آتش‌سوزی اسکله ۸۰ میلیون دلاری کشتی‌های کروز در آلاسکا را به کلی ویران کرد

در لحظه‌ای که شعله‌های آتش در یک پایانه دورافتاده کشتی‌های کروز زبانه می‌کشد، دسترسی به یک شیر آب ساده تعیین می‌کند که آیا یک تاسیسات چند میلیون دلاری نجات می‌یابد یا به خاکستر تبدیل می‌شود. در ویتیر آلاسکا، فقدان همین زیرساخت اولیه باعث شد تا اسکله جدید این شهر در برابر آتش بی‌دفاع بماند.

روز دوشنبه ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۶، آتش‌سوزی مهیبی در پایانه کروز «چوگاچ گلیشر گیت‌وی» (Chugach Glacier Gateway) به وقوع پیوست که بیش از ۱۲ ساعت به طول انجامید. دفتر مارشال آتش‌نشانی ایالتی آلاسکا اکنون این اسکله ۸۰ میلیون دلاری را که تنها در اواخر سال ۲۰۲۴ افتتاح شده بود، به عنوان یک «خسارت کامل» طبقه‌بندی کرده است.[1][4]

در زمان شروع حریق در حوالی ساعت ۱۱ صبح، کشتی کروز «نروژین جید» (Norwegian Jade) در کنار این پایانه پهلو گرفته بود. خوشبختانه این کشتی توانست به سرعت از اسکله جدا شده و بدون هیچ‌گونه آسیبی به منطقه امن در کانال آبی عقب‌نشینی کند.[1][4]

با این حال، قایق تور تندروی «کلوندایک اکسپرس» (Klondike Express) که ۱۳۷ فوت طول دارد و در سال ۱۹۹۹ ساخته شده است، به این اندازه خوش‌شانس نبود. این کاتاماران که متعلق به شرکت «فیلیپس کروزز اند تورز» (Phillips Cruises & Tours) است، در زمان حادثه بدون مسافر در اسکله بسته شده بود و پیش از آنکه یدک‌کش‌ها بتوانند آن را دور کنند، دچار آسیب‌های جدی ناشی از حرارت و شعله شد.[3]

کیسی نیومن (Casey Neumann)، یکی از شرکای مدیریتی این شرکت تور، درباره منشأ این حادثه گفت: «آتش از اسکله شروع شد و به کلوندایک سرایت کرد.» او تایید کرد که قایق برای تعمیرات یدک‌کش شده و برای فصل آینده آماده خواهد شد.[3]

چالش اصلی زمانی آغاز شد که نیروهای آتش‌نشانی انکوریج (Anchorage) و گیردوود (Girdwood) به محل رسیدند و متوجه شدند هیچ شیر آب فعال و متصلی در نزدیکی اسکله وجود ندارد. این نقص زیرساختی، تاکتیک‌های مهار آتش را کاملاً تغییر داد.[3]

آتش‌نشانان مجبور شدند یک سیستم انتقال آب بداهه طراحی کنند. آن‌ها با استفاده از ماشین‌های آتش‌نشانی و تانکرهای آب، مسیرهای رفت و برگشت ۱۰ دقیقه‌ای را تا یک شیر آب در داخل شهر ویتیر طی کردند. تا زمان اطفای کامل حریق در ساعت ۱۲:۳۰ بامداد سه‌شنبه، حدود ۱۱۲ هزار گالن آب به این روش به محل حادثه منتقل شد.[1][3]

گارد ساحلی ایالات متحده تیمی را به سرپرستی عمر فابا (Omar Faba) برای ارزیابی خسارات و بررسی آلودگی‌های احتمالی زیست‌محیطی به منطقه اعزام کرده است. فابا در ایمیلی اعلام کرد: «تحقیقات در مورد علت این حادثه در جریان است.»[3]

شرکت «هونا توتم» (Huna Totem Corp) که این پایانه را با مشارکت هولدینگ نروژین کروز لاین ساخته است، در بیانیه‌ای اعلام کرد: «ایمنی مهمانان، شرکا و جامعه ما همچنان اولویت اصلی ماست و ما در حال همکاری نزدیک با مقامات هستیم تا تمام حقایق را روشن کنیم.» این شرکت امیدوار است که تاسیسات را برای فصل ۲۰۲۷ دوباره عملیاتی کند.[4]

در حالی که تنها چند هفته به پایان فصل کروز آلاسکا در سال ۲۰۲۶ باقی مانده است، کشتی‌هایی که هنوز برنامه توقف در ویتیر را دارند، به پایانه‌های جایگزین در همین شهر هدایت می‌شوند. این حادثه زنگ خطری برای توسعه‌دهندگان زیرساخت‌های گردشگری است تا پیش از افتتاح پروژه‌های عظیم، از تکمیل شبکه‌های حیاتی ایمنی اطمینان حاصل کنند.[1][2]