1]

این افزایش‌ها میانگین هزینه یک اشتراک اصلی بدون تبلیغات را به بالای ۱۵ دلار می‌رساند، به طوری که برخی از طرح‌های ویدیویی 4K اکنون از ۲۲ دلار در ماه فراتر رفته‌اند. در حالی که افزایش‌های جزئی قیمت یک ویژگی معمول در فضای استریمینگ بوده است، تحلیلگران خاطرنشان می‌کنند که زمان‌بندی هماهنگ و شدت افزایش‌های تابستان امسال، نقطه عطفی قطعی برای این صنعت محسوب می‌شود.[1][2]

سال‌ها، «جنگ‌های استریمینگ» با ذهنیت «رشد به هر قیمت» تعریف می‌شد. غول‌های فناوری و شرکت‌های رسانه‌ای قدیمی با کمال میل میلیاردها دلار ضرر را متحمل شدند و قیمت اشتراک‌ها را به طور مصنوعی پایین نگه داشتند تا سهم بازار را به دست آورند و پایگاه‌های کاربری عظیم جهانی ایجاد کنند.[3]

یک تحلیلگر رسانه‌ای که توسط وال استریت ژورنال نقل قول شده، می‌گوید: «ما شاهد پایان دوران یارانه‌ها هستیم. وال استریت دیگر صرفاً تعداد خام مشترکین را پاداش نمی‌دهد؛ سرمایه‌گذاران خواستار سودآوری پایدار فصل به فصل هستند و پلتفرم‌ها بالاخره در حال اعمال قدرت قیمت‌گذاری خود برای تحقق این امر هستند.»[1][4]

این استراتژی بر یک قمار حساب‌شده متکی است: اینکه این پلتفرم‌ها چنان در زندگی روزمره ریشه دوانده‌اند که کاربران به جای لغو اشتراک، هزینه‌های بالاتر را خواهند پذیرفت. رهبری اسپاتیفای اخیراً بر «عدم کشش» (Inelasticity) استریمینگ موسیقی تأکید کرده، در حالی که نتفلیکس همچنان به معیارهای غالب تعامل خود به عنوان توجیهی برای جایگاه پریمیومش اشاره می‌کند.[4]

با این حال، افزایش قیمت‌ها یک هدف ثانویه و بسیار سودآور دیگر را نیز دنبال می‌کند: سوق دادن کاربران به سمت طرح‌های دارای تبلیغات. پلتفرم‌ها با افزایش فاصله قیمتی بین طرح‌های پریمیوم و پایه، فعالانه مصرف‌کنندگان حساس به هزینه را به محیط‌هایی هدایت می‌کنند که می‌توانند از طریق تبلیغات هدفمند از آن‌ها کسب درآمد کنند.[2]

داده‌های صنعت نشان می‌دهد که پذیرش طرح‌های دارای تبلیغات در طول سال گذشته نزدیک به ۴۰ درصد افزایش یافته است. مدیران رسانه‌ای آشکارا اعتراف کرده‌اند که به لطف بازارهای قوی تبلیغات دیجیتال، میانگین درآمد به ازای هر کاربر (ARPU) اغلب در یک طرح ارزان‌تر دارای تبلیغات، بالاتر از یک اشتراک استاندارد بدون تبلیغات است.[3]

برای مصرف‌کنندگان، تکه‌تکه شدن و افزایش هزینه‌ها در حال بازآفرینی همان مشکلاتی است که استریمینگ در ابتدا وعده حل آن‌ها را داده بود. در پاسخ، صنعت به سرعت به سمت «بسته‌بندی مجدد» (Rebundling) در حال حرکت است. ارائه‌دهندگان خدمات مخابراتی و خود غول‌های استریمینگ به طور فزاینده‌ای بسته‌های تخفیف‌داری را ارائه می‌دهند که خدمات رقیب را ترکیب می‌کنند—عملاً بسته سنتی کابل را برای عصر پهنای باند بازآفرینی می‌کنند.[2][5]