درآمد جهانی موسیقی ضبط‌شده تا سال ۲۰۳۳ به ۱۲۱ میلیارد دلار می‌رسد؛ با محوریت «اقتصاد طرفداران» و حقوق توسعه‌یافته

اگر از یک شنونده معمولی بپرسید که صنعت موسیقی چگونه درآمد کسب می‌کند، احتمالاً به ۱۰٫۹۹ دلاری که ماهانه به اسپاتیفای یا اپل موزیک می‌پردازد، اشاره خواهد کرد. این یک فرض منطقی است؛ استریم اشتراکی این کسب‌وکار را از دوران تاریک دزدی‌های اینترنتی نجات داد و امروز نیز همچنان بر ترازنامه مالی تسلط دارد. اما موتور رشد واقعی دهه آینده صرفاً متقاعد کردن شنوندگان عادی بیشتر برای ثبت‌نام در یک طرح ماهانه نیست. بر اساس یک پیش‌بینی جامع جدید از مؤسسه تحقیقاتی MIDiA، آینده تجارت موسیقی در «اقتصاد طرفداران» نهفته است؛ یعنی کالاها، یکپارچه‌سازی با شبکه‌های اجتماعی و تجربیات طرفداران ویژه که کاملاً خارج از برنامه سنتی استریم رخ می‌دهند.[1]

ارقام پشت این تغییر شگفت‌انگیز هستند. MIDiA پیش‌بینی می‌کند که درآمد خرده‌فروشی جهانی موسیقی ضبط‌شده طی هشت سال آینده تقریباً ۶۳ درصد افزایش یابد و از ۷۴٫۳ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ به ۱۲۱٫۱ میلیارد دلار بی‌سابقه تا سال ۲۰۳۳ برسد. در حالی که استریم سنتی بزرگترین ستون بنیادی صنعت باقی خواهد ماند، سریع‌ترین گسترش در جای دیگری اتفاق می‌افتد. با نزدیک شدن بازارهای بالغ در آمریکای شمالی و اروپای غربی به اشباع اشتراک، شرکت‌های ضبط و هنرمندان به شدت در حال تنوع بخشیدن به سبد سرمایه‌گذاری خود هستند تا حق بیمه‌ای را که طرفداران ویژه مایل به پرداخت آن هستند، جذب کنند.[2]

انتظار می‌رود این «اقتصاد طرفداران» نوظهور تا سال ۲۰۳۳ سالانه ۱۸٫۵ میلیارد دلار درآمد ایجاد کند. این دسته، چتری است برای تمام روش‌هایی که موسیقی فراتر از ارائه‌دهندگان خدمات دیجیتال استاندارد (DSPs) مصرف و درآمدزایی می‌شود. این شامل احیای مداوم رسانه‌های فیزیکی مانند وینیل و سی‌دی، و همچنین درآمد استریم تولید شده از طریق شبکه‌های اجتماعی، برنامه‌های تناسب اندام و بازی‌های ویدیویی است. نکته مهم اینکه، این دسته شامل «حقوق توسعه‌یافته» نیز می‌شود؛ یک رویه رو به رشد که در آن شرکت‌های ضبط در ازای سرمایه‌گذاری اولیه گسترده‌تر، سهمی حساب‌شده از قراردادهای برندسازی، فروش کالاها و درآمدهای رویدادهای زنده هنرمند را دریافت می‌کنند.

تاتیانا سیریسینو، معاون استراتژی موسیقی MIDiA، در انتشار گزارش خاطرنشان کرد: «با بلوغ استریم، فاز بعدی رشد صنعت موسیقی از طریق اهرم‌های جدیدی هم در داخل و هم فراتر از مدل اشتراک حاصل خواهد شد.» او افزود: «اقتصاد رو به رشد طرفداران، فرصت‌هایی را خارج از استریم سنتی روشن می‌کند. حقوق توسعه‌یافته در این زمینه محوری خواهد بود.»[1]

برای شرکت‌های بزرگ ضبط، این نشان‌دهنده یک چرخش اساسی از صرفاً توزیع فایل‌های صوتی به سمت مدیریت فعال و کسب درآمد از برند جامع یک هنرمند در هر نقطه تماس مصرف‌کننده قابل تصور است.[3]

داده‌های گسترده‌تر صنعت از این مسیر شتاب‌گرفته حمایت می‌کنند. فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی (IFPI) اخیراً گزارش داد که درآمدهای تجاری جهانی – پولی که واقعاً به شرکت‌های ضبط بازمی‌گردد – برای اولین بار در سال ۲۰۲۵ از آستانه ۳۰ میلیارد دلار عبور کرده و به ۳۱٫۷ میلیارد دلار رسیده است. این یازدهمین سال متوالی رشد را نشان می‌دهد، با این تفاوت که برای دومین بار در تاریخ، رشد فرمت‌های فیزیکی از رشد دیجیتال پیشی گرفت. بانک‌های سرمایه‌گذاری نیز به همین ترتیب خوش‌بین هستند، و مدل‌های صنعتی به طور مداوم کسب درآمد از طرفداران ویژه را به عنوان یک فرصت چند میلیارد دلاری دست‌نخورده برجسته می‌کنند که می‌تواند حاشیه سود صنعت را به شدت افزایش دهد.[2]

با این حال، پیش‌بینی MIDiA همچنین بر یک تنش ساختاری رو به رشد بین پلتفرم‌های خرده‌فروشی و صاحبان حقوق تأکید می‌کند. در حالی که پیش‌بینی می‌شود کل درآمد خرده‌فروشی تا سال ۲۰۳۳ به ۱۲۱٫۱ میلیارد دلار برسد، انتظار می‌رود درآمد تجاری که به شرکت‌های ضبط بازمی‌گردد، با سرعت کمتری رشد کرده و به ۶۲٫۷ میلیارد دلار برسد. این شکاف فزاینده نشان‌دهنده این واقعیت است که خدمات استریم دیجیتال سهم بزرگتری از کیک را برای خود نگه می‌دارند. DSPها به طور فزاینده‌ای به تخفیف‌های بسته‌ای، حالت‌های کشف الگوریتمی و فرمت‌های جدید سرگرمی صوتی مانند کتاب‌های صوتی و پادکست‌ها متکی هستند – جریان‌های درآمدی که به طور سنتی با شرکت‌های موسیقی به اشتراک گذاشته نمی‌شوند.

از نظر جغرافیایی، نقشه صنعت موسیقی در حال تجربه یک هم‌ترازی عمیق است. اکثریت قریب به اتفاق رشد مشترکین جدید طی دهه آینده نه از ایالات متحده یا بریتانیا، بلکه از «جنوب جهانی» خواهد آمد. بازارهای سراسر منطقه آسیا و اقیانوسیه، آمریکای لاتین و آفریقای زیر صحرا در حال حاضر اکثریت مشترکین جهانی موسیقی را تشکیل می‌دهند و پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۳ سهم بیشتری معادل ۸٫۵ واحد درصد از بازار جهانی را به خود اختصاص دهند.

هند، به ویژه، به عنوان یک کاتالیزور بزرگ برای این گسترش بین‌المللی قرار گرفته است. گزارش MIDiA انتظار دارد که هند بیش از هر بازار دیگری بین سال‌های ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۳ سهم کلی درآمد موسیقی ضبط‌شده را به دست آورد و در نهایت از نظر تعداد کل مشترکین، پس از چین و ایالات متحده، سومین بازار بزرگ شود. برای مقابله با میانگین درآمد پایین‌تر به ازای هر کاربر در این بازارهای بین‌المللی رو به رشد، پلتفرم‌های استریم در غرب در حال آماده شدن برای آزمایش محدودیت‌های قیمت‌گذاری مصرف‌کننده هستند و سطوح اشتراک پریمیوم جدیدی را معرفی می‌کنند. همانطور که صنعت از مدل صرفاً جذب کاربر به سمت کسب درآمد عمیق از مخاطبان گذار می‌کند، هنرمندانی که می‌توانند یک رابطه مستقیم و پولی با وفادارترین طرفداران خود برقرار کنند، در نهایت دوران بعدی تجارت موسیقی را تعریف خواهند کرد.[1][2]