بازگشت آ.ا.ک آتن به لیگ قهرمانان؛ نبرد حساس با لاسک در گام نخست

فوتبال سطح اول اروپا پس از نزدیک به یک دهه، رسماً به پایتخت یونان بازگشته است؛ جایی که فرمت جدید و گسترده‌تر لیگ قهرمانان، تیم اتریشی لاسک را به اوپاپ آرنا می‌کشاند تا به مصاف آ.ا.ک آتن برود. این دیدار از روز نخست مسابقات که سه‌شنبه شب سوت می‌خورد، نقطه عطفی تاریخی برای هر دو باشگاه پس از مسیر دراماتیک‌شان در مرحله انتخابی است.

برای قهرمان یونان، این بازی اوج احیای باثبات داخلی زیر نظر مارکو نیکولیچ است؛ سرمربی‌ای که اخیراً قراردادش را تا سال ۲۰۲۹ تمدید کرد. برای مهمانانی که از لینتس می‌آیند، قدم گذاشتن به چمن آتن پایانی بر ۶۰ سال انتظار طاقت‌فرسا برای بازگشت به بالاترین سطح فوتبال باشگاهی اروپاست؛ آن‌ها آخرین بار در فصل ۱۹۶۵/۶۶ در جام باشگاه‌های اروپا حاضر بودند. با توجه به فرمت جدید ۳۶ تیمی که ارزش امتیازگیری مقابل همتایان سید ۴ را به شدت بالا برده، حساسیت این تقابل افتتاحیه فوق‌العاده بالاست.[1][4]

نبرد در اوپاپ آرنای ۳۲,۵۰۰ نفری، دو تا از آماده‌ترین تیم‌های تهاجمی تورنمنت را رودرروی هم قرار می‌دهد و نوید یک بازی باز و پرسرعت را می‌دهد. آ.ا.ک آتن سوار بر موجی از اقتدار داخلی پا به این مسابقه می‌گذارد و در شش بازی اخیر خود در تمامی رقابت‌ها شکست‌ناپذیر بوده است. در این بازه، شاگردان نیکولیچ ۱۶ بار دروازه حریفان را باز کرده و تنها یک گل دریافت کرده‌اند که نشان از ترکیب قدرتمند آتش‌بازی در خط حمله و استحکام در خط دفاعی دارد.

آخرین بازی داخلی آن‌ها که با پیروزی قاطع ۵-۰ مقابل آریس در آخر هفته همراه بود، یک دست‌گرمی بی‌نقص برای بازگشت به رقابت‌های قاره‌ای محسوب می‌شد. سیستم ساختاریافته ۴-۴-۲ تیم یونانی به شدت نفوذناپذیر نشان داده و به آن‌ها اجازه می‌دهد تا مالکیت توپ را در دست بگیرند و از همان سوت آغاز، ریتم بازی را دیکته کنند.[1][3]

مسیر لاسک برای رسیدن به مرحله گروهی لیگ قهرمانان به مراتب پرآشوب‌تر بود و با یکی از خارق‌العاده‌ترین بازگشت‌های تاریخ اخیر مرحله انتخابی گره خورد. پس از شکست تحقیرآمیز ۳-۰ مقابل سلتیک در بازی رفت پلی‌آف در پارک‌هد، رویاهای اروپایی آن‌ها تقریباً بر باد رفته به نظر می‌رسید. با این حال، شاگردان دیتمار کوباوئر در بازی برگشت در اتریش دست به کار بزرگی زدند و با پیروزی ۵-۱ در وقت‌های اضافه، در مجموع با نتیجه ۵-۴ صعود کردند.

این بازگشت دراماتیک با گل دقیقه ۱۰۹ ساموئل آدنیان تکمیل شد؛ گلی که هواداران میزبان را به مرز جنون رساند و مهر تاییدی بر باور تزلزل‌ناپذیر تیم بود. این عملکرد نه تنها جایگاه آن‌ها را در میان نخبگان اروپا تثبیت کرد، بلکه زنگ خطری جدی برای حریفان آینده بود تا بدانند این تیم در زمان‌هایی که به گوشه رینگ می‌رود، تا چه حد سرسخت و خطرناک است.[3][5]

آن کامبک تاریخی مقابل قهرمان اسکاتلند، تماماً از فلسفه تاکتیکی هجومی و سازش‌ناپذیر کوباوئر و توانایی او در تزریق اعتماد به نفس به تیمش نشأت می‌گرفت. کوباوئر در جریان رقابت‌های پلی‌آف با قاطعیت درباره رویکردش برای جبران آن اختلاف فاحش گفت: «ما باید با تمام قوا و هرچه در چنته داریم به آن‌ها حمله کنیم. اگر باور نداشتم، فاجعه می‌شد. به عنوان یک مربی، شما کنار زمین هستید، اما باید به بازیکنانتان باور بدهید.»

این ذهنیت در تمام رختکن لاسک رسوخ کرده و آن‌ها را به تیمی نترس تبدیل کرده که از اصالت اروپایی حریفان یا جو خصمانه استادیوم‌های خارج از خانه ترسی به دل راه نمی‌دهد. تمایل کوباوئر به پذیرش ریسک‌های حساب‌شده و اضافه کردن بازیکنان به خط حمله، ویژگی بارز موفقیت‌های آن‌ها در اوایل فصل بوده است.[5]

تعهد تیم اتریشی به فوتبال تهاجمی در آمار خیره‌کننده خط حمله آن‌ها مشهود است؛ ثبت ۲۱ گل در شش بازی اخیر و میانگین ۳.۵ گل در هر مسابقه. آن‌ها در حال حاضر با کسب ۱۵ امتیاز کامل از پنج بازی داخلی، در صدر جدول بوندس‌لیگای اتریش قرار دارند و نشان داده‌اند که می‌توانند به طور مداوم حریفان داخلی را در هم بکوبند.

با این حال، آن‌ها در آتن بدون بهترین گلزن خود، ساموئل آدنیان، با آزمون بزرگی روبرو هستند. این مهاجم که در پنج بازی اول فصل شش گل به ثمر رسانده بود، به دلیل مصدومیت از ناحیه استخوان گونه وضعیت نامشخصی دارد. غیبت احتمالی او فشار مضاعفی بر دوش موزس اوسور و کریستوف لانگ می‌گذارد تا بار خط حمله را به دوش بکشند و از هر فضای خالی در خط دفاعی آ.ا.ک در جریان انتقال‌های سریع توپ بهره ببرند.[2][3]

آ.ا.ک آتن جایگاه خود را در مرحله گروهی با یک کمپین انتخابی بسیار کنترل‌شده‌تر و بی‌نقص‌تر تثبیت کرد و لفسکی صوفیه را در مجموع ۴-۰ از پیش رو برداشت. هر چهار گل در جریان یک نمایش مقتدرانه در بازی برگشت خانگی به ثمر رسید که نشان‌دهنده امتیاز بزرگی است که اوپاپ آرنا به آن‌ها می‌دهد.

بارناباس وارگا، ملی‌پوش مجارستانی، به سرعت خود را به عنوان نقطه اتکای خط حمله تیم یونانی معرفی کرده و از زمان پیوستن به باشگاه، در سه بازی اول لیگ داخلی چهار گل به ثمر رسانده است. با حمایت بازی‌سازی خلاقانه رضوان مارین و تجربه لوکا یوویچ، قدرت سرزنی و حرکت‌های هوشمندانه وارگا در محوطه جریمه، خط دفاعی لاسک را که گاهی در دفاع روی ضربات ایستگاهی و سانترها آسیب‌پذیر نشان داده، به شدت به دردسر خواهد انداخت.[3][6]

نبرد تاکتیکی سه‌شنبه شب احتمالاً به این بستگی دارد که بازی مالکانه و ساختاریافته آ.ا.ک تا چه حد می‌تواند انتقال‌های پرفشار و سریع لاسک را خنثی کند. آ.ا.ک با ارزش ترکیب ۸۴.۷ میلیون یورو در مقایسه با ارزش ۴۳.۹ میلیون یورویی لاسک، از برتری واضح مالی و تجربی برخوردار است. این اختلاف منابع در عمق و کیفیت ترکیب تیم یونانی کاملاً مشهود است؛ تیمی که از ملی‌پوشان باتجربه‌ای بهره می‌برد که به فشار بازی‌های حساس عادت دارند.

با این حال، پرس بی‌امان و پاس‌های طولی لاسک ثابت کرده که می‌تواند تیم‌های برتر از نظر تکنیکی را از هم بپاشد؛ همان‌طور که سلتیک را در هم کوبیدند. اگر تیم اتریشی بتواند ریتم خط میانی آ.ا.ک را مختل کند و در مناطق خطرناک توپ‌گیری کند، سرعت لازم برای مجازات میزبان پیش از سازماندهی مجدد دفاعی را در اختیار دارد.[2][4]

با اجرای فرمت جدید مرحله گروهی لیگ قهرمانان، حاشیه امنیت و ضریب خطا برای باشگاه‌های خارج از دایره نخبگان سنتی اروپا به شدت کاهش یافته است. تیم‌ها اکنون باید یک برنامه هشت‌مسابقه‌ای را مقابل حریفان مختلف پشت سر بگذارند و هدف نهایی‌شان قرار گرفتن در جمع ۲۴ تیم برتر جدول ۳۶ تیمی برای صعود به مرحله حذفی است.

در این شرایط، بازی‌های خانگی مقابل همتایان سید ۴ به عنوان سناریوهای «برد اجباری» تلقی می‌شوند. پیروزی در روز نخست، پایه و اساس مهمی از امتیاز و روحیه را فراهم می‌کند، در حالی که شکست، بلافاصله تیم را پیش از رویارویی با غول‌های قاره در اواخر پاییز، در موضع ضعف قرار می‌دهد.[1][4]

عامل تعیین‌کننده احتمالاً در ۲۰ دقیقه ابتدایی بازی در اوپاپ آرنا مشخص خواهد شد؛ جایی که هر دو تیم تلاش می‌کنند هویت تاکتیکی متمایز خود را بر مسابقه دیکته کنند. اگر آ.ا.ک بتواند بازی مالکانه و ساختاریافته خود را تثبیت کند، از همان ابتدا از تهدید هوایی وارگا بهره ببرد و از انرژی هواداران پرشور خانگی‌اش تغذیه کند، می‌تواند ریتم بازی را در دست بگیرد و مهمان را زمین‌گیر کند.

در نقطه مقابل، اگر بازی انتقالی لاسک فضایی پشت خط دفاعی یونانی‌ها پیدا کند و آن‌ها ضربه اول را بزنند، تیم اتریشی می‌تواند استادیوم را در شوک فرو ببرد و اولین پیروزی خود در لیگ قهرمانان را پس از اولین حضورشان در سال ۱۹۶۵ جشن بگیرد. سوت آغاز بازی دقیقاً نشان خواهد داد که این دو فلسفه متضاد چگونه در محیط بی‌رحم معتبرترین رقابت اروپا پیاده‌سازی می‌شوند.[3][6]